 |
: تماس info@roshangari.com |
بين المللى -
خواندنيها -
زنان -
فرهنگ و هنر و ادب -
محيط زيست -
پيوندها -
 |
(مشير الدوله(ميرزا حسن خان |
اول دفعه كه مشيرالدوله وزير شد در تاريخ رجب 1325 كه كابينه در تحت رياست ميرزا احمدخان مشيرالسلطنه تشكيل شده بود او وزير عدليه گرديد و به لقب مشيرالدوله نائل شد و در همين سال بود كه براى تبليغ تاجگذارى محمد علي شاه به جمهورى فرانسه به پاريس مسافرت كرد
در سال 1325 در كابينه ابو القاسم خان ناصرالملك وزير خارجه گرديد و همين طور در كابينه هاى مختلف با تغيير شغل به وزارت منصوب بود. حتى پس از بستن مجلس در 1326 در زمان استبداد صغير در كابينة مشيرالسلطنه و كابينة سعدالدوله مشغول كار بود
در سال 1327 پس از فتح تهران و تشكيل كابينة محمد ولى خان سپهدار اعظم او نيز وزير عدليه گرديد و در اين موقع براى اصلاح عدليه(به خيال خود) يك عده از قضات را بدون محاكمه برخلاف قانون اساسى از عدليه خارج كرد و اين عمل مخالف توقع مردم از مشيرالدوله بود
در سال 1333 قمرى كابينه به رياست مشيرالدوله تشكيل يافت, براثر فشار روسها و انگليسها پس از چهل روز مستعفى گرديد
بار دوم در تيرماه 1299 خورشيدى نخست وزير شد, اولين كارى كه كرد عبارت بود از تعليق قرارداد خائنانه 1919 ايران و انگليس كه توسط وثوق الدوله منعقد شده بود, واقعه مهم ديگر اين دوره نخست وزيرى او قيام شيخ محمد خيابانى در تبريز بود. وى دو بار ديگر نخست وزير شد كه هردوبار به علت مخالفت و درگيرى با رضاخان, سردارسپه, مجبور به استعفا شد.بعداز كناره گيرى ازسياست به كار تحقيق و نويسندگى پرداخت, و كتاب تاريخ ايران باستان از نتايج كار تحقيقاتى او در اواخر عمر وى مىباشد. مشيرالدوله در سال 1314 خورشيدى در سن 63 سالگى درگذشت
 |
(اعلم الدوله (خليل خان |
پس از فوت مظفرالدين شاه نيز در دستگاه شاهزاده ملك منصور ميرزا شعاع السلطنه پسر مظفرالدين شاه طبيب مخصوص گرديد
مقالات زياد در روزنامه ¨عصر جديد¨ كه مدير آن برادرش عبدالحميد خان متين السلطنه بود مىنوشت. ترجمه ثانى كتاب ¨كنت مونت كريستو¨ ازوست
 |
(مخبرالسلطنه(هدايت |
در حدود سال1319 با آقا ميرزا على اصغرخان اتابك اعظم سفر مفصلى به اروپا و آمريكا و چين و ژاپن و هند نمود. بعداز مراجعت از اين سفر مدتى بى شغل و مشغول تاليف كتاب فوائد الترجمان كه مكالمه و لغت زبان فرانسوى است و كتاب ديگر كه راجع به جغرافى است بود. به زبان آلمانى مسلط بود و انگليسى را هم مى دانست
در اواخرسلطنت مظفرالدين شاه يعنى 1322 رئيس مدرسه نظامى تهران گرديد. وى از اشخاصى بود كه در زمان مظفرالدين شاه هميشه در پى فرصت براى بيدار كردن مردم بود.در سال 1326 به حكومت آذربايجان منصوب و در همان سال كه مجلس توپ بسته شد همراهيهاى زياد با مليون تبريز كرده خود به برلين مسافرت نمود و قريب يك سال در آنجا اقامت داشته و پس از غلبة مليون و فتح تهران به اصرار و درخواست خود آذربايجانيها دومرتبه والى آذربايجان شد
در سال 1335 از تهران به سمت وكالت در مجلس چهارم انتخاب گرديد و در سال 1336 در كابينة شاهزاده عبدالمجيد ميرزاى عين الدوله وزير عدليه شد