18تير :برنامه ريزی بسيج برای حضور۳ برابری در فضای مجازی و سايت‌های اينترنتی

خبرآنلاين: رئيس سازمان بسيج مستضعفين از افزايش ۲ تا ۳ برابری قدرت ايران در فضای مجازی و سايت‌های اينترنتی تا پايان سال جاری خبر داد.



به گزارش خبرآنلاين، سردار محمدرضا نقدی در حاشيه سفر به استان کردستان گفت:“آموزش يک شبکه بزرگ از نيروهای بسيج به منظور تقويت، گسترش و ايجاد سايت‌های اينترنتی اين شبکه تا پايان امسال محقق مي‌شود و اين مهم قدرت ايران در اين زمينه را تا ۳ برابر افزايش مي‌دهد.



وی افزود:“مصوبه آمريکا در زمينه اختياردار شدن رئيس جمهور آن کشور برای تعطيلی ۴ ماهه اينترنت در رابطه با ايران است. اين مسئله نشان از قدرت ورود حزب‌اللهي‌ها به عرصه فضای مجازی است.“

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير :وضعيت زندانيان سياسی بيمار وخيم است

سحام نيوز:بسياری از زندانيان، بلافاصله پس از آزادی به دليل وخامت اوضاع خود در بيمارستان بستری می شوند. درتازه ترين نمونۀ اين رفتار می توان به خانم نرگس محمدي، سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر اشاره کرد که پس ازآزادی با قيد وثيقه به دليل فلج عضلانی دربيمارستان بستری است و بنا به گفتۀ خانوادۀ وی درشرايط مناسبی قرار ندارد.



”کمپين بين المللی حقوق بشر“ در بيانيه ای بار ديگر نگرانی خود از وضعيت زندانيان سياسی بيمار را که از خدمات درمانی محروم هستند ابراز کرد. اين کمپين در بيانيۀ خود نوشته است مقامات ايرانی زندانيان سياسی و عقيدتی را با نگهداری در شرايط خطرناک بهداشتی و ممانعت از مداوای آنها قربانی می کنند.



عدم دسترسی به امکانات بهداشتي، عدم انتقال به مراکز درمانی و حتی بهداری زندان در صورت نياز زندانی و تراکم بيش از حد ظرفيت، از مواردی است که اين کمپين به آن انتقاد کرده است. عدم رسيدگی به وضعيت زندانيان بيمار در زندانها وادامۀ بازداشت آنها يکی از رفتارهايی است که مسوولان زندانها در مورد زندانيان سياسی به صورت مکرر بکار می گيرند.



بسياری از زندانيان، بلافاصله پس از آزادی به دليل وخامت اوضاع خود در بيمارستان بستری می شوند. در تازه ترين نمونۀ اين رفتار می توان به خانم نرگس محمدي، سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر اشاره کرد که پس از آزادی با قيد وثيقه به دليل فلج عضلانی در بيمارستان بستری است و بنا به گفتۀ خانوادۀ وی در شرايط مناسبی قرار ندارد.



کمپين بين المللی حقوق بشر در اين بيانيه نوشته است اين زندانيان از دسترسی به غذاهای سالم و حتی رختخواب های پاک در زندان محروم هستند و به دليل استقرار در سلولهای پرجمعيت دچار بيماريهای سختی شده اند. مجيد توکلي، حمزه کرمي، پيمان کريمی آزاد نيز از ديگر زندانيانی هستند که اين کمپين به حال وخيم آنها اشاره کرده است.



حسين باقر زاده، فعال حقوق بشر می گويد:“ شرايط نگهداری زندانيان در ايران غير قابل تحمل است، گزارشی که در مورد زندان کهريزک منتشر شد خود بروشنی نشان می دهد که زندانيان در چه شرايطی نگهداری می شوند. در موارد بسياری عدم رسيدگی به زندانی بيمار بعنوان يک نوع شکنجه خصوصاً در مورد زندانيان سياسی بکار می رود. متاسفانه نمونه های زيادی هست که بيماری زندانيان به دليل عدم معالجۀ بموقع در زندان پيشرفت کرده و پس از آزادی حتی رسيدگی های سريع پزشکی هم نتوانسته است زندانی را درمان کند. اما نظام قضايی ايران به شکلی است که نمی تواند مانع اين رفتار با زندانيان شود“�

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير :عکس امروز: تصفيه آب در خوزستان

http://iren.ir/Nsite/FullStory/?Id=3083
">http://iren.ir/Nsite/FullStory/?Id=3083

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير :۱۸ تير؛ از کوی تا کهريزک

بى بى سى:در روز هجدهم تير سال ۱۳۷۸ و در پی اعتراض دانشجويان دانشگاه تهران به تعطيلی روزنامه اصلاح طلب "سلام"، مأموران انتظامی و لباس شخصی به کوی دانشگاه تهران حمله کردند که به پنج روز ناآرامی منجر شد.



اعتراضات دانشجويی نسبت به اعمال فشارها از جانب دولت ايران به دانشجويان همچنان در سال های گذشته ادامه داشت و فعالان دانشجويی هر سال مراسمی را در سالگرد هيجدهم تير برگزار کردند؛ اما سال گذشته دهمين سالگرد حادثه هيجدهم تير با اعتراضات مردمی نسبت به نتايج انتخابات رياست جمهوری در ايران همزمان شد.



با وجود تلاش نيروهای امنيتی برای جلوگيری از برگزاری تجمع دهمين سالگرد ۱۸ تيرماه، در چندين منطقه تهران و در تعدادی از شهرستان های ايران تجمعات اعتراضی برگزار شد. اين تجمع ها که با اعتراض به نتايج دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری همراه بود، با برخورد مأموران حکومتی مواجه شد و گروهی از بازداشت شدگان آن روز به بازداشتگاه کهريزک منتقل شدند.



اما واقعه ۱۸ تير ۱۳۷۸ چه تاثيری در روند اعتراضات دانشجويی داشت؟



آرش بهمني، از اعضای سازمان ادوار تحکيم وحدت معتقد است که آن واقعه نقطه عطفی برای جنبش دانشجويی بود چرا که تا قبل از آن، اين جنبش به عنوان يکی از بازوهای حاکميت شناخته می شد.



او افزود: "در ۱۸ تير بخش هايی از حاکميت به شديدترين شکل ممکن با داشجويان برخورد کرد و از طرف ديگر بخش اصلاح طلب حاکميت هم هيچ واکنش قاطعی نسبت به اين مساله نشان نداد. رويکرد حاکميت عملا باعث شد دانشجويان احساس تنهايی کنند و چشم اميد را از حکومت بردارند."



آقای بهمنی افزود: "اگر تا قبل از ۱۸ تير، جنبش دانشجويی به طور فعال در بحث های حکومت حضور داشت، بعد از اين واقعه جنبش دانشجويی عملا به سمت ديده بانی جامعه مدنی و بحث حقوق بشر رفت و از حکومت فاصله گرفت که طبيعتا اين ماجرا هزينه های بسيار سنگينی را برای اين جنبش به دنبال داشت."



مصطفی خسروي، فعال دانشجويی هم واقعه ۱۸ تير را از رويدادهای مهم برای جنبش دانشجويی ايران می داند.



او گفت: "بين سال های ۶۰ تا ۷۸ ما هيچ گاه اعتراضات دانشجويی و مردمی را پيوند خورده با هم در سطح خيابان ها نداشتيم. اما ۱۸ تير نقطه شروع اين گونه اعتراضات بود. با وجود تمام مصائبی که برای جريانات دانشجويی داشت اين نقطه عطفی در فعاليت های دانشجويان بود که توانستند خيابان ها را هم از آن خود کنند و آغازی شد برای اعتراضاتی که بعد از ده سال در سال گذشته شاهد به بلوغ رسيدن آن بوديم."



آقای خسروی معتقد است که ۱۸ تير سال گذشته هم از آن جهت اهميت پيدا می کند که اولين نقطه تلاقی اعتراضات دانشجويی با خواست مدنی مردم است، به طوری که اکثر اعتراضات و فعاليت های ۱۸ تير سال گذشته بيشتر در سطح شهر گسترده شده بود تا در دانشگاه ها.



او گفت: "شب ۱۸ تير سال گذشته نيروهای بسيجی حمله نسبتا وسيعی را به خوابگاه های دانشگاه اميرکبير کردند. آنها به دو خوابگاه وارد شدند و لوازم دانشجويان را تخريب کردند. طی اتفاقات سال پيش تعدادی از دانشجويان و تعدادی از مردم بازداشت شدند که آن بازداشت ها منجر به فاجعه کهريزک شد."



آرش بهمنی هم گفت: "سال گذشته جامعه ايران درگير يک اعتراض بود و جنبش موسوم به جنبش سبز در اين روز و در ادامه اعتراضات، با دانشجويان همراهی کرد که البته اين همراهی هم بيشترين هزينه را برای خود دانشجويان داشت."



او گفت: "حاکميت خواست نشان دهد که پيگيری خواسته ها و مطالباتی که دانشجويان از سال ها قبل داشتند هزينه های بسيار زيادی را برای خود دانشجويان خواهد داشت. از طرف ديگر کسانی هم که به هر نحو ممکن بخواهند با اينها همکاری کنند طبيعتا مشمول برخورد حاکميت می شوند و همين هزينه ها را خواهند داد."



آقای خسروی هم به ديگر تجمعات دانشجويی در روزهايی چون ۱۶ آذر اشاره کرد که عمدتا تنها در محيط های دانشگاهی و در فضای محدود برگزار می شود و از ۱۸ تير به عنوان تنها روزی نام برد که دانشجويان و مردم می توانند در کنار هم قرار بگيرند.



او گفت: "اين روز هم برای دانشجويان و هم برای حاکميت يک پيام مهم داشت و آن اين که دانشجويان توانستند قدرت اجتماعی و جايگاهشان در بين مردم را باور کنند. از طرف ديگر متوجه شدند که اگر اعتراضی را بخواهند انجام دهند از طرف مردم حمايت می شوند."



گروهی از بازداشت شدگان ۱۸ تير سال گذشته روانه بازداشتگاه کهريزک شدند، بازداشتگاهی که اعمال خشونت بر بازداشت شدگان به اندازه ای بود که مقامات مسئول در ايران کشته شدن دست کم سه نفر را در اثر آن تاييد کردند.



يک دادگاه نظامی در ايران اخيرا دو تن را به اتهام ضرب و جرح عمدی منجر به قتل در بازداشتگاه کهريزک به "قصاص نفس" محکوم کرد، اما گروهی از نمايندگان مجلس ايران، مخالفان دولت و ناظران سياسی از عدم رسيدگی به اتهامات کسانی که از آنها به عنوان "آمران" واقعه کهريزک نام می برند، انتقاد کرده اند.

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.حدود 200 نفر از کارکنان شرکت واحد تهران در آستانه اخراج قرار دارند

بنابه گزارشات رسيده به "فعالين حقوق بشر و دمکراسی در ايران" نزديگ به 200 نفر از کارکنان کنترل مسافر شرکت اتوبوس رانی تهران و حومه در آستانه اخراج قرار گرفته اند.

از روز پنجشنبه 17 تير ماه به کارکنان کنترل مسافر شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه که در خطوط تندرو (بی.آر.تی) 1 ،2 و 3 مشغول بکار هستند دو هفته مهلت داده شده است که به شرايط ضد کارگری اين شرکت تن در دهند در غير اين صورت از اين شرکت اخراج خواهند شد.

شرايطی که شرکت واحد برای کارکنان کنترل مسافر تعيين کرده است. قرار دادن سفته امضاء شده 2 ميليون تومانی و ضامن معتبر می باشد.امضا کنندگان سفته و ضامنين نمی توانند از کارکنان شرکت واحد باشند. سنين کارکنان کنترل مسافر بين 18 تا 25 سال می باشد و از اقشار کم در آمد جامعه هستند. تامين چنين شرايطی برای آنها تقريبا غير ممکن است و آنها را در آستانه اخراج قرار داده است

هدف از تعيين چنين شرايطی ضمينه سازی برای اخراج آنها از شرکت اتوبوس رانی تهران و حومه می باشد.

کارکنان کنترل مسافر شرکت واحد بيش از 2 سال است که کنترل بليط مسافرين را به عهده دارند .آنها ابتدا توسط پيمانکار در شرکت واحد مشغول بکار شدند و از 2 ماه پيش به استخدام مستقيم شرکت واحد تهران در آمدند.آنها از هنگامی که به استخدام شرکت اتوبوس رانی تهران در آمده اند هنوز حقوق خود را دريافت نکرده اند.

در طی 1 سال گذشته در حدود دو سوم از کارکنان کنترل مسافر شرکت اتوبوس رانی تهران از کار اخراج شده اند .در حال حاضر 200 نفر از آنها مشغول بکار هستند که 90 نفر از آنها در خطوط تندرو 2 و 3 و نزديک به 110 نفر در خط 1 مشغول بکار می باشند.

فعالين حقوق بشر و دمکراسی در ايران

18 تير 1389 برابر با 9 ژولای 2010





http://hrdai.blogspot.com
">http://hrdai.blogspot.com

http://pejvakzendanyan.blogfa.com
">http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan10@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

Tel.:0031620720193

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.بيانيه انجمن اسلامی دانشجويان دموکراسی خواه دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در سالگرد ۱۸ تير ۷۸

دانشجو نيوز

انجمن اسلامی دانشجويان دموکراسی خواه دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در سالگرد واقعه ۱۸ تير ۷۸ با انتشار بيانيه ای اعلام کرد که «حنای عوام فريبان چه در راس حاکميت و چه در دانشگاه ديگر رنگی ندارد».



به گزارش دانشجونيوز، اين انجمن در بيانيه خود ضمن ياد از شهيد ۱۸ تير ۷۸ عزت ابراهيم نژاد، و شهيد اکبر محمدي، خواهان "بر آورده شدن مطالبات بر حق مردم ايران در مسير آزادی و دموکراسی و آزادی بي‌قيد و شرط تمامی زندانيان سياسی و عقيدتی" شده است.



متن اين بيانيه به شرح زير است:



ما را به خاطر بياور

ما را که تازه جوانانی بيست و دو ساله بوديم

شور عشق در سينه داشتيم و

پيش از آنکه عاشق شويم، سينه بر خاک سوده مرديم

ما را که سينه سرخانی خنياگر بوديم و ده به ده

نه در آسمان و نه در کوهسار و نه بر شاخسار

که در بازار ، پيش از آنکه آوازخوان شويم

بر شاخه ای تکيده از تکيه گاه خويش

جان واسپرديم*



يازده سال از فاجعه به خاک و خون کشيده شدن کوی دانشگاه تهران توسط چکمه پوشان استبداد می گذرد. استبداد حاکم گمان می برد که با سرکوب خونين دانشگاه می تواند، خواست يکصد ساله مردم ايران را برای آزادي، دموکراسی و عدالت اجتماعی را در نطفه خفه کند. اما کوته فکران حاکم هيچگاه، معنای واقعی جمله "دانشگاه آخرين سنگر آزادی" را درک نکردند. فرياد دانشجويان به خون غلتيده و هتک حرمت شده ی 18 تير 1378، جان تازه ای به جنبش آزاديخواه مردم ايران داد و بر آيند 10 سال مبارزه مدني، 10 سال جنبش اجتماعي، 10 سال مبارزه شورانگيز زنان و جوانان، خود را در خروش بی مانند 25 خرداد، که نه بزرگی به استبداد و ديکتاتوری دينی بود، نشان داد.



18 تير 78، سر آغاز فصلی نو در مبارزه بدون خشونت ملت ايران بود. تجربيات سخت و نشيب و فرازهای فراوان جنبش دانشجويی در طی سال های بعد از 18 تير 78 که همراه با زندان و شکنجه و محرويت از تحصيل و کار و بسياری حقوق اجتماعی ديگر بود در کنار اراده سبز مردم ايران برای تغيير فصل ديگری از آزادی خواهی را رقم زد. به طوری که اکنون يازده سال پس از 18 تير 78 و بيش از يک سال پس از خيزش دوباره مردم ايران در آستانه هجدهم تير ماه، بار ديگر صف بندی يکصد ساله استبداد و آزادی خواهی را نظاره گريم.



جوانه هايی که 10 سال بعداز 18 تير 78، زير چکمه های استبداد رشد کرده بودند، نهالی شدند سبز قامت و فرياد فروخفته زنان، جوانان، کارگران و معلمان ستم ديده را، اين بار بلندتر، رساتر و آگاهانه‌تر بر سر استبداد کوبيدند. در حالی که عوامل و آمرين 18 تير 78 هيچ وقت معرفی نشدند و به سزای اعمال ننگينشان نرسيدند، 10 سال بعد فاجعه ی ديگری آفريدند و بار ديگر در 25 خرداد 88 دژخيمان روسياه کوی دانشگاه تهران را لگدمال کردند. اتاق ها سوزانده شدند و بار ديگر خون دانشجويان سنگفرش خوابگاه را رنگين کرد و اينک نيز همچون گذشته شاکی و متهم جايشان عوض شده و متجاوزين آزادنه به سرکوب اقشار ديگرِ ملت مشغولند و بيش از 30 دانشجو بعد از فشار های طولانی در انتظار حکم خود هستند و در اين ميان محکوميت قطعی عزت تربتی عضو سابق انجمن اسلامی دموکراسي‌خواه نشانۀ ديگر از فقدان عدالت در دستگاه قضايی کشور است.



حاکميت که حتی خود هم توهماتش را درباره پايان جنبش سبز باور ندارد، تحرکات خود را برای سرکوب مبارزات مردمی از سرگرفته است. تا بدان جا که به دانشگاه مربوط است، دست نشاندگان حاکميت در دانشگاه با آگاهی ازاينکه احکام گسترده تعليق و اخراج از دانشگاه و محروميت از تحصيل و نيز احکام سنگين بيدادگاه‌های انقلاب، خللی در اراده دانشجويان برای بزرگداشت 18 تير در امتداد جنبش آزاديخواه سبز ايران، نخواهد کرد، با بهانه ای مضحک -سمپاشی حشرات- اقدام به تعطيلی کوی دانشگاه تهران نموده است. گو اينکه از سال گذشته جمعيت کوی دانشگاه تهران را به يک سوم جمعيت سال گذشته رسانيده اند.



حنای عوام فريبان چه در راس حاکميت و چه در دانشگاه ديگر رنگی ندارد. چرا که پيوستگی جنبش هميشه پايدار دانشجويی با مبارزات آزادي‌خواهانه کارگران- که بيش از گذشته تحت فشار هستند- زنان و جوانان ايراني، جنبش سبز آزاديخواه را تا رسيدن به آرمان دموکراسی و آزادی و عدالت همراهی می کند.



انجمن اسلامی دانشجويان دموکراسي‌خواه دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران، ضمن گراميداشت ياد تمام شهيدان راه آزادي، بالاخص شهيدان دانشجو و شهيد هميشه جاودان هجدهم تيرماه يکهزار و سيصد و هفتاد و هشت، عزت ابراهيم نژاد و شهيد اکبر محمدي، پيمان خويش را با مردم آزاديخواه ايران تحکيم نموده و خواهان بر آورده شدن مطالبات بر حق مردم ايران در مسير آزادی و دموکراسی و در راس آنها خواهان آزادی بي‌قيد و شرط تمامی زندانيان سياسی و عقيدتی در کليه نقاط ايران هستيم.



به خاطر دارم پيامتان را، سرنوشتتان را

آری

و هميشه در گذرگاه خاطرم در گذر است

آوازهای صامت سينه سرخان سينه بر سيخ و

تجسد آرزوهای بيست و دو سالگان سينه بر سنگ

و از تکرار يادشان شايد پيش از آنکه شاعر شوم

بيست و دو ساله بميرم آمين.



* شعر از شهيد عزت ابراهيم نژاد

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.'سکينه محمدی آشتيانی سنگسار نمی شود'

بی بی سی

رسانه های خبری بريتانيا به نقل از سفارت ايران در اين کشور گزارش می دهند که سکينه محمدی آشتيانی سنگسار نخواهد شد.



سکينه محمدی آشتيانی در سال ۲۰۰۶ ميلادی به اتهام رابطه "نامشروع" با دو مرد پس از فوت همسرش محکوم شده بود، اما بعد دادگاه ديگری او را به اتهام رابطه با مرد ديگری پيش از مرگ همسرش، به "زنای محصنه" محکوم و عليه او حکم اعدام صادر کرد.



اين زن ۴۳ ساله و صاحب دو فرزند، در تبريز زندانيست. او اتهام "زنای محصنه" را رد می کند.



روزنامه گاردين و شبکه خبری کانال چهار به نقل از سفارت ايران در بريتانيا گزارش داده اند که ديپلمات های ايران به نقل از مقام های قضايی اين کشور می گويند، خانم محمدی آشتيانی از طريق سنگسار اعدام نخواهد شد.



قوه قضائيه ايران که بر مستقل عمل کردن از نهادهای اجرايی تاکيد دارد، هنوز به اين خبر واکنش نشان نداده است.



شبکه خبری کانال چهار متن بيانيه سفارت ايران را منتشر کرده است.



بر اساس اين متن، ديپلمات های ايران اظهارات روز چهارشنبه اليستر برت، مقام وزارت امور خارجه بريتانيا درباره حکم سنگسار خانم محمدی آشتيانی را رد کرده اند و موارد مندرج در آن را نادرست دانسته اند.



اليستر برت در بيانيه چهارشنبه ۷ ژوئيه (۱۶ تير) وزارت امور خارجه بريتانيا گفته بود: "من از ايران می خواهم فورا حکم اعدام خانم محمدی آشتيانی به اتهام زنا را متوقف کند، و فرآيندی که او طی آن محاکمه شده و همچنين مجازات را مورد بازبينی قرار دهد. او قبلا با مجازات شرم آور ۹۹ ضربه شلاق به دليل زنا روبرو شده است؛ اعدام او باعث انزجار و وحشت جهانی که ناظر ماجراست خواهد شد."



ويليام هيگ، وزير امور خارجه بريتانيا، نيز پنجشنبه سنگسار را مجازاتی "قرون وسطايی" دانست.



او در يک کنفرانس خبری در لندن هشدار داد، "اگر اين مجازات اجرا شود، موجب انزجار و وحشت جهان ناظر خواهد شد."



مارک تونر، يکی از سخنگويان وزارت امور خارجه آمريکا نيز پنجشنبه درباره احتمال اجرای سنگسار در ايران عميقا ابراز نگرانی کرد و از مقام های ايران خواست آن را منسوخ کنند.



محکوميت بين المللی



دولت نروژ اين هفته با احضار سفير ايران در اسلو به حکم اعدام خانم آشتيانی و همچنين محمد رضا حدادي، مردی که در نوجوانی مرتکب قتل شده اعتراض کرده بود.



محمد رضا حدادی به جرم قتلی که در سن زير ۱۸ سالگی مرتکب شده بود به اعدام محکوم شده است.



سازمان ديده بان حقوق بشر نيز در بيانيه ای از قوه قضاييه ايران خواسته است که حکم اعدام خانم محمدی آشتيانی را لغو کند.



به گزارش ديده بان حقوق بشر، او در روز ۱۵ مه ۲۰۰۶، در يک دادگاه جزايی در استان آذربايجان شرقی به جرم داشتن روابط نامشروع با دو مرد پس از فوت همسرش به ۹۹ ضربه شلاق محکوم شده بود.



اما در ماه سپتامبر ۲۰۰۶ در جريان محاکمه مردی که به جرم قتل همسر آشتيانی متهم شده بود، دادگاه ديگری پروند اوليه خانم آشتيانی را در رابطه با حوادث پيش از قتل شوهرش مورد بررسی قرار داد و اين بار او را به "زنای محصنه" محکوم کرد.



بنابه اين گزارش، خانم آشتيانی در جلسات دادگاه اعترافات قبلی خود در مرحله بازجويی را پس گرفت و گفت که اقرارهايش تحت تهديد بوده است. به علاوه او اتهام "زنای محصنه" را رد کرده است.



ناديه خليفه، پژوهشگر بخش زنان ديده بان حقوق بشر ضمن محکوم کردن سنگسار به عنوان مجازاتی بی رحمانه و غيرانسانی از دولت ايران خواست فورا اجرای اين حکم را متوقف کند.



در بيانيه ديده بان حقوق بشر به نقل از وبلاگ محمد مصطفايی وکيل خانم آشتيانی آمده است که دو نفر از پنج قاضی دادگاه رای به برائت موکل او داده بودند اما سه قاضی ديگر او را محکوم به "زنای محصنه" کردند که در نتيجه حکم صادر شد.



ديوان عالی کشور حکم اعدام خانم محمدی آشتيانی را در روز ۲۷ مه سال ۲۰۰۷ تاييد کرد.



به نوشته ديده بان حقوق بشر، هم اکنون تمام مراحل تجديد نظر طی شده و قوه قضاييه درخواست ها برای بخشش او را رد کرده است.



براساس اين بيانيه، وکيل خانم آشتيانی چند روز قبل نسبت به اجرای قريب الوقوع حکم ابراز نگرانی کرده بود.

بالاترين

||

دنباله

||

http://www.facebook.com/roshangari?ref=fs">  فيس بوک

نظر شما

نام:

ای-ميل:

13:50 19 تير 1389

� نایتکاران رژیم نباید دست باز در چنین رفتاری پیدا کنند در حالی که یک � امعه را با فساد خود به تباهی کشیده اند.

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.ممنوعيت آموزش موسيقی در مدارس ايران

بی بی سی



چندی پيش علی اصغر يزدانی معاون پرورشی و تربيت بدنی وزارت آموزش و پرورش در گفت و گو با ايلنا با اشاره به ممنوعيت آموزش موسيقی در مدارس ايران گفت: "کاری به حلال و حرام نداريم، لزومی برای آموزش موسيقی وجود ندارد."



اين در حالی است که پيش از آن علی باقرزاده رئيس سازمان مدارس غير دولتی و توسعه مشارکت های مردمی گفته بود: "اعطای مجوز تاسيس و راه اندازی رشته موسيقی در قالب فوق برنامه در مدارس غير دولتی و در تمام مقاطع تحصيلی ممنوع است."



ممنوعيت آموزش موسيقی در مدارس، واگذاری تعدادی از مدارس به حوزه های علميه، تشکيل پايگاه های بسيج دانش آموزی در مدارس ابتدايی و راهنمايي، اعزام ۴ هزار مدرس تربيت سياسی و هزار روحانی به مدارس و طرح تفکيک جنسيتی کتابهای درسی همگی از جمله خبرهای سال تحصيلی گذشته هستند که کارشناسان آن را تلاش دولت برای اسلامی تر کردن مدارس در ايران می دانند.



پژمان اکبر زاده پيانيست و کارشناس موسيقی معتقد است مقامات دولتی در ايران هر چند وقت يکبار چنين بيانيه ها و يا دستوراتی را صادر می کنند اما اين اظهار نظرها را مردم خيلی جدی نمی گيرند.



او گفت: "در واقع مردم در طول اين سالها، ياد گرفته اند که دست کم در چهارديواری خانه هايشان به چيزهايی که دوست دارند بپردازند. اين خبرها برای کسانی که در خارج از ايران مسايل را دنبال می کنند خيلی مهم به نظر می آيد چون در محيط نيستند و نمی بينند مردم در داخل چطور به اين مسايل واکنش نشان می دهند."



آقای اکبر زاده افزود: "همان طور که در دهه اول پس از انقلاب، فضای موسيقي، چه از بابت آموزش و چه از بابت ارائه، خيلی محدودتر از الان بود. حتا در خيلی از شهرستان ها تا سالهای ۱۳۶۸-۶۹ اداره اماکن اجازه نمی داد يک کيبورد يا ارگ پشت ويترين فروشگاه‌ها باشد. ولی نتيجه اين شد که در خيلی از خانواده‌ها يک نفر کيبورد، سنتور يا تمبک می زد."



او گفت: "اين علاقه هنوز هم هست. ولی آن زمان به خاطر محدوديت خيلی شديدتر و همچنين نبود اينترنت و ماهواره، مردم هم به شدت نياز به موسيقی را در زندگيشان حس می کردند و موجی به وجود آمد که بيشتر پدر و مادرها بچه‌هايشان را به کلاس موسيقی فرستادند. به نظر من مردم کار خودشان را می کنند و کاری به مواضع دولتی ندارند."



سعيد پيوندی استاد جامعه شناسی آموزش و پرورش دانشگاه پاريس هم نگاه مسئولان به آموزش موسيقی را از لحاظ تربيتی و علمی نگاهی غلط دانست.



او گفت: "موسيقی را نوعی تفريح و يک مساله حاشيه ای می دانند در حاليکه آموزش موسيقی می تواند نقش بسيار مهمی در شکوفايی استعدادهای فردی بازی کند. به همين دليل هم در مدارس اروپايی و خيلی از کشورهای ديگر دنيا آموزش موسيقی جزو آموزش های اصلی است و روی آن خيلی تاکيد می کنند."



آقای پيوندی افزود: "اگر به تاريخ آموزش در اروپا و حتی در ايران توجه کنيد موسيقی يکی از آموزش های هفت گانه اصلی مدارس قرون وسطی بوده است. بسياری از دانشمندان بزرگ ايران از جمله فارابی و مولوی هم موسيقی می دانستند."



در حاليکه علی باقرزاده، رئيس سازمان مدارس غير دولتی از ممنوعيت صدور مجوز برای تاسيس رشته موسيقی در مدارس سخن می گويد در اکثر مدارس ايران گروه های موسيقی وجود دارد که به نام گروه سرود برای برگزاری جشن های دولتی و يا اعياد مذهبی فعاليت می کنند.



از سوی ديگر بنا بر آنچه تا کنون در پاسخ به استفتائات شرعی اعلام شده، آيت الله علی خامنه ای رهبر ايران، ساختن و خريد و فروش ساز يا ياد دادن و ياد گرفتن نوازندگی را به شرطی که با هدف اجرای سرودهای ملی و انقلابی يا "هر امر حلال و مفيد" ديگری انجام شود، مجاز می داند. اما در مورد تأسيس هنرستان ها و "ترويج موسيقی" می نويسد: "آموزش موسيقی و ترويج آن برای نوجوانان، با اهداف نظام جمهوری اسلامی سازگار نيست".



سعيد پيوندی در اين باره گفت: "با شرايط موجود، نظام آموزشی ايران دچار سردرگمی می شود چرا که بايد موسيقی وجود داشته باشد که افراد بتوانند سرود بخوانند. حتی در اشکالی که برای آنها قابل قبول است. يعنی شکل جمعی با آوازهای انقلابی و مذهبی."



او افزود: "منتهی مسئولان بيشتر از جنبه مذهبی و تاثيری که می تواند بر فرهنگ جوانان داشته باشد و به زعم آنها جوانان را به سمت يک نوع فرهنگ غير اسلامی سوق دهد به موسيقی نگاه می کنند و از همين زاويه هم با آن برخورد می کنند. همين مساله باعث می شود ما در آينده شاهد غير رسمی تر شدن آموزش موسيقی در ايران باشيم."



آقای اکبر زاده از مواضع تاريخی دولت ايران نسبت به موسيقی گفت و در اين ميان به سخنان محمود احمدی نژاد در سال ۱۳۸۴ اشاره کرد که از صدا و سيمای جمهوری اسلامی خواسته بود تا پخش موسيقی غربی را متوقف کند.



او گفت: "اين اولين بار نيست که مقامات جمهوری اسلامی نسبت به تدريس موسيقی چنين بيانيه‌هايی را صادر مي‌کنند. اواسط دهه هفتاد هم صحبت هايی خيلی جدی مطرح شد درباره محدود کردن فعاليت آموزشگاه های موسيقی در ايران. ولی آن هم عملی نشد."



پژمان اکبرزاده گفت: "من فکر می کنم بحث‌هايی که هر چند وقت يکبار در زمينه آموزش و ارائه موسيقی در ايران مطرح می شود به نوعی يادآوری کردن مواضع تاريخی جمهوری اسلامی در برابر موسيقی است. فراموش نکنيم که سی سال پس از انقلاب اسلامی در ايران، هنوز نشان دادن ساز از تلويزيون ممکن نيست. حرکتی که در دنيای امروز فقط می توانيم بگوييم شگفت انگيز است."



او افزود: "از بابت فعاليت های آموزشی هم، پس از انقلاب، مدتی فعاليت هنرستان های موسيقی در تهران متوقف شد و بعد هم با نام بی مسمای هنرستان‌های "سرود و آهنگ‌های انقلابی" به شکل کم رمقی ادامه پيدا کرد. دانشکده موسيقی هم حدود دوازده سال پس از انقلاب بازگشايی شد؛ آن هم با برنامه ريزی آموزشی که اعتراض خيلی از موسيقيدانان را به همراه داشت."



سخنان مقامات دولتی درماه های گذشته از جمله تاکيد بر ممنوعيت آموزش موسيقی در مدارس حکايت از آن دارد که دولت، سياست اسلامی تر شدن مدارس در ايران را دنبال می کند. سخنانی که به نگرانی مختصصان آموزشی درباره آينده نظام تحصيلی دانش آموزان دامن زده است.

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام:   نعش کش!

ای-ميل:

13:50 19 تير 1389

این احکام و اقدامات زیرکانه و گام به گام، میخ هایی است که بر تابوت آزادی و حقوق شهروندی برای تحکیم سلطۀ ننگین نظام � مهوری اسلامی می کوبند و دریغا که ما آنها را � دی نگرفته و بی خیال از کنار آنها می گذریم و عملاً با بی تفاوتی ح.د، لااله الاالله گویان زیر تابوت آزادی های خود را می گیریم!

نام:

ای-ميل:

15:51 18 تير 1389

هر دم از این باغ بری میرسد تازه تر از تازه تری میرسد

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.بيانيه عفو بين الملل در مورد سرکوب اعضای کميته دانشجويی دفاع از زندانيان

کميته دانشجويی دفاع از زندانيان سياسی: سازمان عفو بين الملل در سندی که روز گذشته منتشر کرد، به شرح وضعيت علی بيکس، ناصح فريدی و شيوا نظر آهاری از اعضای کميته دانشجويی دفاع از زندانيان سياسی که پس از انتخابات رياست جمهوری ايران بازداشت و مورد محاکمه قرار گرفتند پرداخت.



عفو بين الملل در اين سند به علی بيکس، از مدافعين حقوق بشر در ايران اشاره می کند که در تاريخ هشتم تيرماه 1389 و پس از تبرئه از تمامی اتهامات از زندان اوين آزاد شد. او پيش از اين به هفت سال زندان محکوم، و يک زندانی عقيدتی بود.





علی بيکس از اعضای کميته دانشجويی دفاع از زندانيان سياسی (SCDPP) و يکی از فعالان حقوق اقليت آذربايجانی ايران، در 24 خرداد ماه 1388 و بدنبال انتخابات بحث برانگيز رياست جمهوری ايران بازداشت شده بود. علی بيکس در دادگاه نمايشی پس از انتخابات در 23 مرداد ماه 1388 که در آن به عنوان «عامل ميدانی کودتای مخملي» متهم شده بود حضور يافت. او در 17 دی ماه 1388 پس از اين که به اتهام "اجتماع و تبانی با هدف اقدام عليه امنيت" و "تشويش اذهان عمومی" مجرم شناخته شد به 7 سال زندان و 74 ضربه شلاق محکوم شد. در طول مدت زندان وی به دليل عدم دريافت مراقبت های پزشکی دچار عفونت لثه شد.





امنستی اينترنشنال در ادامه همچنين از ناصح فريدي، ديگر عضو کميته دانشجويی دفاع از زندانيان سياسی (SCDPP) ياد می کند که در 25 خرداد 1388 بازداشت شده بود و وی هم مانند علی بيکس در دادگاه های نمايشی پس از انتخابات حضور يافت.





وی در دی ماه 1388 به شش سال زندان و 74 ضربه شلاق محکوم شد. او دهم شهريورماه 1388 به قيد وثيقه آزاد شد. در دادگاه های نمايشي، وی به ارسال اطلاعات و اخبار به سازمان مجاهدين خلق ايران، سازمانی ممنوعه که در عراق مستقر است متهم شد. از ديگر اتهامات اين عضو کميته دانشجويی دفاع از زندانيان سياسی (SCDPP) مصاحبه با رسانه های بيگانه می باشد.





سازمان عفو بين الملل همچنين اعلام کرد در صورتی که وی مجددا بازداشت و زندانی شود وی را به عنوان يک زندانی عقيدتی خواهد شناخت که تنها به خاطر فعاليت های مسالمت آميز خود در زمينه آزادی بيان زندانی می باشد و خواستار آزادی فوری و بی قيد شرط وی خواهد شد.





سازمان عفو بين الملل در اين سند همچنين با تاکيد بر تداوم مبارزه برای رهايی شيوا نظر آهاری روزنامه نگار زن، وبلاگ نويس و از مدافعين حقوق بشر و دبير سابق کميته دانشجويی دفاع از زندانيان سياسی که خرداد ماه سال گذشته بازداشت شد نام برده و از او به عنوان يک زندانی عقيدتی ياد می کند که همچنان در بازداشت و در انتظار محاکمه بسر می برد.





شيوا نظر آهاری روزنامه نگار زن، وبلاگ نويس و مدافع حقوق بشر و که در اول مهرماه 1388 بعد از بازداشتش در 24 خرداد ماه 1388 به قيد وثيقه از زندان اوين تهران آزاد شد، اما در مهرماه 1388 مجددا بازداشت شد.





امنستی اينترنشنال همچنين به اعتراضات پس از انتخابات رياست جمهوری در سال 1388 اشاره می کند که با خشونت سرکوب شد. در جريان اعتراضات پس از انتخابات تعدادی کشته و هزاران نفر بازداشت شدند، که بسياری از آنان برای اخذ اعترافات اجباری مورد شکنجه و يا ساير بدرفتاری ها قرار گرفتند. صدها نفر از جمله در «دادگاه های نمايشی گروهي» ناعادلانه محاکمه شدند، بسياری از آنان به عنوان زندانيان عقيدتی به زندان های طولانی مدت محکوم شدند. تعدادی محکوم به مرگ شده و دو نفر نيز اعدام شدند

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.هفته آينده مراسم سالگرد دانشجوی شهيد اميرجوادی فر

دانشجو نيوز

مراسم بزرگداشت شهادت امير جوادی فر پنج‌شنبه هفته آينده توسط خانواده وی برگزار خواهد شد.





به گزارش دانشجونيوز مراسم اولين سالگرد شهادت اميرجوادی فر پنج شنبه هفته آينده، 24 تير ماه، و در محل اعلام شده از سوی خانواده وی به آدرس زير برگزار خواهد شد:

تهران، بزرگراه اشرفی اصفهاني، خيابان 22 بهمن، خيابان حاج سيد احمدي، جنب پمپ بنزين، گلستان دوم، پلاک 62



شهيد اميرجوادی فر دانشجوی رشته‌ مديريت صنعتی دانشگاه آزاد قزوين سال گذشته و پس از اعتراضات مردم در خيابان‌ها توسط نيروهای نظامی بازداشت شده و به کهريزک منتقل شد.



وی بر اثر شکنجه های وارد شده در زندان کهريزک جان خود را از دست داد.

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.هفته آينده مراسم سالگرد دانشجوی شهيد محسن روح الامينی

جـــرس: مراسم بزرگداشت محسن روح الاميني، از شهدای حوادث بعد از انتخابات و قربانيان بازداشتگاه کهريزک، پنجشنبه آينده ٢۴ تيرماه ۸۹ در قطعه ٢٢٢ بهشت زهرای تهران برگزار خواهد شد.





مرحوم روح الامينی دانشجوی دانشگاه تهران و از بازداشت شدگان ١۸ تير ۸۸، بعد از انتقال به بازداشتگاه کهريزک و شکنجه های فراوان، در مسير انتقال از کهريزک به اوين، با اتوبوس های نامناسب و ازدحام بسيار زندانيان، ناگهان از هوش رفته و بعد از انتقال به بيمارستان، به شهادت می رسد.





به گزارش كانون حمايت از خانواده هاى جان باختگان و بازداشتى ها، مراسم سالگرد شهادت وي، عصر پنجشنبه ٢۴ تيرماه، توسط خانواده و دوستانش در قطعۀ ٢٢٢ بهشت زهرا برگزار خواهد شد.





پدر وی مشاور ارشد محسن رضايي، کانديدای اصولگرای انتخابات رياست جمهوری دهم بود.





گفتنی است در جريان شکنجه و ضرب و شتم بازداشت شدگان ١۸ تير ۸۸ در بازداشتگاه کهريزک، محسن روح الاميني، امير جوادی فر و محمد كامرانی و همچنين رامين آقازاده قهرماني، جان باختند.

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.حضور جمع گسترده ای از مردم برسر مزار شهدای راه آزادی در آستانه ١۸ تير

جـــرس: در آستانه ١۸ تيرماه، جمع گسترده ای از مردم و حاميان جنبش سبز، بعد از ظهر پنجشنبه ١۷ تيرماه ۸۹، با تجمع در بهشت زهرای تهران، ياد و خاطرۀ شهدای جنبش و بويژه بازداشت شدگان ١۸ تير گذشته که در بازداشتگاه کهريزک جان باختند را گرامی داشتند.





براساس گزارش كانون حمايت از خانواده های جان باختگان و بازداشتی ها، امروز پنجشنبه عصر در ساعت شش بعد از ظهر، تا هشت، بيش از دو هزار نفر بصورت گروههای چندين نفره بر مزار عزيزانشان و همچنين شهدای جنبش حاضر شده و يادشان را گرامی داشتند .





در هجدهم تيرماه سال گذشته و در جريان اعتراضات پس از انتخابات، محسن روح الاميني، امير جوادی فر و محمد كامرانی و همچنين رامين آقازاده قهرماني، دستگير شدند و پس از چند روز شکنجه و انتقال به بازداشتگاه کهريزک، بر اثر شدت آسيب های وارده، جان باختند.





گفتنی است از ساعات نخستين بامداد، نيروهای ضد شورش و همچنين لباس شخصی ها، با استقرار در مسير و همچنين محل بهشت زهرا، هرگونه تحرکی را کنترل می کردند.





هنوز از برخورد ماموران يا بازداشت مردم و حاضرين، گزارشی منتشر نشده است.





هجدهم تيرماه، يادآور قيام خونين دانشجويان دانشگاه تهران و حملات لباس شخصی ها و يگان ويژه پاسداران به کوی دانشگاه تهران و سپس دانشگاه تبريز در سال ۷۸ است.

در جريان آن حوادث تعداد زيادی بازداشت، زخمی و ناپديد شدند ولی آماری رسمی از جانباختگان هرگز منتشر نشد.

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.حسن آخريان معروف به جلاد بند1 زندان گوهردشت کرج برکنار شد

بنابه گزارشات رسيده "به فعالين حقوق بشر و دمکراسی در ايران" حسن آخريان معروف به جلاد بند 1 زندان گوهردشت کرج که در شکنجه و جنايت شهرت خاصی داشت پس از افشاگری گسترده جنايتهای اواز رياست بند 1 زندان گوهردشت کرج برکنار شد.

روز پنجشنبه 17 تير ماه حسن آخريان رئيس بند 1 زندان گوهردشت کرج که زندانيان به او لقب جلاد بند داده بودند از رياست بند 1 زندان گوهردشت برکنار شد.اين جنايتکار عليه بشريت در شکنجه وحشيانه و قرون وسطائی زندانيان اسير و بی دفاع نقش موثری داشت.او در زمان به عهده گرفتن رياست اين بند اقدام به ساختن شکنجه گاهی نمود که خود شخصا زندانيان را مورد وحشيانه ترين شکنجه ها قرار می داد.

حسن آخريان دستور می داد که به زندانيان بی دفاع پابند ،دست بند از پشت و چشم بند بزنند و همراه با افسر پاسدار آقا ميرزائی و پاسداربندهايی مانند محمدی اقدام به تجاوز جنسي،استعمال باتون ،شکستن دست و پا و ساير اعضای بند زندانيان می نمودند. پس از مقاومت گسترده زندانيان و افشای جنايتهای هولناک او، مدتی از حضور در شکنجه گاه بند 1 خوداری می کرد تا اينکه امروز او را از اين بند برکنار کردند.

علی حاج کاظم رئيس زندان ،علی محمدی معاون زندان به حسن آخريان اختيارات گسترده ای داده بودند که بتواند هر جنايتی را عليه زندانيان در زندان مرتکب شود.افراد فوق الذکر و کرمانی و فرجی رئيس و معاون اطلاعات زندان و رضا ترابی رئيس بازرسی از جنايتکاران عليه بشريت می باشند همدستان اين فرد در شکنجه های وحشيانه و قرون وسطائی هستند.

زندانی سياسی بهروز جاويد طهرانی به دستور اين فرد بيش از يک سال است که به بند 1 زندان گوهردشت کرج منتقل شده است. او اکثر مدت بازداشت خود را در سلولهای انفرادی بند 1 معروف به سگدونی گذراند.حسن آخريان نسبت به زندانی سياسی بهروز جاويد طهرانی کينه ای ضد بشری دارد و در طی اين مدت که او رئيس بند 1 بود. تقريبا دائم در سلولهای انفرادی بسر برد.زندانی سياسی بهروز جاويد طهرانی از 9 خرداد ماه در بدترين سلول انفرادی و در شرايط قرون وسطائی قرار داده شده است .

فعالين حقوق بشر و دمکراسی در ايران ،خواستار تحت پيگرد قرار دادن جنايتکاران عليه بشريت در ايران است و ازکميسر عالی حقوق بشر و ساير مراجع بين المللی برای پايان دادن به جنايت عليه بشريت در ايران خواستار اقدامات لازم برای کشاندن اين جنايتکاران عليه بشريت به پای ميز محاکمه و مجازات آنها است.

فعالين حقوق بشر و دمکراسی در ايران

17 تير 1389 برابر با 8 ژولای 2010





http://hrdai.blogspot.com
">http://hrdai.blogspot.com

http://pejvakzendanyan.blogfa.com
">http://pejvakzendanyan.blogfa.com

pejvak_zendanyan10@yahoo.com

pejvakzendanyan@gmail.com

Tel.:0031620720193

بالاترين

||

دنباله

||

فيس بوک

نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

18تير.۱۷ فعال مدنی بازداشتی در زندان اطلاعات تبريز

جرس

با انتقال حسن رحيمی بيات از فعالان مدنی ،به زندان اطلاعات تبريز، تعداد فعالان مدنی بازداشتی در سلول‌های انفرادی اين زندان به ۱۷ نفر رسيد.





به گزارش سايت خبری سانانيوز، حسن رحيمی بيات، از فعالان شناخته شده حرکت ملی آذربايجان و از فعالان حقوق بشر که در تاريخ ۱۲ تيرماه ۸۹ در محل کار خود بازداشت شده و به زندان اوين منتقل شده بود، برای بازجويی های بيشتر به اطلاعات تبريز منتقل شده است.



با انتقال اين فعال مدنی ساکن کرج، به زندان اطلاعات تبريز، هم‌اکنون ۱۷ نفر از فعالان مدنی در اين زندان در بازداشت به سر مي‌برند که اسامی آنها به شرح زير است:



آيت(يوروش) مهرعلی بيگلو- ۶۰ روز، آيدين خواجه‌ای- ۵۱ روز، بهبود قلي‌زاده- ۵۰ روز، بهمن نصيرزاده- ۴۸ روز، دکتر عليرضا عبداللهی- ۴۸ روز، مهندس شهرام رادمهر- ۴۶ روز، دکتر لطيف حسنی- ۴۶ روز، استاد اکبر آزاد- ۴۵ روز، حميده(پينار) فرج زاده- ۴۵ روز، حيدر(ياشار) کريمی- ۳۱ روز، مهندس محمود فضلی- ۳۱ روز، نعيم احمدی- ۲۵ روز، مهندس ابراهيم رشيدی- ۲۵ روز، يونس سليمانی- ۲۲ روز، زهرا فرج زاده- ۱۹ روز، شکرالله قهرمانی فرد- ۱۷ روز و حسن رحيمی بيات- ۶ روز.







گفتنی است رحيمی بيات، پيش از اين نيز در شهريور ماه ۱۳۸۷ همراه با يک گروه ۲۰ نفره در يک مراسم افطاری بازداشت شده و در بندهای ۲۴۰ و ۲۰۹ اوين به مدت قريب به ۴۰ روز در انفرادی به سر برده است.

بالاترين

||

دنباله

||

http://www.facebook.com/roshangari?ref=fs">  فيس بوک

نظر شما

http://www.roshangari.net//as/sndfrm.cgi" method="post">
نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن