در حاليکه تدارکات امنيتی برا ی سفر جرج بوش درپايتخت انگلستان شرايطی برای اين شهر بوجود آورده است که روزنامه گاردين پايتخت را " استحکامات نظامی لندن " ناميد، بزرگترين تظاهرات يک روز کاری در روز 20 نوامبر در لندن انجام پذيرفت. اهداف سفربوش هيچيک عملی نشد، تلاش بلر برای نزديک کردن دو سوی آتلانتيک در عمل نتيجه ای نداد، جرج بوش هيچ وعده ای برای بازار ترانس آتلانتيک نداد ، تبديل کردن لندن به قلعه و استحکامات نظامی به اندازه خود تظاهرات مخالفان سياست های بوش اهداف تبليغاتی سفر را به عکس خود تبديل کرد. و سرانجام عمليات تروريستی در استامبول دومين بهانه بوش و بلر برای جنک -بعد از پيدا نشدن سلاح های اتمی- را افشاء کرد و نشان داد "جنگ با ترور"خود به گسترش بی سابقه و خونين ترور دامن زده است.
در زير چکيده مطالب چند روزنامه اروپايی در مورد تظاهرات 20 نوامبر را ميخوانيد.


زهره سحر خيز

ديلی ميرور:
تظاهرات عظيم عليه جرج بوش 200000 نفر را امروز به خيابان های لندن کشيد.سازمان دهندگان راهپيمايی که در ميدان ترافالگار ختم شد، گفتند که اين تعداد برای اعتراض در يک روز غير تعطيل در بريتانيا بی سابقه بوده است. ..
سخنگوی " جنگ را متوقف کنيد" گفت : اين واکنش به ياد ماندنی عمق احساسات عمومی در بريتانيا را نشان ميدهد. ..
وقتی راهپيمايان از خيابان داونينگ استريت ميگذشتند ، تظاهر کنندگان بوش و بلررا که در داخل خانه شماره 10 بودند هو کردند.
يک مجسمه عظيم بوش که از خمير کاغذ درست شده بود به اعتراض به جنگ عراق توسط تظاهر کنندگان سرنگون شد.
ران کويک که فيلم " متولد 4 ژوئيه " بر اساس زندگی او ساخته شد، ميهمان افتخاری بود.
جرج گالووی ، نماينده سابق حزب کارگر برای جمعيت سخنرانی کرد و راهپيمايی را
" باورنکردنی" خواند. او گفت " اين بزرگترين راهپيمايی در يک روز غير تعطيل است است که اين کشوربه خود ديده است.
ما داريم از طرف اکثريت مردم جهان سخن ميگوئيم که ميخواهند بوش برود، ميخواهند بلر برود.
تونی بلر با آوردن اين مرد خطرناک، ابله و بی اطلاع به اين جا بر جراحات ما نمک پاشيده است و من فکر ميکنم که ما داريم از طرف اکثريت مردم اين کشور سخن ميگوئيم.
کارولين لوکاس از حزب سبز ها ب جمعيت گفت: " چشم جهان امروز به ميدان ترافالگار است. ما داريم تاريخ را ميسازيم."


اکونوميست
تنها مورد ديگری که يک رئيس جمهور آمريکا در کاخ باکينگهام اقامت گزيد، 85 سال پيش بود که وودرو ويلسون به ديدار جرج پنجم رفت تا به افتخار پايان جنگ جهانی اول جام خود را بالا بگيرند. اين بار وضع متفاوت است. سفر آقای بوش برای اولين بار بعدازحملات 11 سپتامبر تنظيم شد ، و اين برنامه در اوج پيروزی آمريکا و بريتانيا در سرنگونی صدام حسين در عراق آغاز شد. ولی تعداد اندکی از بريتانيايی ها از رئيس جمهور ( آمريکا) به مثابه يک قهرمان پيروز استقبال ميکنند. عليرغم پشتيبانی بی دريغ تونی بلر از جنگ ، بريتانيايی ها عموما عليه جنگ بودند. عواقب خون آلود جنگ ، و پيدا نشدن سلاح های کشتار جمعی برای ساکت کردن صداهای تند ضدجنگ کاری نکرده است.
دای زيت آلمان
ايستگاه های تلويزيون آمريکا فقط تصاويری از ليموزين ها و ميهمانی چای با ملکه اليزابت دوم را به اطاق نشيمن آمريکايی ها نمی برند. آنها همين طور مجبورند چهره های خشمگين تظاهر کنندگان و لندنی را که بطورکامل مسدود است نشان دهند و اين امر را به مردم آمريکا منتقل کنند که چقدر رئيس جمهور آنها ، حتی در کشوری که نزديک ترين متحد آمريکا محسوب ميشود غير محبوب ، و حتی منفور است."

گاردين
" ائتلاف جنگ را متوقف کنيد" سازمان دهندگان راهپيمايی و تظاهرات ميدان ترافالگار گفتند که اين بزرگترين تظاهرات در يک روز غير تعطيل بوده است که تاکنون انگلستان به خود ديده است.و تعداد شرکت کنندگان را 200000 نفر ذکر کردند.
اسکاتلنديارد تعداد شرکت کنندگان را 70000 نفر تخمين زده است.
تظاهرکنندگان پر سر وصدا بودند ولی به خوبی با نظم سازمان يافته بودند و شعارهايی را حمل ميکردند که روی آن يک کلمه تنها " بوش" روی خونی که پخش شده بود ، ترسيم گرديده بود، و زير آن ميخواندند " جرج بوش ، تروريست"
ديمون آلبورن از بلار به خبرنگاران گفت " اين يک راهپيمايی هوشمندانه برای مردم هوشمند است"
بمب استانبول توسط برخی از معترضين شاهدی بود بر اينکه جنگ نتوانسته است جهان را امن کند. کارولين از حزب سبز گفت:" جهان ما را هرچيزی ميشود خواند به جز جهانی امن تر "