انتقاد از روشنگری
و پاسخ ما

دوستان

روشنگری يکی از معدود وب سايت هائی است که من همه روزه نگاه می کنم و آنرا به همه ی دوستان توصيه می کنم. مطالب نويسندگان روشنگری ، کسانی مانند زهره سحرخيز يکی از بهترين مطالبی است که در بين ايرانيان پخش می گردد. روشنگری با ارائه ی مطالب کسانی چون رابرت فيسک و طارق علی آخرين تحولات جهان را از ديد نويسندگان مترقی ارائه می دهد. اما گاهی مطالبی در روشنگری درج می شود که کاملاً در جهت مخالف نظرات اين وب سايت می باشد. از جمله اين مطالب مقاله ی حاجی فيروز است که نشانه های نزادپرستی در آن يافت می شود. نويسنده در اين مطلب چندين بار به اعراب اهانت کرده و آنها را وحشی و عقب افتاده و غيره و غيره ناميده است.

دوستان اهانت کردن به هيچ ملتی جايز نيست و نژادپرستانه است. اگر حاکمان عرب به ايران حمله کردند اين ربطی به ملت عرب ندارد. اگر نادر شاه يه هند حمله کرد اين دليل نمی شود که هنديان تمام ايرانيان را قومی وحشی و قاتل بنامند. اگر شارون و دار و دسته اش روی نازی ها را سفيد کرده اند اين دليل نمی شود که تمام يهوديان را جانی بناميم.

حمله به اعراب نقش مهمی در تبليغات رسانه های سرمايه داری و صهيونيستی بازی می کند. روزی نيست که فيلمی در هاليوود ساخته نشود که بصورتی در آن به اعراب حمله نشده باشد. آخرين نمونه ی آن فيلم خانه ای بر روی ماسه و مه است که در آن بارها به اعراب اهانت می شود و انها کثيف خوانده می شوند بدون اينکه دليلی برای اينکار باشد (تنها دليل را می توان در وجود کمپانی توليد و کارگردان طرفدارصهيونيسم فيلم ديد.)

جايز نيست که روشنگری نيز توجهی به اين موضوع نداشته باشد و با درج چنين مطالبی در کنار صهيونيست ها قرار گيرد.کمترين کاری که روشنگری می تواند بکند اين است که توضيحی بر مقاله اضافه کند و اين موضوع را گوشزد کند. اين موضوع از آنجا حائز اهميت است که در بسياری از وب سايتهای ايرانی دائم مطالب ضد عرب و طرفداری از اسرائيل بچشم می خورد.

حاکمان کنونی ايران عرب نيستند، ايرانی هستند و ايرانيان نيز می توانند که عقب افتاده باشند و جنايتکار باشند و ظالم باشند همانگونه که همه ی حاکمان ايران بوده اند. (جالب اين است که بنظر ميايد حاکمان و واليان فقيه آينده ی عراق ايرانی خواهند بود) روشنفکران ايران بايد که ديگر اين مزخرفات مربوط به بهشتی بودن و پاک بودن و برتر بودن قوم آريائی را رد کرده و با اين عقايد مبارزه کنند. زحمتکشان همه ی اقوام شبيه همند و متفکران همه ی اقوام از ايرانی و عرب و ترک گرفته تا يهود و چينی محترمند و ظالمان همه ی اقوام ظالم. آريائيها تافته ی جدابافته ای نيستند. هيتلر پيش ار اين سعی نمود اينرا ثابت کند اما نتوانست.
حيف است که مطلبی که می تواند خوب باشد بدينگونه به نژادپرستی آغشته شود.

در ضمن خواستم که راجع به رنگ صورت حاجی فيروز نيز توضيح دهم که برکنار از اينکه اين رنگ چه معنائی دارد و داشته است در بيرون از ايران و بخصوص در آمريکا و اروپا که جمعيت سياهپوست وجود دارد اين رنگ صورت چيز ديگری را القاء می کند. رنگ سياه کردن صورت در تاتر بلافاصله تماشاگر غرب را بياد نمايشهای نژادپرستی کمدی اوائل قرن بيستم می اندازد که در آن بازيگران سفيدپوست با سياه کردن صورت نقش سياهپوستان را بازی می کردند و به مسخره ی اين نژاد می پرداختند. نشانه ها در مکانها و زمانهای مختلف می تواند معانی ديگری را منتقل کند و بايد به اين نکته توجه کرد. علامت صليب شکسته ی نازيها يک علامت قديمی آريائی است که هنوز در هندوستان استفاده می شود. آيا می توان بدين دليل اين علامت را بر سر در هر مغازه ی هندی در اقصی نقاط دنيا زد؟
سنتها تغيير می کنند و بايد که تغيير کنند.
با احترام
امضاء محفوظ

توضيح روشنگری:
نامه فوق توسط يکی از خوانندگان گرامی روشنگری که مايل اند امضای شان محفوظ بماند به دست ما رسيده است. لازم به ياد آوری است که کارکنان روشنگری خود را در اعتقاد به مذ موميت هر نوع نژاد پرستی با اين خواننده گرامی کاملا هم نظر و همراه ميدانند و احترام به ارزش و حق برابر انسان ها يکی از اصول پايه ای فعاليت روشنگری و دفاع از آن از مهم ترين اهداف کارکنان آن است.انتقاد اين خواننده گرامی نيز از آن نظر که يک بار ديگر بر اين اصل مهم تاکيد ميکند، باعث خوشحالی و سپاس ماست.

ياد آوری اين نکته نيز لازم است که مسووليت مقالات منتشر شده در سايت تماما بر عهده نويسندگان است و از اين رو روشنگری حتی از نويسندگانی که به طور ويژه برای اين سايت مطلب مينويسند درخواست کرده است که با برعهده گرفتن مسووليت، مقالات را امضا کنند.

تا آن جا که به وظيفه ما در انتشار مطالب بر ميگردد، بخشی از مقالات برای اطلاع خوانندگان ما از نظرات مختلف موجود منتشر ميشود و در اين رابطه ما خود را موظف ميدانيم برای رعايت حق خوانندگان در دسترسی به اطلاعات و داشتن آگاهی از نظرات، حتی مطالبی را که مضمون آن ها کاملا با اهداف سايت و نظرات کارکنان آن مخالف است در حجمی معقول منتشر کنيم.

اما در مورد مقالاتی که در بخش های ويژه و برای جلب توجه بيشتر خوانندگان گرامی جا ميگيرند، مثل مقاله مورد نظر منتقد گرامي، ما در عين اينکه حدی از مسووليت را بر عهده ميگيريم، اما در عين حال از آن جا که به هيچ وجه خود را مجاز به سانسور مطالب نميدانيم، و با توجه به تلاش ما برای رعايت تنوع ارائه مطالب و نظرات و نيز به خاطر اين مهم که به دليل اختلاف نظر در بخشی از مقالات تعداد زيادی از مقالات و نويسندگان مشمول حذف نشوند، ميتوانيم تنها به ميزان محدود ی مسووليت بپذيريم. مقاله نويسنده گرامی آقای فرزاد جاسمی نيز به دليل اطلاعات جالب اش در رابطه با يکی از رسوم کهن ايرانی که اکنون مورد تکفير حاکمان کنونی ايران است، انتخاب شد. روشن است که اين تکفير هيچ ربطی به مردم عرب ندارد که خود گرفتار مظالم و مشکلات خويش و بازيابی ارزش ها و حقوق انسانی خود می باشند که هر انسان آزاده ای به نوبه خود از آن حمايت ميکند.

کارکنان روشنگری اين توضيح را به اين جهت لازم ديدند که علاوه بر ابراز احترام و سپاس از منتقد محترم ،يک بار ديگر شيوه کار روشنگری را در رابطه با درج مقالات و ميزان مسووليت مارا در پرتو روشنی قرار دهند، و گرنه روشن است که اين حق مسلم آقای فرزاد جاسمي، نويسنده گرامی مقاله حاجی فيروز- که مسلما با زحمت زياد تهيه شده- است که در صورت تمايل به نقد خواننده محترم ما پاسخ گويند.