30خرداد.ورشکستگی صنعت نيشکر و سود بی حساب و کتاب مافيای شکر
خبرگزاری مهر: عدم حمايت از خريد محصول شکر داخلی و اختصاص ندادن اعتبارات لازم باعث شده شرکت توسعه نيشکر خوزستان با مشکلات عديده ای دست و پنجه نرم کند به گونه ای که اين شرکت امسال در اقدامی تامل برانگيز اقدام به کشت گندم در مزارع نيشکر کرد.
به گزارش خبرنگار مهر در اهواز، بخش جلگه اى خوزستان که از آبرفتهاى رودخانه هاى کارون، دز، کرخه و جراحى تشکيل شده است به علت دارا بودن شرايط مناسب از جمله خاکهاى رسوبى ( با و جود املاح شور)، آب کافي، آفتاب درخشان و روزهاى طولانى منطقه اى بسيار مستعد براى کشت نيشکر به شمار مى رود.
بنا به گفته بسيارى مورخين، رواج کشت نيشکر در ايران از زمان اشکانيان شروع شده است به همين دليل آغاز اهميت دادن به کشت نيشکر در خوزستان را بايد در دوره های قبل از اسلام و در دوره سلسله ساسانيان جست.
آبادانى مزارع نيشکر خوزستان از قرون اوليه تا قرن پنجم و ششم هجرى در شهرهاى شوشتر، شوش، جندى شاپور و اهواز باقى بوده، اما کم کم اين رونق رو به زوال نهاد و به توليد محلى بسنده شد.
در همان زمان که خوزستان مهد نيشکر و انبار شکر ايران بود، در شمال کشور در ناحيه مازندران کشت نيشکر به طور محدود انجام مى گرفت و تهيه شکر به صورت ابتدايى صورت مى پذيرفت که به هيچ وجه قابل قياس با صنعت قند و شکر سازى خوزستان نبود.
تاريخچه تاسيس شرکت نيشکر و توسعه صنايع جانبی خوزستان
به سبب نياز روز افزون کشور به شکر و جلوگيرى از واردات بی رويه اين محصولات پر مصرف در سال 1362 شوراى شکر تشکيل شد و به دنبال مطالعاتى که از سال 1363 تا 1365 توسط صندوق مطالعات نيشکر صورت گرفت، ضرورت تاسيس شرکت توسعه نيشکر و صنايع جانبى در استان خوزستان به تصويب دولت رسيد.
در نهايت اين شرکت در سال 1369 تاسيس شد و اجراى طرح مطالعاتى مذکور را بر عهده گرفت که در آن ساخت هفت کارخانه شکر با توليد سالانه 700 هزار تن شکر، هفت کارخانه خوراک دام با توليد سالانه 700 هزار تن خوراک دام، چهار کارخانه کاغذ با توليد سالانه 350 هزار تن کاغذ چاپ و تحرير، يک کارخانه تخته صنعتى با توليد سالانه 100 هزار تن تخته نيمه سنگين(صنعتی)، يک کارخانه خميرمايه با توليد سالانه 10 هزارتن خميرمايه و يک کارخانه الکل با توليد سالانه 33 ميليون ليتر الکل پيش بينی شده بود.
طبق اهداف تاسيس شرکت توسعه نيشکر خوزستان اهداف اقتصادی فراوانی برای اجرای اين طرح عنوان شده بود که می توان در اين خصوص به تامين شکر مصرفى حدود 28 ميليون نفر با مصرف سرانه 25 کيلوگرم در سال، تامين کاغذ مصرفى حدود 27 ميليون نفر با مصرف سرانه 13 کيلوگرم در سال، تامين تخته صنعتى (MDF) مصرفى حدود 19 ميليون نفر با مصرف سرانه 2.5 کيلوگرم در سال، فراهم آوردن امکانات توليد 80 هزار تن گوشت قرمز با استفاده از خوراک دام توليدى که با مصرف سرانه 15 کيلوگرم، گوشت مورد نياز 4.5 ميليون نفر از جمعيت کشور فراهم مى شود، توليد محصولات بيوتکنولوژى (مانند خمير مايه، الکل و ... ) که هم مصرف داخلى دارد و هم قابل صدور به خارج از کشور است و همچنين ايجاد بيش از 50 هزار شغل (حدود 25 هزار شغل مستقيم و بيش از 25 هزار شغل غير مستقيم) اشاره کرد.
در همان زمان زمينهای فراوانی در بين شهرهای آبادان و اهواز از مردم خريداری شد تا اين مناطق به کشت نيشکر و توليد صنايع جانبی آن اختصاص يابد و زمينهايی که اغلب باير بودند به مزارع عظيم نيشکر تبديل شود.
اين کار صورت گرفت و اميدواری فراوانی ايجاد شد که اين شرکت با هفت کارخانه توليد شکر بتواند ضمن رساندن کشور به خودکفايی در زمينه توليد و قطع وابستگی به کشورهای بيگانه، باعث رونق منطقه و رشد اقتصادی کشور شود.
اما اکنون مدتهاست که شرکت توسعه نيشکر و صنايع جانبی با مشکلات عديده ای مواجه است که دست يافتن به چشم انداز ترسيم شده برای آينده آن را غير ممکن جلوه می کند و اين چشم انداز محقق نمی شود مگر با حمايت جدی و عملی دولت از اين صنعت سود آور.
يکی از جدی ترين مشکلات اين صنعت اين است که شکر توليد شده کارخانجات آن توسط دولت خريداری نمی شود و به جای آن شکر از کشورهای خارجی وارد کشور می شود چرا که به گفته دولت هزينه واردات شکر بسيار کمتر از هزينه خريد آن از شرکتهای داخلی است به همين دليل اکنون وضعيت به گونه ای است که طبق آخرين آمار 13 هزار تن شکر در انبارهای توليد شرکتهای توليد شکر در خوزستان بدون استفاده باقيمانده و اين شرکتها در انتظار نگاه دولت برای خريد اين شکرها هستند.
در دومين سفر هيئت دولت به استان خوزستان رئيس جمهور قول خريد اين ميزان شکر از کارخانجات توليد آن در استان خوزستان را داد اما ظاهرا اين وعده تا به امروز محقق نشده يا اينکه تنها بخش اندکی از آن محقق شده است به همين دليل مشکلات اين کارخانجات همچنان به قوت خود باقی مانده است.
به خطر افتادن 23 هزار فرصت شغلی
نماينده مردم اهواز در مجلس که به شدت پيگير حل مشکل کارخانجات توليد شکر خوزستان بوده است در اين خصوص به خبرنگار مهر در اهواز گفت: اکنون 23 هزار نفر در اين کارخانجات مشغول بکار هستند و اگر اين صنايع به هر دليلی نتوانند به حيات توليدی و اقتصادی خود ادامه دهند وضعيتی فاجعه بار در استان خوزستان رخ می دهد به همين دليل اين نياز به شدت احساس می شود که دولت در قبال اين صنايع نيشکر خوزستان با احساس مسئوليت بيشتری وارد ميدان شود.
سيدشريف حسينی افزود: در مدت اخير به علت اينکه شکر توليدی کارخانجات شکر خوزستان توسط دولت خريداری نشده است اين واحدهای توليدی با وضعيتی بحرانی و ترحم برانگيز مواجه شده اند به گونه ای که در اغلب موارد کارکنان اين واحدها مدت شش ماه حقوق عقب افتاده دارند.
وی توضيح داد: هنگامی که قرار بود اين صنايع راه اندازی شود، حمايت معقولانه ای از آنها صورت گرفت تا شرکت توسعه نيشکر و صنايع جانبی در خوزستان پا بگيرد و اين اميدواری ايجاد شد که اين واحدهای عظيم توليد شکر و صنايع جانبی نيشکر بتوانند بسياری از مشکلات استان و کشور به خصوص در زمينه شکر را حل کنند ولی اکنون مدتهاست اين شرکتهای توليد از نگاه رافت آميز دولت بی بهره مانده اند.
کشت گندم به جای نيشکر
نماينده مردم اهواز در مجلس عنوان کرد: اکنون اين شرکتها با داشتن چندين هزار هکتار مساحت کشت نيشکر به روزگاری مبتلا شده اند که برای تامين هزينه های جاری و به خصوص پرداخت مطالبات معوقه کارکنان خويش مجبور به کشت گندم در مزارع خود شده اند و اين حالت با هيچ عقل و منطقی جور در نمی آيد که زمينهايی که برای توليد محصولی مهم در عرصه داخلی و بين المللی آماده شده اند به کشت گندم اختصاص يابند.
لزوم راه اندازی صنايع جانبی نيشکر
حسينی با اشاره به اينکه بايد برای کاهش بهای تمام شده توليد شکر در سريع ترين وقت ممکن صنايع جانبی شرکت توسعه نيشکر خوزستان راه اندازی شود، گفت: هدف از راه انداری شرکت توسعه در کنار توليد شکر، توليد محصولات جانبی همانند خوراک دام، کاغذ، تخته صنعتى، خميرمايه و الکل از ضايعات نيشکر بود در حاليکه اکنون صنايع جانبی خاصی در اين شرکت توليد نمی شود و راه اندازی آنها بدون حمايت و سرمايه گذاری آنها ميسر نخواهد شد.
وی عنوان کرد: محصولات پيش گفته که از ضايعات نيشکر توليد می شود بسيار مهم و حياتی هستند و کاربردهای فراوانی برای کشور دارند که علاوه بر توليد اشتغال، بسياری از نيازهای کشور که اغلب آنها از خارج از کشور وارد می شود را تامين می کنند و می توانند در حد قابل ملاحظه ای هزينه توليد شکر در اين شرکتها را به علت احيای ضايعات توليد شده آن کاهش داد.
نماينده مردم اهواز اضافه کرد: واقعيت اين است که خود دولت بايد برای راه اندازی اين صنايع جانبی بيش از هر کس ديگری پيشقدم باشد نه اينگونه جواب درخواستهای ملتمسانه مديران شرکت توسعه نيشکر برای خريد شکر را با واردات آن جواب دهد.
کوتاه شدن دست مافيای شکر از منافع غيرمشروع
عضو کميسون صنايع مجلس تاکيد کرد: اگر شکر توليدی کارخانجات نيشکر خوزستان از سوی دولت خريداری شود، کشور تا حدی فراوانی از واردات اين محصول بی نياز می شود و اين موضوع باعث می شود دست مافيای شکر از دستيابی به منافع سرشار و بی حساب و کتاب ناشی از واردات بی رويه آن به کشور قطع شود.
وی افزود: بی شک يکی از عواملی که اجاره نمی دهد کارخانجات داخلی به توليد شکر بپردازند مافيای شکر هستند که با اقدامات خود اجازه نفس کشيدن به صنايع داخلی را نمی دهند و ما در خوزستان انتظار داريم دولت با حمايت قاطع خود از شکر داخلی دست اين افراد سود جو را از اين درآمدهای نامشروع کوتاه کند.
حسينی ادامه داد: دولت به جای اينکه پول خريد شکر را به جيب کشورهای بريزد، با هزينه ای هر چند بيشتر و به صورت چند ساله شکر داخلی را خريداری کند تا کارخانجات توليدی سرپا شوند و در آينده علاوه بر عرضه شکری با قيمت پايين تر، محصولات جانبی آن را نيز روانه باز کنند.
راه حل نجات شرکتهای توليد شکر
نماينده اهواز در خصوص راه حل هايی که برای نجات کارخانجات توليدی می تواند از سوی دولت اجرا شود چنين عنوان می کند: اولين قدم مثبت اين است که دولت به طور قاطع از شرکت توسعه نيشکر و صنايع جانبی تا رسيدن به هدف نهايی يعنی توليد محصولات جانبی پيش گفته حمايت کند و در وسط راه اسير حرفهای نا اميد کننده نشود.
وی افزود: دومين راه حل هم خريد تضمينی محصول کارخانجات توليدی شکر به خصوص شکری که هم اکنون در انبارهای اين شرکتها مانده و خريداری ندارد، است تا اين شرکتها با احيای توان از دست رفته خود بتوانند برای راه اندازی صنايع جانبی با همت بيشتری وارد عمل شوند.
عدم حمايت دولت يعنی ورشکستگی
نماينده مردم اهواز عنوان کرد: در صورتی که دولت همچنان از کارخانجات توليد شکر در خوزستان حمايت نکند اين کارخانجات بی شک با خطر ورشکستگی مواجه خواهند شد که به نظر نمی رسد دولت علاقه ای به ثبت چنين عملکرد نامطلوبی در کارنامه خود دارد.
وعده معاون اول رئيس جمهور
معاون اول رئيس جمهور در پانزدهم بهمن ماه سال گذشته هنگام بازيد از شرکت توسعه نيشکر و صنايع جانبی خوزستان هنگامی که با توانايی اين شرکت آشنا شد به مديرعامل و استاندار خوستان گفت: در صورتی که شرکت نيشکر خوزستان و صنايع جانبی قادر به رساندن کشور به خودکفايی در زمينه مصرف شکر است، دولت به شدت از اين طرح حمايت می کند.
محمدرضا رحيمی در بازديد از کارخانه نيشکر دعبل خزايی از مدير عامل شرکت توسعه نيشکر خوزستان خواست طرحی را برای رساندن کشور به خودکفايی در بخش شکر ارائه کند و در صورتيکه اجرای طرح عملی بود دولت هيچ محدويتی در پرداخت و اختصاص اعتبار در اين خصوص نخواهد داشت و به شدت و با تمام وجود از طرح خودکفايی کشور در زمينه شکر حمايت خواهد کرد.
حالا زمان آن رسيده که هرچه سريعتر چاره ای اساسی برای شاغلان اين عرصه و صنعت نيشکر کشور انديشيده شود.
.....................................................
30 خرداد 1389 17:04
نظر شما
نام: افشا
|
| ای-ميل: |
11:16 31 خرداد 1389
|
دولت ایران در زمان شاه و در زمان ملایان دولت دلال تولیدکنندگان بیگانه و منافع حاکمان همسو با منافع همان تولید کنندگان و بضرر مردم ایران و اقتصاد تولیدی ایران بوده است.
در خواست برای خودکفایی که یکی از علل انقلاب بود در ماه های اول انقلاب در بین مردم با ای اد کارخانه های صابون پزی و ...و خودش را نشان میداد و هر فردی از تولید سخن میگفت و روی دیوار ها شعار مینوشتند که سهم شما در تولید آنچه مصرف میکنید چیست؟ مدیر کل ایران ناسیونال که پیکان میساخت در تلویزیون گله میکرد که ما را عمال خار ی و نوکر خار ی مینامند چون صنعت ما مونتاژ است و نه تولید همه ماشین پیکان در داخل کشور. بعدا و حتی تاکنون دولت ملایان برای وانمود کردن خود کفایی هر کاری که میکند و حتی اگر از خار خریده باشد ان را تولید داخلی ا میزند تا به خواسته مردم با تقلب واب داده باشد
این نماینده خودش از گزینش حکومت دلال تولید کنندگان بیگانه گذشته است یعنی نوکر همان هاست و در ایی که فساد و وابستگی ملایان که ندین برابر زمان شاه است رو شده است میخواهد که مردم استان خوزستان را فریب دهد. |
بالاترين
دنباله 
فيس بوک