خسرو گلسرخى سال تولد: هزارو سيصد و بيست و دو محل تولد : رشت

بخشى از دفاعيات گلسرخى در بيدادگاه شاه
من در اين دادگاه براى جانم چانه نمىزنم, حتى براى عمرم چانه نميزنم, من قطره اى ناچيز از عظمت و حرمان خلق هاى مبارز ايران هستم. خلقى كه مزدكها و مازيارها, بابكها و يعقوب ليث ها, ستارها و حيدر عم اقلى ها, پسيان ها , ميرزا كوچك خانها, ارانى ها و روزبه ها و وارتان ها داشته است . آرى! من براى جانم چانه نمى زنه چرا كه فرزند خلقى مبارز و دلاور هستم

شعرى بى نام
در سينه ات نشست
زخم عميق كارى دشمن
اما
اى سرو ايستاده نيفتادى
اين رسم توست كه ايستاده بميرى
در تو ترانه هاى خنجر و خون
در تو پرندگان مهاجر
در تو سردو فتح
اين گونه چشمهاى تو روشن
هرگز نبوده است
با خون تو, ميدان توپخانه
در خشم خلق, بيدار مىشود
مردم ز آنسوى توپخانه بدين سو
سرازير مىكنند
نان و گرسنگى به تساوى تقسيم مىشود
اى سرو ايستاده
اين مرگ توست كه مىسازد
دشمن ديوار مىكشد
اين عابران خوب و ستم بر
نام تورا, اين عابران ژنده نمى دانند
و اين دريغ هست, اما
روزى كه خلق بداند
هر قطره خون تو محراب مىشود
اين خلق, نام بزرگ تورا
در هر سرود ميهنى اش
آواز مى دهد
نام تو, پرچم ايران
خزر به نام تو زنده ست
¨خسرو گلسرخى¨         
براى خواندن شعر ¨ سرود پيوستن¨ خسرو گلسرخى اينجا كليك كنيد

تهيه شده توسط سينا براى روشنگرى