9تير. 30درصد از کودکان يک تا پنج سال در معرض آزارهای جسمی هستند
ايلنا: مددكار انجمن حمايت از حقوق كودكان با اعلام اينكه بيشتر كودك آزاريها در فضای خصوصی و توسط پدر و مادر صورت گرفته است گفت: 30درصد از کودکان يک تا پنج سال در معرض آزارهای جسمی هستند و بيش از 50 درصد والدين ايرانى تنبيه بدنی کودکان را حق خود ميدانند.
به گزارش خبرنگار ايلنا، عصمت ياري، مدد كار انجمن حمايت از حقوق كودكان در جلسه ماهانه اين انجمن كه به بررسى وضعيت اجتماعی و حقوقی کودکان ايران در سال 88 اختصاص داشت ،با اعلام اينكه، در حال حاضر حدود 9 ميليون کودک زير 6 سال و 27 ميليون کودک زير 18 سال در ايران وجود دارد تاكيد كرد: 144هزار و 565 مورد کودک آزاری در 6 ماه اول سال 88 به اورژانس اجتماعی گزارش شده است كه از اين ميان 11 درصد تماسهای اورژانس اجتماعی در 9 ماه اول سال 88 در مورد کودک آزاری بوده است؛ به طور متوسط روزانه 1500 الی 1600 تماس با اورژانس اجتماعی برقرار می شود.
30 درصد از کودکان يک تا پنج سال در معرض آزارهای جسمی هستند
او در ادامه اين گزارش با اعلام اينكه 30 درصد از کودکان يک تا پنج سال در معرض آزارهای جسمی هستند افزود: در شش ماه اول سال 88 ، 200 مورد کودک آزاری به دفتر انجمن حمايت از حقوق کودکان اطلاع داده شده است که از اين تعداد 20 درصد جسمی و 32 درصد عاطفی بوده است.
بر اساس آمار هاى اين انجمن ، 53 درصد آزارها توسط پدران و در کل 90درصد آزارها توسط پدر و مادر و يا ناپدری و نا مادری و در فضای خصوصی و منزل صورت گرفته است.
مدد كار انجمن حمايت از حقوق كودكان ياد آور شد: از موارد گزارش شده به انجمن بيش از 90 درصد خانواده ها وضعبت نابسامان داشته که 26 درصد از موارد وجود اعتياد در خانواده و 28 درصد طلاق و در مابقی خانواده ها مشاجره و درگيری و بيماريهای روانی در والدين گزارش شده است.
بيشتر كودك آزارى ها در فضای خصوصی و توسط پدر و مادر صورت گرفته است
يارى در مورد نحوه ارتباط با انجمن گفت: نحوه اطلاع رسانی 25 درصد موارد توسط مادران، تنها 6 درصد توسط مدرسه، 19 درصد توسط همسايه ها، 5 درصد توسط پدران انجام شده است.
او با اشاره به اينكه تمام موارد كودك آزارى در خانواده هاى نابسامان رخ داده خاطر نشان كرد: از آنجايی که کودکان قربانی کودک آزاری هستند، بررسی عواملی که منجر به بروز اين مسئله اجتماعی می شود حايز اهميت است؛ بيشتر آزارها در فضای خصوصی و توسط پدر و مادر صورت گرفته و تقريبا همه موارد در خانواده های نابسامان رخ داده است.
به گفته او با توجه به ماهيت کودک آزاری که به علت عدم توانايی کودک در بيان يا دسترسی به حمايت و هم چنين عدم نظارت بر خانواده نمی توان به اين آمار اعتماد كرد و مسلما اين آمار تنها نمونه ای از خروار است.
آزار عاطفى بر روى كودكان در ميان خانوادههاى تحصيل كرده
مددكار انجمن حميات از حقوق كودكان با اعلام اينكه رابطه معنا داری ميان خانواده های نابسامان و تعداد و نوع آزار کودکان وجود دارد گفت: کودکان در خانواده های نابسامان و معتاد بيشتر مورد آزار چندگانه و توام جسمي، عاطفي، غفلت و جنسی هستند.
او ادامه داد: خانواده هايی که والدين سطح تحصيلات بالاتری دارند کودکان بيشتر مورد آزار عاطفی قرار ميگيرند. در کل در هر دو تيپ خانواده کودک آزاری تاثير سوء بر شخصيت و خود پنداره کودک دارد و هر دو مانعی بر رشد عاطفي، روانی و اجتماعی و ...کودک است.
يارى به دلايل عمده فرهنگي، كه به كودك آزارى منجر ميشود، گفت: از دلايل فرهنگی کودک آزاري، نهادينه بودن خشونت در خانواده و بازتوليد اين فرهنگ در نسلهای بعدی است.
احساس گناه و خشم در كودكان آزار ديده
به گفته ياري، هنوز هم نزديک به 70 درصد خشونت ها در فضای خصوصی و خانواده اتفاق ميافتد و مهمترين تاثير اين خشونت ها ايجاد دوگانگی در شخصيت کودکان، محترم بودن مفاهيم پدر و مادر و همزمان آسيب از جانب آنها، تشويق به اعتماد و احترام به آنها و تاکيد بيش از حد در مورد اطاعت و حرف شنوی از والدين علی رغم ازدياد و فزونی کاستيها و غفلتها و بی کفايتی والدين در تربيت فرزندان موجب تشديد احساس تنفر، گناه، خشم در کودکان ميشود. کما اينکه ما شاهد تماس تلفنی کودکانی هستيم که مورد آزار والد قرار ميگيرند و احساس گناه شديدی در مورد اطلاع رسانی آزار دارند.
يارى ادامه داد: رواج استفاده از تنبيه جسمی و عاطفی تحت عنوان تربيت کودک و تاييد قانونی و عرفی آن که به صورت هنجار پذيرفته شده است در حالی که تنها راهی برای تخليه خشم و عقده های هيجانی والد بر کودک بدون حتی کوچکترين توضيحی در مورد علت تنبيه است.
بيش از 50 درصد والدين ايرانى تنبيه بدنی کودکان را حق خود می دانند
به گزارش خبرنگار ايلنا، مدد كار انجمن حمايت از حقوق كودكان گفت: نتايج تحقيق ميدانی در ايران نشان می دهد که بيش از 50 درصد والدين تنبيه بدنی کودکان را حق خود می دانند و آن را يکی از راه های تربيت کودکان ذکر می كنند و 40 درصد والدين اقدام به تنبيه بدنی کودکان کرده اند.
او با موشكافى دلايل كودك آزارى در كشور عنوان كرد: از علتهای مهم کودک آزاری عامل فقر اقتصادی در کنار فقر فرهنگی است، غالب کودک آزاريها در خانواده های متشنج و تک والد و خانواده معتاد رخ می دهد و معمولا اين خانواده ها از نظر اقتصادی در شرايط نابسامانی به سر می برد.
تصادفى بودن تولد كودكان و نگاه ابزارى به آنها
يارى افزود: عدم برنامه ريزی مناسب برای کودکان چه در سطح خرد و جه در سطح کلان، از تقريبا تصادفی بودن تولد کودکان بدون امکان سنجی برای تولد نوزاد در خانواده تا سياست های ضد و نقيض در دوره های تاريخ بر فرزند آوری يا کنترل جمعيت که حاکی از نگاه ابزاری به کودک است چرا كه اغلب کودکان عاملی برای درمان اعتياد پدر، عامل افزايش محبت بين والدين و مبادله گر مواد مخدر و...هستند.
در تهران 7 هزار كودك كار به چشم ميخورد
فقر، بيکاری و اعتياد والدين اولين تاثير را بر کودک به صورت روانه نمودن کودکان جهت درآمد زدايی يا محروميت از تحصيل به علت مخارج مدارس دارند.
فقط در تهران حدود هفت هزار کودک کار وجود دارد و اين رقم تنها مربو ط به کودکانی است که کار آنها بارز می باشد و در سطح جامعه ديده می شوند به نظر می رسد علی رغم تلاش مسئولان جهت ريشه کن كردن بيسوادی در سنين بالا ما شاهد افزايش بيسوادی در پايين هرم سنی حتی در کلانشهرها هستيم کما اينکه در آمار مربوط به مددکاری انجمن نيز با کودکان 9،10 ساله بيسواد و حتی گاهی در مناطق بالاتر از منطقه 6 نيز شاهديم.
افزايش مادرانى كه نمى خواهند مادر و همسر فداكار باشند
به گزارش خبرنگار ايلنا، مددكار انجمن حمايت از حقوق كودكان در ادامه با اشاره به افزايش 7/15 درصدى طلاق در سال گذشته ادامه داد: کمبود فرصت های شغلی برای مادران، افزايش اعتياد زنان، بوروکراسی اداری مراجع قضايی جهت حضانت کودک، فرسودگی زنانی که با همسر معتاد خود سر کرده اند موجت افزايش مادرانی است که ديگر حاضر به ايفای نقش مادر فداکاری که ساخته بوديم نيستند و تمايل ندارند به تنهايی اين نقش را به دوش بکشند.
به گفته ياري، به نظر می رسد فشار زياد بر خانواده های متلاشي، تک والد، پر تشنج برای نگهداری کودکان تنها اميدی واهی در مورد شايستگی اين خانواده ها در اين امر است و هر روز ما شاهد فجايع منحصر به فرد و شکنجه های تاريخی در اين خانواده ها هستيم.
معضل سياست گذارى هاى شتابزده براى كودكان
مدد كار انجمن حمايت از حقوق كودكان با انتقاد از عدم وجود يك نهاد متولى گر در امر كودكان گفت : هنوز نهاد متولی کودکان در ايران وجود ندارد و هر بار شاهد سياست گذاری های مقطعي، شتاب زده در امور مربوط به کودکان هستيم و در نهايت امور مربوط به کودکان جزئی حاشيه ای از وظايف متعدد يک سازمان قرار می گيرد و يا سازمانهای متعدد درگير مسئله ای می شوند که هر کدام اين وظيفه را به ديگری محول می دارد.
او ادامه داد: از سوى ديگر بسياری از مشکلا ت کودکان با روان درمانی و مشاوره اعضای خانواده قابل پيشگيری يا بهبود است اما به دليل هزينه های سنگين اين درمانها و کمبود نيروی متخصص نسبت به جمعيت اين حوزه با مشکل جدی مواجه می باشد که البته بيمه ها در اين زمينه می توانند بسيار کار گشا باشند.
9 تير 1389 14:33
نظر شما