سال نو – فال نو

رضا مرزبان

                               (سرودۀ دیروز، تازه تا امروز و زمزمۀ هر روز)

 

سال نو را شتاب   می­بینم                  همه جا انقلاب                می­بینم

کوهِ خشمِ خروش مردم را                   فوران مذاب                    می­بینم

در فلق سرخی سحرگه نیست            که تب التهاب                 می­بینم

خانۀ ظلم را  - که آباد است،               از تَفِ آن خراب                می­بینم

در دل این شب ظلام پلید                   نطفۀ آفتاب                     می­بینم

خیل غارتگران ِ ملت را                        در نکال و عِقاب               می­بینم

مفت­خواران شهر را یک­سر                  خانه بر روی آب               می­بینم

مالکان ِ عذاب مردم را                        بند پیچ عذاب                  می­بینم

دستِ باطل، وبال گردن شیخ               پای حق در رکاب             می­بینم

هرچه آخوند و سیّد و ملاست              در تبِ اضطراب                می­بینم

وین برادر کشان مفسد را                   دل ز حسرت کباب           می­بینم

هرچه عمامه هست در ایران               بر درختان طناب              می­بینم

شهر و ده، هرکجا درختی هست         دار ِ عالی­جناب               می­بینم

بر سر دار، شیخ و ملا را                     سخت در پیچ و تاب          می­بینم

هرکه با شیخ هم­قدم شد، در              تنگنای حساب                می­بینم

زن، رهد از حجاب ِ شیخ امّا                شیخ را در حجاب             می­بینم

گُل به­روی شما، جماران را                 غرق در منجلاب              می­بینم

ریش "روح خدا" خمینی را                  از نجاست خضاب            می­بینم

مردگان هزار ساله که نک                   زنده زیر قِباب*                 می­بینم

هست زودا که در مزار نمور                 جملگی غرق خواب         می­بینم

نقشه­های جناح بازرگان                     همه را نقش آب              می­بینم

از بنی­صدریان قطره­صفت                    روی دریا حباب                می­بینم

شاه را – این زبالۀ تاریخ                      جای در فاضلاب               می­بینم

پسرش را و شه­پرستان را                   روی سرگین، ذُباب           می­بینم

شور شورای سلطنت­شان را               چون عواء کلاب**             می­بینم

بعد قرنی که با مرارت رفت                  خلق را کامیاب                می­بینم

پرچم خلق را به­جمهوری                    سرخ چون خون ناب         می­بینم

کفتران نجیب عاشق را                      حمله­ور بر عقاب              می­بینم

گردش چرخ را به­کام دلِ                      اهل کار و کتاب               می­بینم

محفل گرم باده­خواران را                     جام­ها پر شراب              می­بینم

وندرین فال­گونه بی تردید                     اقترانِ شتاب                  می­بینم

قاصد سال نو ز راه رسید                    تا نگویی که خواب            می­بینم

                                                                                                       

 


                 (از چاپ شده­ها در نشریۀ "آهنگر")

* -  قِباب = قُبه- گنبد، حباب

** -  عوعوی سگان

نظر شما