رابرت فيسک:
درسهايی که اسامه از انفجار دفتر سازمان ملل در بغداد ميتواند بياموزد.
آمريکا مجبور شده است اين بمب گذاری را به هر کسی نسبت دهد- عوامل القاعده، انصارالا اسلام ، جنگجويان عرب خارجی که ازعربستان سعودي،افغانستان سوريه و ايران ميايند- مگر خود عراقی ها. در حاليکه شواهد عکس اين را نشان ميدهد.

21 اوت2003

www.roshangari.com
رابرت فيسک روزنامه نگار پژوهشگرو گزارشگر ويژه جنگ عراق، در مقاله ای با عنوان فوق نسبت به ادعاهای آمريکا در مورد عامل بمب گذاری در مقر سازمان ملل در بغداد ابراز ترديد کرده و نوشته است آمريکا مجبور شده است اين بمب گذاری را به هر کسی نسبت دهد- عوامل القاعده، انصارالا اسلام ، جنگجويان عرب خارجی که ازعربستان سعودي،افغانستان سوريه و ايران ميايند- مگر خود عراقی ها. در حاليکه شواهد عکس اين را نشان ميدهد.

به گفته او علت آنکه آمريکا اين شواهد را ناديده ميگيرد اين است که اقراربه وجود يک جنبش مقاومت عليه اشغال در عراق، نشانه شکست سياست آمريکا و تاييد حرفهای صدام است که شما ميتوانيد عراق را بگيريد ولی نميتوانيد بر آن حکومت کنيد. چنانکه چند ماه قبل وقتی دونالد رامسفلد برای باز کردن سفارت آمريکا در عراق به بغداد آمد و به سربازان آمريکايی در مورد حضور گسترده سازمان های "تروريستی " در عراق هشدار داد ، اين مساله در روزنامه ها دستاويزی شد که مگر جنگ برای از بين بردن تروريسم بر پا نشده بود، پس چرا گروههای تروريستی افزايش يافته است.

فيسک تاکيد ميکند به اين دليل است که حالا آمريکا "خارجی ها" را به وسط صحنه عراق کشانده و همه چيز را به آنها نسبت ميدهد، در حاليکه در رابطه با انفجاردفتر سازمان ملل شواهد عمومابيش از همه عراقی های سنی را که عليه اشغال ميجنگند در معرض اتهام قرار ميدهد. شيعه ها به گفته فيسک هنوز به جنبش مقاومت نپيوسته اند، اگر چه به اين کار گرايش دارند. فيسک يادآوری ميکند که قبلا در ناصريه دو عمليات انتحاری صورت گرفته بود که دراولی يک مرد عراقی ودر ديگری دو زن عراقی عمليات را انجام داده بودند. در مورد انفجار اخير 24 ساعت بعد از حادثه اعلام کردند که اين اقدام نيز احتمالا عمليات انتحاری بوده است.

به نوشته اودر دوره صدام گروههای شبه وهابی متعددی به وجود آمد که بيشتر مجبور بودند بر اسلام متمرکز شوند تا سياست، ولی بعد از سقوط رژيم اينها که هميشه با صدام دشمنی ميورزيدند، توانستند به اختيار خود عمل کنند و بلافاصله به مخالفت با سلطه آمريکا بر عراق برخاستند. نه القاعده بلکه آنها هستند که کشتار سربازان آمريکايی و دوستانش را بر عهده دارند.
رابرت فيسک بعد از کشتن پسران صدام پيش بينی کرده بود که برخلاف انتظار آمريکا وقتی عراقی ها مطمئن شوند رژيم صدام باز نميگردد به احتمال قوی دامنه مقاومتشان عليه اشغال گسترده خواهد شد.

رابرت فيسک در انتهای مقاله بر نکته مهمی انگشت گذارده است: شتاب مقاومت در برابر آمريکا در عراق و ابعادی که حوادث دارد به خود ميگيرد و ميتواند ماهيت خطرناکی پيدا کند. فيسک يادآوری ميکند که در 1983-1982 مقاومت در برابر آمريکائيها در لبنان بعد از 6 ماه با انداختن سنگ شروع شد. حملات به آمريکا در بغداد به سرعت 6 برابرآن آغاز شد: " 6 ماه قبل سناريويی که اکنون پيش رو داريم غير قابل تصور بود. مطمئنا القاعده نميتواند لژيو نش هايش را با اين سرعت سازمان داده باشد. بنابراين اسامه بن لادن ميتواند از اين فاجعه چيزی بياموزد."