به جاى لعنت به تاريكى شمعى برافروز
همنشين بهار

---

به جاى لعنت به تاريكى شمعى برافروز
همنشين بهار
همراه با ترانه , ايران نگاه کن ,
http://www.iranmania.com/fun/music/dariush/sample_tracks/TrackNo04.ram

ايران زمين، که امثال مانی و مزدک و بومسلم و استادسيس و صاحب الزنج و بابک و مازيار و سي‌بو‌‌يه و المقَفع ... را در دامان خويش پرورانده است، سرزمين‌ ِ رادمردان قرمطی و علوی و اسماعيلی و حروفی و بابی و مجاهدان مشروطه و جنگل...، ميهن ِ قره العين و مصدق و فاطمی و وارطان و پويان، مهد حنيف و گلسرخی و پاکنژاد و موسی و الله قلی و هزاران هزار قلب شوريده و عاشق ــ برای رسيدن به صبح آزادي، همواره با شب های تيره و تار گلاويز شده و سر از پا نشناخته است.

بررسی جنبش های انقلابی در ايران نشان می دهد که کشور ما از جهت سنن قيام خلق و نبرد بی امان عليه ستمگران بسيار غنی است، چه بسيار بودند شمع های شبانه، که خوش و بی پروا سوختند تا روشنی بخش محفل ديگران باشند و چه جان های پاکی که فدای آزادی نشد.

به راستی در اين ميهن سربردار، کدام روز بود که سياوشی به خاک نيافتاد يا ,ابراهيم, ی در آتش نمرود نسوخت؟



***

از شهدای راه آزادی کم و بيش ياد کرده ام، امروز می خواهم از کسانی بنويسم که گرچه با شقاوت استبداد دينی به رگبار بسته شدند ــ اما کسی (هيچکس) از آنها ياد نمی کند. [چرا؟ چون خودی نيستند؟]



ظاهراً در اين هوای گرگ و ميش که هر روز و هر ساعت توطئه‌ای در راه است و ,مدعيّان صاحب اختياری جهان, دوست دارند با قاتلينِ زندانيان سياسی و ,اصحاب شکنجه, بی سر و صدا بنشينند و دوز و کلک سوار کنند، تا صدای آزاديخواهان در گلو خفه شود ــ اينگونه مباحث به قاف سگ هم نمي‌ارزد!

آيا نظر شما هم همين است؟ و اين پژوهش ها را بايد فقط به از مابهتران بسپاريم؟



واقعش اين است که من برای اهل درد، همان ها که به درستی چون و چرا مي‌کنند، مي‌نويسم، کسانی که درست به همين دليل، با تأمل خويشاوند (خويش + آوند) و با بيداد بيگانه‌اند، هيچ ستم و سانسوری را از سوی هيچ کسی با هيچ بهانه‌ای حتی مشروع! برنمي‌تابند و به ,خودسپاری,های کور دل نمي‌بندند.

کساني‌که زندان روزمرّگی را درهم مي‌شکنند و در حالی که ,عقل گويد شش جهت حّد است و بيرون راه نيست,، چراغ به دست گرفته، با بود و نبود خويش به جنگ سياهی مي‌روند. همآن‌ها که به قول ,تولستوی,: از آن چيزهائی سخن مي‌گويند که همه مي‌دانند امّا کسی را يارای گفتنش نيست!

عمله استبداد، يا اهل کام و ناز است که با روشنگری در مي‌افتد و به آن تي‌پا مي‌زند.



اهلِ کام و ناز را در کوی رندی راه نيست

رهروی بايد جهان سوزی نه خامی بی غمی



در شرائطی که قلم قرشمال‌ِ نوکران استعمار و ارتجاع بذر يأس مي‌پاشد، در حالي‌که به قول دکتر ساعدی ,شبه‌نويسندگان, و ,شبه‌روشنفکران, چون ,شبه وبا, فضا را مسموم کرده، طنز را هم به لودگی مي‌آلايند و با آرمان‌زدائی و مدح و ثنا، و های و هوي، نسل جوان ما را که چون تشنه به آب و خسته به خواب، به کند و کاو در تاريخ معاصر ايران نيازمند است، دست به سر مي‌کنند ــ بازهم بايد بايد چون شرائط خيلی حساس است (کی حساس نبوده؟) ، تنها کليشه‌ای و بفرموده نوشت؟... بگذريم...



***

در تابستان سال ۱۳۶۰ ، با دسيسه آخوندهای مرتجعی چون هدايتی و سعادتی در دارون اصفهان بگير بگير راه افتاد تا بهائی شکار کنند.

گويا در يکی از روستاهای دارون (نزديک اصفهان) بهائی ها از قديم و نديم زندگی می کردند. آنها غالباً به کار کشاورزی مشغول بودند و از نظر اقتصادی وضع مناسبی نداشتند. دست های همه کسانی که دستگير شده بودند، از شدت کار و زحمت چروکيده بود و تاول داشت و اين مسئله حتی نگهبانان زندان را هم به فکر فرو برده بود و يکی از خوب ترين آنها که بعداً راهی جبهه شد و در تنور جنگ سوخت ــ می گفت: ,افسوس، اين بندگان خدا که از بس جان کنده اند دستهاشون قاچ قاچ شده، نمی دونند که سران‌ آن‌ها نوکر انگليس و اسرائيل اند و به قول امام جمعه ما در دين‌شون هر زن می تونه ۹ تا شوهر داشته باشه,!



غير از يک زندانی که نامش ,موسٰی , بود و با او خيلی لج بودند، دو برادر بسيار نازنين هم بودند که معلوم بود قصد کشتن شان را دارند. نام فاميل شان ,رضوانی, بود.

آنان خيلی فقير بودند و دائماً زير فشار که بايد بيآئيد در مسجد محل، شهادتين بگوئيد و مسلمان شويد.

امثال سعادتی همسرانشان را کوک مي‌کردند تا در روزهای ملاقاتی دل آن ها را خالی کنند و آنها هم با ترس و لرز و التماس از شوهرانشان می خواستند بيآئيد توبه کنيد تا ما را اين همه اذيت نکنند ولی آنها جواب می دادند ما که عنادی با دين ديگران و با اسلام نداريم، چطوری بيآئيم و خلاف وجدان خودمان حرف بزنيم؟ ما در ده آبرو داريم و تازه اين رسم وفا نيست که به خاطر شرائط سخت به مقدسات خودمان توهين کنيم...



به زندانيان سياسی گفته بودند:

,برای چی با آنها حرف می زنين؟ مگر نمي‌دونين که اونا نجس هستن؟ واسه چی خوش و بش می کنيين؟ چرا با هم در يک ظرف غذا خوردين؟... آنها بهائی هستند... آخه مگر شما‌ها مقلد امام نيستين؟,



يکی از زندانيان سياسی به آرامی جواب داده بود:

,من که مدّت هاست هم صحبتی ندارم، حالا بعد از مدّت‌های مديد يکی را به سلول من آوردين. او انسان مظلومی است که مثل من اسير شما است، ضمناً من اسلام خمينی را قبول ندارم و به همين دليل هم مدّت هاست در بند شما هستم...,



درست يا غلط بی ُگدار به آب مي‌زد و بي‌هوا جواب مي‌داد، شايد چون در آن شهرستان هنوز شکنجه راه نيافتاده بود و او نمی دانست يک من ماست چقدر کره دارد! شايد هم کلّه شق بود، نمي‌دانم.

همان زندان‌بان جوان (ريحانی) بعد ها به جبهه رفت و جان باخت، او البته با مخالفين ِ‌ ,حکومتی که عين عدل مي‌پنداشت, ــ هيچ ميانه‌‌ای نداشت، اما با خوش قلبي، بارها زندانيان را از خطر رانده بود، به همان زندانی سياسی گفته بود:

,پاهای تو نيز که تَرک دارد آيا تو نيز مانند من روی زمين کار مي‌کردي؟ ... ببين کسانی که نمی خواهند شماها زنده باشيد پی بهانه می گردند و من دلم می سوزد که فرزندان اين ملّت تند و تند پَرپَر می شوند يا مثل ما در جنگ و توی خيابان يا مثل شما در زندان. خواهشاً نگذار ببينند شما دو تا با هم غذا می خوريد، ضمناً امروز يا فردا تو را صدا می زنند. برای چي؟ نمي‌دونم. تو که با هيچ گروهی نبودي، پس چرا اينقدر اذيتت مي‌کنند؟...,

هر بار که در خود فرو می روم و اينگونه روزهای غم‌آلود را مُجسّم مي‌کنم، برای او طلب رحمت مي‌کنم، دلم مي‌خواهد به قول کنفسيوس که گفت:

Don't curse the darkness - light a candle.

به جای لعنت به تاريکي، شمعی برافروزم.



آيا آن زندان‌بان کوچکترين تمايلی به گروه های سياسی داشت و يا نسبت به حکومت مسئله دار بود؟ ابدا، امثال او که البته تعدادشان زياد نبود و اگر زنده مي‌ماندند چه بسا در ساليان بعد، از استبداد زير پرده دين فاصله مي‌گرفتند ــ با هزار شور و شوق، و واقعاً به قصد خدمت به انقلاب، فعاليت مي‌کردند اما افسوس که معاويه های جديد، بر ذهنيت مذهبی و ذهنيت عاطفی آنها سوار شدند و همه را به شوره‌زار کشيدند...بگذريم...

فردا آخوند سعادتی آن زندانی را خواست امّا خجالت مي‌کشيد در چشمانش نگاه کند چون مي‌دانست که سال ۵۴ برای نوشتن عفو برای اعليحضرت همايونی به دفتر سرهنگ زمانی در زندان قصر رفته بود و زندانی مزبور نيز در بند موسوم به ,يک و هفت و هشت,، به او پرخاش کرده و به شدّت سرزنشش کرده بود، همه را يادش بود.



آخوند سعادتی با موذي‌گری پرسيده بود چطوري؟ خوش مي‌گذره؟

اينگونه مواقع حرف ها سر به ابتذال گفتن فرود نمي‌آورند وزندانی سکوت کرده بود.



ــ ,دِ، يه چيزی بگو... ببين من به صداقت تو ايمان دارم بيا دو خط بر عليه اين بهائی ها بنويس تا بتوانم آنها را خلاص کنم و خودت هم آزاد بشی بری پی کارت جوون...,



زندانی تا آنوقت نترسيده بود و زندان نتوانسته بود بر سر و جانش هراس ببارد اما در آن لحظه از آن همه قساوت ترس بَرش داشت و مثل بيد لرزيد، ... بی اختيار به ياد خاطره ای از زندان شاه افتاد، روزی که آقای جلال گنجه‌اي، با سيد محمد تقی حسينی (روحانی اهل زابل که در ماجرای ۷ تير سال ۶۰، درگذشت) ــ نامه ۶۲ نهج البلاغه را مي‌خواندند و همين جناب سعادتی به‌به و تحسين مي‌کرد!



والله لو لقيتهم واحدا و هم طلاع الارض کلها ما باليت و لا استوحشت...‏

می ترسيد ترجمه اش را بگويد، واقعاً مي‌ترسيد، فقط قسمت آخر آنرا در حاليکه مي‌گريست، آهسته زمزمه کرد...

علی به امثال معاويه گفت:

,به خدا سـوگند! اگر به تنهايی با [دشمنان] روبرو شوم، حتّی اگر تمام زميـن را پرکرده باشند، نمی ترسم و [از نبرد با آنها] باکی به خـود راه نمـيدهـم...اما رنج من اين است که بر سرنوشت جامعه کسانی سوارند که بوئی از خرد و جوانمردی نبرده اند.,

آن پاسدار (ريحانی)، که زندانی را پيش سعادتی برده بود، هی دندانش را به لبش فشار مي‌داد و اشاره مي‌کرد ,سيس ...حرف نزن.,

آخوند سعادتی چپ چپی نگاه کرده، با غيظ رفته بود.

ريحانی بعداً با اوقات تلخی گفته بود:

ــ بابا جون چرا ,معاويه, را گفتي؟ مگه عقل نداري؟

ــ نه ندارم من از اينگونه عقل ها بيزارم.

ــ برو يه نون بخور و صد‌تا شکر کن چون آقاي‌ِ سعادتی فقط به پرونده بهائيان رسيدگی مي‌کنه وگرنه کار دستت مي‌‌داد، خدا کنه اصلاً ترا از اينجا ببرند به يک زندان ديگه.

از قضا همين جور شد و سرکنگبين صفرا نفزود! زندانی ما به زندان ديگری پرت شد که خودش داستان ها دارد...بگذريم...

زنده ياد احمد شربتی که در عمليات چلچراغ به خاک افتاد ــ گفته بود :

,در تابستان سال ۶۰ (گمان مي‌کنم شهريور ماه) يک روز که خانواده ها برای ديدار کسان شان به زندان مي‌آمدند برادران رضوی (همان دو برادر بهائی) را به بهانه ملاقات به حياط زندان (دارون) بردند. دقائقی بعد صدای رگبار گلوله سکوت عجيبی را حاکم کرد، همه از همديگر می پرسيديم اين رگبار برای چه بود؟ مشخص شد از بالای پشت بام حياط ملاقات، (که زير آن سلول های زندان قرار داشت) آن دو را به رگبار بسته بودند. چون دارون شهر کوچکی بود و بهائيان ديگری هم زندانی بودند، روزهای بعد اين خبر تائيد شد.,

بعدها خودم نيز پرس و جو کردم [...] واقعه را ديگران هم بياد داشتند، برخی التماس می گفتند: ,ما می ترسيم. شما را به خدا صداشا در نيآرين.

***

برادران رضوی گرچه سواد درست و حسابی نداشتند و فقط با بيل و کلنگ و زمين (و نه قلم و روزنامه و کتاب) ــ سر و کار داشتند اما يک پارچه شعور و انسانيت بودند. زندانيان راز و نياز يکی از آن ها را شنيده بودند :

ــ ای خدا کمک کن تا اينها مارا به مسجد روستا نبرند و به برائت از آئين مان نکشانند اگر هم گمراهيم تو همين جور مارا قبول کن، تو بيرحم نيستی دل داری...

همان زندانی سياسی برايشان از , قرّة العين, تعريف کرده بود و يکی از رضوي‌ها که هم‌سلولش بود ــ از ,هفت وادی,‌ِ بهاالله که فقط يکی دو جمله به خاطر داشت و مُدام تکرار می کرد:

اوّل وادی طلب است و مَرکب‌ِ اين وادی صبر، مسافر در اين سفر بی صبر به جائی نرسد...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زيرنويس:

۱- در تاريخ بيداری ايرانيان (به نقل از کواکب الُدرّيه صفحه ۱۶۳) آمده است:

شيخ‌فضل‌الله نوری در ميدان توپخانه تهران بر منبر رفته، مشروطه خواهان و احرار (آزاديخواهان) را بابی و بهائی خواند و کتاب اقدس را که مرجع اهل بهاء (بهائيان) است بر سر منبر گشود و اين آيه را قرائت نمود. (ان يا ارض‌الطاء سوف تنقلب فيک‌الامور و يحکم عليک جمهورالناس) پس کتاب اقدس را بست و قرآن را گشود و قسم ياد نمود که اقدس کتاب بهائی و آية مذکور در او است و معنی اين است که: ,ای زمين طهران، زود باشد که در تو امور منقلب گردد و حکم جمهور (مردم) جاری شود., بعد از آن گفت، به همين دليل بهائيان مشروطه خواه هستند و سعی مي‌کنند که حکم جمهور يا مشروطه در تهران جاری و امور سلطنت و حکومت ايران منقلب شود تا آنرا دليل بر غيب‌گويی بهاءالله بشمرند و معجزه او قرار داده مردم را بهائی کنند.

----------------

نهضت بابيان که در زنجيره‌ی جهانی نهضت های انقلابی نيمه قرن نوزدهم جای گرفته، و با ,جنبش سپاهی, در هندوستان و ,تای پينگ, در چين همنوا است ــ به خاطر دامنه و تأثير در تاريخ کشور ما، يکی از مهّم ترين جنبش های ميهن‌مان به شمار می رود.

اين جنبش در مرز بين جامعه‌ی سنتی فئودالی و انحطاط و تجزيه آن قرار دارد و خود از جمله عوامل اين انحطاط و تجزيه است و به همين دليل تنها در رنگ مذهبی آن خلاصه نشده و خالی از خصائص نو نيست.

حرکت بابيان بدون ترديد در رفورم های امير کبير و جنبش مشروطه اثر گذاشته است و پژوهشگران ما بايد بدون هراس از برچسب های اصحاب تزوير که خود به نام دين و آئين رو در روی اهداف انبياء و اولياء ايستاده اند ــ برآن نور بياندازند و داستان پُر رنج و شکنج پيروان صديق اين آئين را از شکنجه گاه‌های ناصرالدين شاه تا کنون نيز، روايت کنند.

فراموش نکنيم که باب و آموزش های وی در زمينه تهی نروئيده است، ريشه های فکری آن (که به دليل ناآشنائی نمي‌توانم بشکافم و در بحث ما هم ضروری نيست) به کنار ــ انحطاط فئوداليسم، ستم استبدادی و تجاوزات استعماری که مواد منفجره فراوانی در بطن ِ جامعه ايران از ديرباز انبار کرده بود ــ از جمله ريشه های اجتماعی آن است.

سيد محمد علی باب که در سی سالگی با فتنه‌ِ به قول خودش ,پيشوايان دين و پيشکاران دولت, به دار آويخته شد و در آغاز دعوتش ۲۴ سال داشت و در ۱۵۰ سال پيش از:

• مساوات مزدکي،

• نوروز به عنوان عيدی مذهبي،

• حقوق زنان... و

• ادوار تاريخ

دَم می زد و ياران فداکارش به پای او جان می دادند و در قلعه شيخ طبرسی (نزديک بابل امروز) ، در زنجان ، تبريز، و ,بدشت, (در شرق شاهرود) حکومت ظالم وقت را به لشکرکشی و توسل به داغ و درفش واداشتند ــ بی ترديد ذهنی تيز و سر‌‌ِ نترسی داشته است.

حرف هاي‌ِ نو‌ کسانی چون ملا محمّد علی بارفروش (قدوّس)، حجّت زنجاني، سيد يحيی دارابی...عليه دگم های جا افتاده مذهبی و شهامت فرزانگانی چون قرّة العين ، زن دليری که در اوج تاريک انديشی زمانه، آگاهانه کشف حجاب کرد و از آزادی و عدالت سخن گفت، روبروی هرزگی های ناصرالدين شاه ايستاد و در نهايت نيز با آغوش باز مرگ را بر ذلت ترجيح داد ــ با بازی با اعداد و حروف ابجد، با اسرائيل گرائی و تمايلات استعماری و تکيه بر خرافات شبه مذهبی برخی از کسانی که حسابگرانه دين سازی می کنند و خود را واله و شيدای باب و بهاالله نشان مي‌دهند ــ اصلاً يکی نيست.

محمد علی باب که آثارش در رابطه با حقوق زنان از آثار قرّة العين هم پيشی می گرفت ــ جاذبه داشت، بيهوده نبود که حتی زندان او در اروميه (عمارت چهاربرج)، در ماکو و جهريق (نزديک مرز ترکيه) زيارتگاه می شود.

از ريز حوادث پُرماجرائی که پس از باب، منجر به شاخص شدن ميرزا حسين علی نوری (عبدالبهاء) شده ــ (چون آشنائی کافی ندارم) مي‌گذرم.

***

۲ – برای اطلاع بيشتر مي‌توانيد آدرس‌های زير را کليک کنيد.
يکی از سايت های بهائی
http://info.bahai.org/persian

يکی از سايت های ضد بهائی (کانون فرهنگی رهپويان وصال)
http://www.rahpouyan.us/

***

۳ - از جمله تعاليمی که امر بهائی ترويج ميکند عبارت است از:

• ترک جميع تعصّبات

• تساوی جميع حقوق و امکانات برای زن و مرد

• اعتقاد به وحدت اديان و اعتقاد به اينکه حقائق دينی نسبی هستند نه مطلق

• تعديل معيشت و از ميان بردن افراط و تفريط در فقر و ثروت

• تعليم و تربيت عمومی جهانی

• تحرّی حقيقت يعنی هر کس خود بايد به جستجوی حقيقت پردازد و از تقليد دست بردارد

• ايجاد جامعه متّحدالمنافع جهانی

• دين بايد با علم و عقل مطابق باشد

***

۴- حضور زنی چون قرّة العين، در قلب جنبش بابيان، آن هم دراوايل قرن ۱۹ و در زمانی که هنوز نه از انقلاب مشروطه خبری بوده و نه آزاديخواهان و ترقی طلبان بيشماری در ايران داشته ايم ، بسيار پُر معنا است. تنها زمانی می توانيم به اهميت حضور کسی چون قره العين پی ببريم که از دورانی که او در آن مي‌زيسته و بخصوص از موقعيت زن ايرانی در آن زمان آگاه باشيم.

قرّة العين شاعر هم بود، از ميان اشعارش ابيات زير را برگزيده ام:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وای به حال مرغ دل، دانه يکی و دام دو

خال به کنج لب يکي، طره مشک فام دو

محتسب است و شيخ و من، صحبت عشق در ميان

چون بکنم مجابشان؟ پخته يکی و خام دو

حامله خم ز دخت رز، باده کشان به گرد او

طفل حرام زاده بين! باب يکی و مام دو

ساقی ماهروی من، از چه نشسته غافلي؟

باده بيار می بده، نقد يکی و وام دو

مست دو چشم دلربا همچو قرابه پر ز می

در کف ترک مست بين ، باده يکی و جام دو

از رخ و زلفت ای صنم روز من است همچو شب

وای به روزگار من! روز يکی و شام دو

کشته به تير ابرويت گشته هزار همچو من

بسته به تير جادويت، ميم يکی و لام دو

وعده وصل می دهي، ليک وفا نمی کنی

من به جهان نديده ام، مرد يکی کلام دو


***



از شعر زيبای ,دلارای من,
ای به سر زلف تو سودای من

وز غم هجران تو غوغای من

لعل لبت شهد مصفای من

عشق تو بگرفت سراپای من

من شده تو، آمده بر جای من

آتش عشقت چو برافروخت دود

سوخت مرا مايه‌ی هر هست و بود

کفر و مسلمانيم از دل زدود

تا به خم ابروت آرم سجود

فرق نِه از کعبه کليسای من

عشق، عَلم کوفت به ويرانه‌ام

داد صلا بر در جانانه‌ام

باده‌ی حق ريخت به پيمانه‌ام

از خود و عالم همه بيگانه‌ام

حق طلبد همت والای من

خرقه و سجاده به دور افکنم

باده به مينای بلور افکنم

شعشعه در وادی طور افکنم

بام و در از عشق به شور افکنم

بر در ميخانه بوَد جای من

عشق به هر لحظه ندا ميکند

بر همه موجود صدا ميکند

هر که هوای ره ما ميکند ،

گر حذر از موج ِ بلا ميکند ،

پا ننهد بر لب ِدريای من



***
گر به تو افتدم نظر، چهره به چهره مو به مو

شرح دهم غم تو را، نکته به نکته مو به مو

ساقی باقی از وفا، باده بده سبو سبو

مطرب خوش‌نوای را، تازه به تازه گو بگو

در پی ديدن رخت، همچو صبا فتاده‌ام

خانه به خانه در به در، کوچه به کوچه کو به کو

مي‌رود از فراق تو، خون دل از دو ديده‌ام

دجله به دجله يم به يم، چشمه به چشمه، جو به جو...

***

۵ - (از رساله هفت وادی بهاالله):
اوّل وادی طلب است و مَرکب‌ِ اين وادی صبر، مسافر در اين سفر بی صبر به جائی نرسد و به مقصود واصل نشود و بايد هرگز افسرده نگردد، اگر صد هزار سال سعی کند و جمال دوست نبيند پژمرده نشود زيرا مجاهدين کعبه , فينا , را که به بشارت , لنهدينّهم سبلنا , مسرورند و کمر خدمت در طلب به غايت محکم بسته‌اند و در هر آن از مکان غفلت به امکان طلب سفر کنند ــ هيچ بندی منع ننمايد و هيچ پندی سدّ نکند... همره اين وادی درد است و اگر درد نباشد هرگز اين سفر تمام نشود.

***

۶- ,انجمن خيرّيه حجتّيه مهدّويه, حدود سال ۱۳۳۲ (پس از کودتای ۲۸ مرداد ؟) توسّط يك روحانى به نام ,شيخ محمد ذاكرزاده تولايى, (شيخ محمود حلبى) تأسيس شد. هواداران آقای حلبی مي‌گويند:

, انگيزه تأسيس اين گروه آن بود كه آقاى حلبى در سال ۳۲ خوابى مى بينند كه در آن امام زمان (عج) به نامبرده امر مي‌فرمايند كه گروهى را براى مبارزه با بهائيت تشكيل دهند.,

-----------------------------

جريان حجّتيه و موتلفه‌ی اسلامی که بر قدرت سياسی و اقتصادی سوارند و سايه بهائيان را هم با تير مي‌زنند ــ مطرح مي‌کنند:

,اينکه بيت العدل بهائيان جهان بلافاصله پس از پيروزی انقلاب، حکومت شاه را حکومت جلادان و زورگويان و حکومتی ننگين و مستبد خواندند ــ نبايد گول خورد، چون چاقو دسته خودش را نمي‌بُرد.,

با اينکه دهها سال قبل از ,قرارداد استعماری بالفور, و تشکيل دولت اسرائيل، بهائيان مرکزشان در اسرائيل بوده، حجتيه‌ای ها مي‌گويند:

,از سال ۱۳۳۹ که رژيم پهلوي، اسرائيل رابه رسميت شناخت صدها نفر از افسران و ماموران اسرائيلی به ايران آمدند تا ارتش وساواک را ياری دهند.

آنان ازطريق جاسوسان خودشان يعنی بهائيان، در همه دستگاه های حساس نظامی اقتصادی و فرهنگی کشور اعمال نفوذ می کردند. بهائيان همه جاسوس اسرائيل اند...,

فرض مي‌کنيم بخشی از ادعای حجتّيه واقعی است، ولی آيا مي‌شود تمامی پيروان يک آئين را متهم نمود که جاسوس بيگانه‌اند؟

خاتمی رئيس جمهور پيشين جمهوری اسلامی در گفتگوی وايمار، در پاسخ به پروفسور دکتر کونگ، گفته بود (نقل به مضمون):

,در کشور ما بهائيان به خاطر بهائی بودن تحت تعقيب قرار نمي‌گيرند,!

اما در عمل همه جناح‌های رژيم با دستاويز اين که درغالب کشورها قوانين و مقررات ويژه ای برضّد فرقه ها (secte) وجود دارند و بهائيت هم يک سکت و فرقه است، ,بهائي‌ستيزی, را توجيه مي‌کنند.

در ميان هموطنان بهائی انسان‌های فرهيخته که به خويشاوندی جهانخواران و نژادپرستان زورگو در اسرائيل ، اشراف کافی دارند و از آن بيزارند ــ کم نيست و همه را از نوع آن ,مقام امنيتی رژيم شاه, پنداشتن ــ توهين به تمامی پيروان يک قوم است. تازه، کسانی که پيش از ايران گيت تا بعد از قبرس گيت به دوز و کلک و دسيسه های پشت پرده مشغولند و راه استعمارگران را برای جنگ و چپاول باز مي‌کنند ــ به خاطر آنچه ارزش های دينی مي‌دانند نيست که به سرکوب دست مي‌زنند. مگر در آتش اصحاب تزوير، خشک و تر با هم نسوخت؟ مگر بيشترين قربانيان مدعيان شريعت، مجاهدين نبودند؟

دار و دسته حجتّيه در انداخته اند که چون مراجع مذهبيِ بهائيان در اسرائيل دفن شده‌اند، آنها دست نشانده صهيونيست ها هستند! مثل اين است که ديگران هم بگويند: شيعيان ايران دست نشانده‌ی عراق و سوريه اند چون حرم علی ابن ابيطالب و امام حسين و موسی بن جعفر... در عراق واقع شده و حضرت زينب نيز در شام به خاک سپرده شده است!

شايد يکی از دلائل توجه توده های بهائی به ,عکا، و حيفا در اسرائيل, اين هم هست که رهبر بهائيان که بارها به زندان افتاده و تبعيد شده بود، ابتدا به بغداد، از بغداد به استانبول و از آنجا به ادرنه و باﻻخره به عکّا (در اسرائيل) تبعيد شد و در سال ۱۸۶۸ در عکا زندانی بود. [او به مدّت ۹ سال در قلعه ای در عکا تحت نظر بود و ۱۵ سال بقيه عمريش را نيز در همان شهر گذراند و در ۷۵ سالگی در شهر حيفا از دنيا رفت.]

***

۷ – بعد از آن شام سياه که با کودتای ننگين ۲۸ مرداد بر ميهن ما حاکم شد، از جمله دلائل نارضايتی آيه الله بروجردی از اعليحضرت همايونی اين بود که ,چرا برای سرکوب بهائيان اهمال مي‌شود؟,

با تلاش ايشان و بازارگرمی امثال آخوند فلسفي، مرکز بهائيان تهران (حظيره القدس) تخريب شد و جالب اين است که سرتيپ تيمور بختيار و سرلشکر باتمانقليچ رئيس ستاد ارتش در اين لشکرکشی جلودار بودند! به دنبال اين زورآزمائی تيمور بختيار آنجا را برای رکن ۲ ارتش آماده کرد.

اينطور که آقای ,عبدالله شهبازی, روايت نموده‌اند بعدها حسين خطيبی قاتل افشار طوس رئيس شهربانی مصدق...در نامه ای به يکی از تجّار (حاج محمد علی بادامچی) فاش کرد:

, هدف از همکاری ارتش و علما دسترسی آمريکا به آرشيو بهائيان و کشف اسامی آن ها بوده است.,، والله اعلم!

دو سال بعد از کودتای آمريکا و انگليس عليه دکتر مصدق، و در اوج شکنجه ها و تيرباران های پس از کودتا، اخبار دست اوّل اين بود:

, با راهنمائی آيه الله بروجردی سلسله سخنرانی هايی توسط آقای فلسفی و ديگر وعاظ عليه بهائيت انجام گرفت که منجر به مقابله مردم با بهائيان شده حضيره القدس آنان مورد هجوم واقع شد و حتی در برخی از روستاها افراد معدود بهائی ساکن در آنجا به بيرون رانده شدند. در اين حرکت بسياری از مکان های مذهبی بهائيان نيز بحمدالله تخريب شد.,

------------------------------

از فتنه يهوديان به ظاهر مسلمان شده، که چندی بعد بهائی مي‌شدند،
از يهوديان مخفی (آنوسی ها) و نقش شان در گسترش بهائي‌گري،
از نمايندگان زرسالاران يهودی و کارگزارانشان در گسترش بهائي‌گري،
از همبستگی برخی از بهائيان با صهيونيست ها، ... گرچه به سادگی نمي‌توان گذشت، اما چون تعداد محدودی با محافل بيگانه، يا دستگاه سرکوب شاه سر و ِسری داشتند و بر شرکت های بزرگ صادراتی يا پپسی کولا ، و... سوار بودند ــ ستمکاری به تمامی پيروان يک آئين را توجيه مي‌کند؟
آيه الله خمينی نيز در مخالفت با بهائيت و اين که آنان جاسوسان اسرائيل هستند در اوايل دهه ۴۰ ــ صحبت کرد. در سال ۴۱ وقتی شايع بود ۲۰۰۰ نفر از بهائيان ايران برای شرکت در جلسه بهائيت عازم لندن شدند، گفت :

,دو هزار نفر را با کمال احترام، با دادن پانصد دلار ارز به هريک، ‌پانصـد دلار از مال اين ملت مسلم به بهائی داده اند، ارز داده اند، ‌به هريک هزار و دويست تومان تخفيف هواپيما، چه بکنند؟ بروند در جلسه ای که بر ضد اسلام در لندن تشکيل شده است ‌شرکت کنند.,



آيه الله خمينی در سيزده خرداد ۱۳۴۲ از جمله گفت: ,برخی از اصول انقلاب سفيد از تقويم بهائيانگرفته شده:



, آقا، يک حقايقی در کار است، من باز سرم دارد درد می گيرد، يک حقايقی در کار است . شما آقايان در تقويم دو سال پيش از اين يا سه سال پيش از اين بهائی ها مراجعه کنيد، در آنجا می نويسد:

تساوی حقوق زن و مرد رأی عبدالبهاء ــ آقايان هم از او تبعيت می کنند، آقای شاه نفهميده می رود بالای آنجا می گويد تساوی حقوق زن و مرد، ‌آقا اين را به تو تزريق کردند، تو مگر بهائی هستی که من بگويم کافر است بيرونت کنند...,



پس از تصويب لايحه انجمن های ايالتی و ولايتی که در هيئت دولت اسدالله علم تهيه و تنظيم شده بود از آنجا که سوگند به قرآن، جای خود را به سوگند به کتاب آسمانی داد ــ اکثر مراجع تقليد مطرح کردند هدف اصلی حکومت فراهم کردن زمينه های حقوقی و قانونی برای به قدرت رسيدن بهائيان و عوامل اسرائيل است.

‏‎

***

۸ - در دوران رضا شاه علی محمد خان موّقرالدوله که پسرش حسن موقر باليوزی بخش فارسی بی بی سی را پی ريزی کرد، به وزارت عامه و تجارت و فلاحت رسيد. گويا موقرالدوله بهائی بوده است. پژوهشگرانی که حتی ستم احسان الله خان (دوستدار) بر ميرزا کوچک خان جنگلی را نيز زير سر بهائيان مي‌دانند ــ افراد زير را نيز به عنوان بهائی معرفی کرده‌اند که صحّت آن معلوم نيست:

ميرزا ابوالقاسم آهی ، سرگرد صنيعی ، دکتر شاهقلی وزير بهداری که پسر سرهنگ شاهقلی مؤذن بهائی ها بود، حبيب ثابت، هژبر يزداني، هوشنگ انصاري، غلامرضا ازهاري، هوشنگ نهاوندي، سرلشکر عبدالکريم ايادي، فرخرو پارسا، امير عباس هويدا، پرويز ثابتي، يزداني، اسدالله صنيعی...

فراموش نکنيم که در کشور ما بعد از اهل حق (يارسان)، بزرگترين اقليّت مذهبی را بهائی ها تشکيل مي‌دهند. حدود سيصدهزار نفر بهائی در ايران زندگی مي‌کنند و اين تعداد از مجموعه پيروان زرتشتي، مسيحی و يهودی (که هنوز در ايران هستند)، بيشتر است. (البته از بيش از يکصد هزار يهودی ايرانی نزديک به ۷۰ هزار نفر بی آنکه خود بخواهند، وطن‌شان را ترک کرده‌اند، کمااينکه از کلدانی ها و آسوری ها تک و توک باقی مانده و بخش بزرگی از همميهنان ارمنی هم برای هميشه رفته‌اند.)

اگر بپذيريم که گوناگونی فرهنگي، دينی و زباني، نيز از جمله سرمايه‌های يک کشور است و دارائي‌های يک ملت تنها در نفت و گاز و معادن و جنگل و... خلاصه نمي‌شود ــ سرکوب اقليت های دينی که بخش بزرگی از فرزندان ايران‌زمين را به گريز از خانه و کاشانه و مهاجرت به اروپا و امريکا واداشته، معنای ديگری پيدا مي‌کند.

----------------------------------

با اينکه بهائيان ايرانی مثل ديگر بهائيان جهان، ايران را سرزمين مقدّس ,مهد امرالله, مي‌شمارند چنبره فشارهای مرئی و نامرئی دست از آزار آنان برنمي‌دارد.

پس از ملاخورشدن انقلاب بزرگ (ضدسلطنتی) سرکوب های پراکنده پيشين شکلی سيستماتيک به خود گرفت که به اعدام و کشتار بيش از ۲۰۰ تن از بهائی ها انجاميد. شنيده ام که تمامی شورای رهبری جامعه بهايی در ايران که به صورت انتخابی برگزيده مي‌شوند، اعدام شده اند.

اينکه در قانون اساسی آئين ‌شان به رسميت شناخته نشده، به کنار ــ با تبعيض های بسيار جدّی به ويژه در زمينه آموزش و پرورش، حق تملک و اشتغال نيز مواجه هستند. در سال ۶۲ دادستان کل کشور با انتشار نامه رسمی هر گونه فعاليت بهائيان در ايران را ممنوع اعلام نمود.

امثال آيت الله گلپايگانی در گوش سران رژيم (که خودشان هم برای اين بی عدالتی ها توجيه دينی دارند) ــ مي‌خواندند پذيرش بهائيان در دانشگاه‌ها رسماً بايد ممنوع اعلام شود.



***
۹ - در مقاله
مسيح باز مصلوب، يادی از , الله قلی جهانگيری , آن جان شيفته
http://www.roshangari.net/as/sitedata/20050731002228/masih_baz_masloub.html
ــ يادآور شدم که در زمان حمله حزب اللهی ها به خانه بهائيان و آتش زدن آن‌ها در شيراز در سال ۵۷ ، الله قلی و همرزمانش تنها کسانی بودند که به دفاع از حقوق انسانی بهائيان برخاستند، در آن زمان تعداد زيادی بهائی در سعدی و منطقه ابيوردی شيراز زندگی می کردند. با توجه به اينکه بخشی از جوانان آن منطقه نسبت به جريان الله قلی سمپاتی داشتند و يا در زندان عادل آباد با نام و مبارزات قهرمانانه او در اعتصابات و اعتراضات زندان آشنا بودند، آنان را سازماندهی می کند تا در مقابل حمله مرتجعين به رهبری آخوند مرتجع دستغيب از باقی مانده بهائيان دفاع کرده و از آزار و حمله به آنان جلوگيری نمايند. آن ها موفق مي‌شوند و به همين دليل تنها منطقه شيراز که از حمله حزب اللهی ها به بهائيان جلوگيری شد محله ابيوردی بود . به ياد او و ياران پاکبازش
ترانه , ايران نگاه کن ,♫
http://www.iranmania.com/fun/music/dariush/sample_tracks/TrackNo04.ram

را همراه با همين مقاله گذاشته ام.

(شعر از منوچهر نامور آزاد، آهنگساز استاد محمد شمس)



ايران نگاه کن اين جنگل است

که ناباورانه می رويد

بعد از حريق های پياپی

ايران نگاه کن



جنگل هنوز پر ز تپش ايستاده است

با گيسوانی درهم و رنگين

با دست های از جوانه و از گل

ايران نگاه کن نگاه کن نگاه



ايران نگاه کن دامان خاک جنگل

آنک هزار دانه شکفته

اينک هزار مشت فشرده

من عاشقانه رويش اين نسل تازه را

در واژه واژه شعر و ترانه ام تصوير می کنم



من مرگ را به ترس

ترس را به خشم

خشم را به عشق سپردم

عشق را کنون با خود ميان دريای جنگل بردم



من در کنار ياران

فرياد با هزاران

ايران نگاه کن...ايران نگاه کن...ايران نگاه کــن



***

۱۰- هر بار که اين شعر زيبای هوشنگ ابتهاج (سايه) را زمزمه مي‌کنم که:

,اين شبيخون بلا باز چه بود ای ساقي؟...,

بی اختيار به ياد سلول های زندان در زمان شاه مي‌افتم. به ياد مي‌آورم نوروز سال ۱۳۵۴ را که با ۹ نفر ديگر به غضب سرهنگ مصطفی زمانی رئيس زندان قصر گرفتار شديم و به دستور او مير‌غضب هايش ما را دو به دو به هم بستند و دسته جمعی شلاق زدند، جرم من آنقدر بزرگ بود که نگو، اصلاً حّد نداشت!

به استوار احمدلو که زور مي‌گفت، شما و نفر بغل دستي‌ات در اتاق نبايد ,با هم, گوشت کوبيده بخوريد! بی محلّی کرده بودم و همين، کار دستم داده بود.

در آن مقطع مسئولين زندان خط جداسازی زندانيان را از همديگر پيش مي‌بردند. اين که زير شلاق چه گذشت و آيا همه ما مردانه مقاومت کرديم يا با کلماتی که سرهنگ زمانی مي‌خواست وادار به عذرخواهی شديم، بماند (من خودم پس از حدود ۲۰ دقيقه



از تاب و توان افتادم و شّدت آن همه کابل را که دسته جمعی و وحشيانه مي‌زدند، نتوانستم تحمّل کنم و گفتم بابا ... خوردم.)

خلاصه اصحاب کابل بعد از آنکه با شلاق از همه ما کلماتی را مي‌خواستند شنيدند ــ جدا جدا به سلول های نمور و تاريک افتاديم، آنجا هم دست بردار نبودند و هر روز ۲ بار مي‌بايست دست ها را روی زمين بيخ ديوار بگذاريم و پاها را صاف مثل خط‌کش بالا ببريم و چون خيلی دشوار بود با پوتين به انگشت مان لگد مي‌زدند. در همان سلول تاريک با خودم مي‌گفتم آيا روزی مي‌آيد که فرزندان اين مردم از کتابخانه و کارخانه و مزرعه... راهی زندان نشوند؟ آيا روزی ماه ميآد؟ اليس الصبح بقريب؟

درست مثل حالا جواب مي‌دادم اين شب های تار گورش را گم مي‌کند و صبح مي‌رسد...



انقلاب شد من نيز مثل ميليون‌ها نفر از هموطنانم از شادی در پوست خودم نمي‌گنجيدم. خدا بيآمرزد رفتگان شما را، پدرم که انبوه فشارها از سوی دو رژيم ستمگر، او را از تاب و توان انداخت و بي‌آنکه بتوانم حتی بر بالای مزارش بروم، جان داد ــ‌ گفت: ,يعنی پدران و مادرانی مثل ما ديگه به در زندان‌ها نخواهند رفت؟, و با نگاهی معني‌دار نشان داد ای کاش چنين باشد...

افسوس که باز در بر همان پاشنه چرخيد و ته تنها هموطنان بهائي، همه و همه در آتش بيداد سوختند و بازهم و بازهم هزاران نفر به سلول های نمور و تاريک افتادند...



برسان باده که غم روی نمود ای ساقی

اين شبيخون بلا باز چه بود ای ساقی

حاليا نقش دل ماست در آيينه ی جام

تا چه رنگ آورد اين چرخ کبود ای ساقی

ديدی آن يار که بستيم صد اميد در او

چون به خون دل ما دست گشود ای ساقی

تيره شد آتش يزدانی ما از دم ديو

گرچه در چشم خود انداخته دود ای ساقی

تشنه ی خون زمين است فلک ، وين مه نو

کهنه داسی ست که بس کشته درود ای ساقی

منتی نيست اگر روز و شبی بيشم داد

چه ازو کاست و بر من چه فزود ای ساقی

بس که شستيم به خوناب جگر جامه ی جان

نه ازو تار به جا ماند و نه پود ای ساقی

حق به دست دل من بود که در معبد عشق

سر به غير تو نياورد فرود ای ساقی

اين لب و جام پی گردش می ساخته اند

ورنه بی می و لب جام چه سود ای ساقی

در فروبند که چون سايه در اين خلوت غم

با کسم نيست سر گفت و شنود ای ساقی
نظر شما در مورد اين مطلب چيست؟ لطفاً همين جا را کليک کنيد و بنويسيد
Hamneshine_bahar@yahoo.com


نظر شما

نام:   جانبازلو ها ی مقیم شهرضا

ای-میل:   abasjgh@yahoo.com

20:46 2 فروردین 1387

سلام در رابطه با شهید الله قلی جهانگیری و دوستانش عکس و متن هر چه دارید به ایمیلم بفرستید با تشکر

نام:   خواننده

ای-میل:

11:16 16 بهمن 1384

همنشین بهار ممنونم از نوشته تان، خیلی از این اسامی که ذکر شده مثل امیر عباس هویدا و غیره اصلا بهایی نبودند و لی چون لباس پدر بزرگشان با لباس بهایی دیگری در یک آفتاب خشک می شد گفتند که بهایی است و یا کسانی مثل پرویز ثابتی با ورود به سیاست دیگر نه خود بهایی بود و ه جامعه بهایی او را بعنوان یک بهایی قبول داشت و افراد دیگر که بواسطه اعمال غیر بهایی از این جامعه طرد شدند ولی از دیدگاه غیر بهاییان آنها هنوز هم بهایی به شمار می روند. خیلی ها در قید حیات هستند. چه خوب است قبل از اینکه مقاله ای نوشته شود قبلا تحقیق کنید و یا اگر شک دارید اصلا در ان مورد ننویسید. مگر اینکه مثل آقای عبدالله شهبازی باشید که به صرف خوش آمدن دل اندک کسانی چشم از حقیقت بربندد و براحتی قلم را به دروغ بر روی کاغذ بی نوا بلغزاند

نام:   حیدر جهانگیری

ای-میل:   haedar.jahangiri@chello.se

23:27 11 دی 1384

در رابطه با مقاله «به جای لعنت به تاریکی شمعی برافروز» از نویسنده گرامی همنشین بهار ـ یکی از کاربران با نام «علی » اتهاماتی را به شهید الله قلی جهانگیری نسبت داده است . با سلام از شما خواهش می کنم که در پاسخ نوشته زبر را درج نمائید. سپاسگذار خواهم بود. حیدر جهانگیری. ــــــــــــــــــ کاربر مزبور نوشته بودند : «مقاله شما ( به جای لعنت به تاریکی شمعی برافروز) را خواندم . الله قلی جهانگیری تا سال 1360 با چمهوری اسلامی و جنایتکاران اکتریتی و حزب توده همکاری می کرد در سال 1360 با نیروی ضد انقلابی مانند مجاهدین تا لحظه کشته شدنش همکاری می نمود.همکاری الله قلی با جمهوری اسلامی را ازسیاه چادر های قشقایی باید پرسید. مراجعه شود به نشریات اکثریت . حزب توده و مجاهدین ، آری همین الله قلی خان بود که موقعیکه زنان قشقایی پاسدارن را خلع و سلاح می کردند او نامه فدایت شوم به خمینی جنایتکار می نوشت . اینکه او همردیف گلسرخی - پاکنزاد - پویان و... قرار داده شده جای تاسف است.» ـــــــــ ابتدا به معرفی خود میپردازم و سپس خوانندگان محترمی را که شناختی از زنده یاد الله قلی جهانگیری و مبارزات او وهمرزمانش ندارند به منابع و افرادی زنده (و نه سیاه چادر!)، ارجاع میدهم. من (برادر الله قلی) حیدر جهانگیری متولد 1342 در شهرضا از زندانیان زندانهای {شهرضا،سمیروم،اصفهان،مجددآ شهرضا و اصفهان و ...} در اوایل دهه شصت خورشیدی به اتهام همکاری با جنبش زحمتکشان جنوب و مرکز ایران(موسوم به گروه الله قلی جهانگیری) بمدت سه سال و دو ماه و هفت روز را دراین زندانها گذراندم که بیش از دوسال آن در زندان دستگرد اصفهان سپری شد، ابتدا محکوم به اعدام شدم که حکم صادر در روزنامه جمهوری اسلامی سه شنبه سوم آذر1360 در صحفه اخبار شهرستانها درج شده و همچنین در بخش خبر تلویزبون استان در همان زمان پخش شد. علاوه بر آخرین ملاقات قبل از اعدام با نزدیکان، 9 مرتیه نیز اعدام صحنه سازی شده را سپری کرده ام. در پی اعتراض وسیع مردم زحمتکش و شریف در استان اصفهان به اعدامهای صورت گرفته و احکام صادر شده و پس از افشای دزدیهای حاکم شرع و دادستان (ایراهیم نامدار و موسوی ) احکام صادره توسط این قاضی که شامل حکم اعدام من و دها تن دیگر از جمله شیرعسگر نادری ازسازمان پیکار ونیز اتهام همکاری با جنبش ما،عنایت نادری از رزمندگان طیقه کارگرو اتهام همکاری با جنبش ما، محمدرضا نادری از هواداران مجاهدبن، حسین صابری از مبارزین سمیروم و... دیگر افراد حکم گرفته از این حاکم شرع، حکمشان لغو و همگی پس از دادگاه مجددا آزاد شدند . غیر از من که به سه سال زندان محکوم شدم، پس از اتمام حکمم بدلیل سرپیچی از خواندن انزجارنامه بیش از دوماه نیز ملی کشی نموده (سال آخر محکومیتم را بایکی از نویسندگان شریف و پرکار سایت شما ، در یک بند و هم اطاق و همسفره بودیم) و سپس با تعهد مینی بر امضاء هفتگی آزاد وپس از یازده ماه مجددآ فراری و پس از یکسال خود را به کشور ترکیه رسانده و از طریق سازمان ملل به سوئد آمده و در سوئد نیز همگام و در کنار صدها مبارز شریف از جریانات مختلف در حد واندازه توانم فعال بوده ام. در ایران جنبش ما در ابتدا به نام جنبش فدائی مطرح می شد ولی بدلیل خط مستقل میارزاتی این جنبش را بنام یکی از کادرهای بنیانگذاراین جنبش، گروه زنده یاد الله قلی جهانگیری مینامیدند. 1) الله قلی جهانگیری از زندانیان سیاسی باسابقه در رژیم گذشته اشت که از اواخر 1348 تا اوایل آذرماه 1357در زندان شاه بوده و ازاواسط اسفند ماه 1357 درست یکماه پس از پیروزی انقلاب شدیدآ تحت تعقیب و حکم تیر ایشان صادر شده بود این مطلب در اعلامیه های مختلف از طرف رژیم در حمله های گسترده ی به پایگاههای این جنبش در تابسنان 1358و1359 که بوسیله هلیکوپتر در منطقه وردشت در استان اصفهان بطور گسترده پخش شد درج شده و خوانندگان در داخل میتوانند به شهرهای شهرضا، سمیروم، اصفهان، گچساران،نورآبادممسنی و شیراز به فعالین سیاسی و مردم عادی که سن آنان بالای 30 سال می باشد مراجعه کرده و سئوال نمایند. قابل ذکر است در شرایط زمانی فوق همه احزاب دفتر علنی داشته و کادرهای اصلی آنان با سران حاکمیت نشست های تلویزیونی داشتن در این رابطه میتوان به نشست ها ی کادرهای از سازمان چربکهای فدائی، سازمان مجاهدین خلق ایران و حزب توده ایران با کادرهای اصلی حکومت اسلامی اشاره کرد. الله فلی جهانگبری اولین کادر اپوزیسون بود که به مخالفت با اصل ولایت فقیه پرداخت و این اصل را ولایت وقیحان خواند در این رابطه دوست مبارز آقای ساسان سترگ در کشور هلند که از اواسط 1357 تا آذرماه 1358در این جنبش فعال بوده و در طول همان یک سال بارها دستگیر و نهایتآ پس از سه ماه زندان به تهران تبعید ودر آنجا وی به سازمان چریکهای فدائی پیوست و در رابطه با فدائیان دستگیر و مدت 5 سال در اوین و گوهردشت درتهران و نیز زندان عادل آباد محکومیت گذرانید شاهد زنده میباشند مراجعه شود. 2) الله قلی جهانگیری علاوه بر گشودن جبهه ای گسترده مردمی در استانهای مرکزی در مقابل رژیم اسلامی در مبارزات برابری طلبانه مردم شریف کردستان شرکت مستقیم داشته وی و همرزمانش علاوه بر شرکت در محاصر پادگان سنندج در اولین درگیریهای کردستان در اولین ماه های پس از سرنگونی حکومت شاه، از دی ماه 1358 تا اواخر اردیبهشت 1359 در کردستان و درکنار همرزمان خود در سازمان زحمتکشان کردستان(کومله) در این مبارزات شرکت مستقیم داشته در این رابطه رفیق محمد قادری از کادرهای این سازمان و از زندانیان سیاسی زمان شاه که خوشبختانه در قید حیات است میتوان سوال نمود. 3) الله قلی و همرزمانش در جنبش ما خود را متعلق به جنبش جهانی عدالتخواهانه و سوسیالیستی می دانستند و به همه افراد و شخصیتها صادق و احزاب که در ایران و جهان در این راه فعالیت داشتند احترام قائل بودند. این افراد صادق و فعال در ایران در همه گروههای سیاسی موجود درآن زمان فعالیت داشتند ازجمله در این رابطه به نامهای حبیب الله پیمان و عموئی و صفر قهرمانی و قاسملو تا موسی خیابانی و عطا و ایرج کشکولی،کاک فواد، شکرالله پاکنژاد، سعید سلطانپور و رفیق گرامی اشرف دهقانی تا هواداران و اعضای ناشناخته گروها سیاسی و.... میتوان اشاره کرد. از آنحائی که جنبش ما یک گسترده و توده ای بود و در چهار استان ایران فعالیت عملی داشت بنابراین تا زمان دستگیری من 13 شهریور1360 فعالین همه جریانات چپ از حزب توده وچریکهای فدائی و تا سازمان پیکارو سازمانهای مطرح در جنبش کردستان با جنبش ما تبادل نظر و در مواردی همکاری داشته اند،سازمان مجاهدین خلق تا آن مقطع همکاری و ارتباط سازمانی با این جنبش نداشته اما اعضا و هواداران شریف این سازمان در مناطق فعالیت ما به این جنبش و عملکرد آن با دیده احترام و تحسین می نگریستند. 4) الله قلی جهانگیری هرگزدر طول زندگیش برای کسی نامه فدایت شوم ننوشت حتی اگر این کس مارکس ولنین یود، از آنجائی که مناطق فعالیت این گروه گسترده بود و در این مناطق جنبش ما تنها جربان مطرح به حساب میآمد گاهآ اقداماتی از طرف رژیم و عواملش و یا خوانین همدست رژیم جهت بدنام کردند این جنبش صورت میگرفت. جنبش نیزدر رابطه با این اقدامات بوسیله اطلاعیه و یا حضورآ از طریق کادرهای این جنبش برای توده ها دخالت و یا عدم دخالت خود در هرمورد را توضیح داده و بوسیله نوشته کتبی برای سران سه قوه در رابطه با دخالت و علت آن و یا عدم دخالت و رد آن اطلاعیه داده و فرستاده میشد.(این یک اصل مترقی و انسانی است که امیدواریم همه جریانات مبارز در آینده برای جلوگیری از تبلیغات سوء ونیز ترویج مسئولیت پذبری در جامعه مد نظر قرار دهند.) جهانگبری به همه مبارزین و آنانی که با قلم و یا قدم و یا رزم بی امان خود در راه سعادت و خوشبختی نوع بشر کوچکترین گامی برمیداشتند احترام یکسان قائل بود از نظراو یک کارگر فعال در جنبش کارگری ویاهوادار صادق و شریف یک جریان عدالتخواه و چه گوارا و پویان ها،خیابانی ها ونیز یک دهقان آگاه که در راه رهائی همزنجیرانش تلاش میکرد از احترامی برابر برخوردار بودند در این رابطه هرکس یک بار وی را دیده شهادت خواهد داد. با کمال افتخار امروزه دربخش وسیعی از ایران، این دیگرانند که تلاش دارند خود را با جنبش ما معرفی کنند و نه برعکس! 5)جنبش جهانگیری و یارانش دست آوردهای زنده و ارزنده ای را بدست آورده اند که نسل جدید مبارز در داخل را دعوت میکنم به منطقه وردشت در استان اصفهان و یا مناطق نورآباد ممسنی در استان فارس در میان توده ها رفته و در این رابطه تحقیق به عمل آورند.بخشی از این دست آوردها علارغم یورش پی یا پی رژیم برای نابودی اکنون دیگر به یک حق طبیعی و مقدس توده ای مبدل شده که با نام عزیزان ما عجین است. این دست آوردها شامل الف)ملی کردن مراتع. ب) لغو هرنوع بیگاری توسط اربابان پ)دایر نمودن زمینهای بایر و واگذاری آن به دهقانان بی زمین ت)ریشه کن کردن ستم خوانین و کوتاه کردن دست آنان اززندگی مردم زحمتکش. خ) آموزش و گسترش فرهنگ مبارزه تشکیلاتی و شورائی و احترام به نمایندگان برخواسته ازبطن این مبارزه. د) بهبود موقعیت زنان در جامعه و ترویج و تبلیغ برابری حقوق زنان و تشویق خانواده ها برای تامین شرایط برابر جهت تحصیلات دختران و پسران.ذ) سازماندهی طولانی ترین مقاومت توده ای در برابر جمهوری اسلامی بنا به اعتراف جنایتکارترین مهره های رژیم، اسدالله لاجوردی و هاشمی رفسنجانی در تلویزیون سراسری در 25 بهمن ماه 1362 درپی مقاومت بی نظیر الله قلی و یارانش در روز در رابطه با جنبش ماچنین گفتند« این جنبش (گروهک، نامی که آنان به مخالفین خود می دادند) از مجموع مخالقین نظام برای نظام جمهوری اسلامی خطرناک تر بود. این جنبش متعلق به همه برابری طلبان است. با تشکر سوئد استکهلم حیدر جهانگیری haedar.jahangiri@chello.se

نام:   بهروز

ای-میل:

19:00 10 دی 1384

همه آنها كه به نقد ِ مثبت يا منفى در بارهِ بهائيت و مقالهِ همنشينِ بهار بر آمدند ، فراموش كردند كه روا داشتنِ زندان و كشتن و حتى ِ كمترين محروميت به يكفرد چه رسد به يك قُوم ، به جرمِ انديشه و اعتقاد ؛ جنايتِ بزرگى است ! در پيروانِ هر انديشه و مذهبى امكانِ جنايتكار بودنِ يك يا چند فرد هست ، آن فرد يا افراد را بايد به دادگاه ِ مدنىِ سپِرد با حقِ داشتنِ بهترين وكيل!

نام:   کاظم محمدی

ای-میل:

22:11 6 دی 1384

دفاع از بهائیت آیا موردی دارد ؟ در مورد این فرقه سه گزارش مکتوب شده ساواک که در دست است از این قرار است؟ در کتاب ظهور و سقوط سلطنت پهلوي،[عبدالله شهبازي،مؤسسه مطالعات و پژوهش هاي سياسي، جلد دوم، صفحه 385] - گزارش ساواك از جلسه ناحيه 2 بهائيان شيراز، مورخ19/5/1350 : «جلسه اي با شركت 12 نفر از بهائيان ناحيه 2 شيراز در منزل آقاي هوشمند و زير نظر آقاي فرهنگي تشكيل گرديد. پس از قرائت مناجات و قرائت صفحاتي از كتاب لوح احمد و ايقان، آقاي فرهنگي و محمدعلي هوشمند پيرامون وضع اقتصادي بهائيان در ايران صحبت كردند...فرهنگي اظهار داشت:”بهائيان در كشورهاي اسلامي پيروز هستند و مي توانند امتياز هر چيزي را كه مي خواهند بگيرند. تمام سرمايه هاي بانكي و ادارات و رواج پول در اجتماع ايران مربوط به بهائيان و كليميان مي باشد. تمام آسمان خراش هاي تهران، شيراز و اصفهان مال بهائيان است. چرخ اقتصادي اين مملكت به دست بهاييان و كليميان مي چرخد. شخص هويدا بهايي زاده است. او يكي از بهترين خادمان امرالله است و امسال مبلغ پانزده هزار تومان به محفل ما كمك نموده است. آقايان بهائيان! نگذاريد كمر مسلمانان راست شود!...”» بهرام افراسيابي،در صفحه 752 کتاب تاريخ جامع بهائيت، انتشارات سخن، به نقل از ساواک گزارش دیگری [در مورد بهائی ها]از محفل شماره 4 بهائيان به تاريخ 7/3/47 نقل کرده که بخشی از آن این است: «...عباس اقدسي گفت: دولت اسرائيل در جنگ 46 و 47 قهرمان جهان شناخته شد و ما جامعه بهائيت فعاليت اين قوم عزيز يهود را ستايش مي كنيم.» ، همچنین در کتاب سازمانهاي يهودي و صهيونيستي در ايران، صفحه536- آمده :«...شنيده شده چندي قبل بهائيان ايران مبلغ هنگفتي كه چندين ميليون تومان بوده به اسرائيل كمك كرده اند. البته تصور مي رود كمك بهائي ها از طريق آقاي غفوري نمايندگي سياسي اسرائيل در ايران و وسيله حبيب القانيان كه تماس مستقيم با حبيب ثابت (كلان سرمايه دار معروف) كه قبلاَ يهودي و اهل كاشان بوده - انجام گرديده زيرا از قرار معلوم سرمايه محفل و وجوه جمع آوري شده بهائيان ماهيانه به نام خيراله در صندوقي نزد حبيب ثابت مي باشد و مشار اليه اين پولها را به ربح مي دهد. لكن مبلغ كل جمع آوري شده فعلاَ نامعلوم است.»... با این تفاسیر آیا دفاع از بهائیان موردی دارد؟ کاظم محمدی

نام:   دکتر جاوید

ای-میل:

19:37 5 دی 1384

سلام . بنده جّد اندر جّد بهائی و ایرانی هستم . ایرانی های بهائی تنها ۵ الی ۶ درصد کل بهائیان جهان را تشکیل میدهند یعنی حدود ۹۵ درصد بهائیان از کشورهای دیگرند اما میدانم که همه به ایران علاقمندند و آنرا به این دلیل که حضرت عبدالبهاء و... ایرانی بوده اند - دوست دارند و خیلی هم دوست دارند. دیانت بهائی فرهنگ ایرانی را در جهان گسترش داده است. بهائیان همه کشورهای جهان (حتی آنان که ایرانی نیستند) به نوروز ارزش زیادی قائل هستند.دلم میخواهد از شما (نویسنده باسواد و بااحساس این مقاله) که -همنشین بهار - هستید سپاسگزاری کنم و اجازه بدهید این را اضافه نمایم که یکی از رهبران بهائی (عباس افندی ) کتابی دارد به نام «رساله مدنیه» که به اصلاح طلبی و تجدد خواهی در فرهنگ ایران اشاره دارد.. خود حضرت عبدالبهاء نیز که حدود ۱۰۰ جلد کتاب تألیف نموده اند - به حکومت مردم سالاری و پارلمانی سفارش داشته اند . توجه داشته باشیم که حالا قرن بیست و یک را شروع کرده‌ایم و دیانت بهائی ریشه در اواخر قرن ۱۹ دارد . یعنی زمان و مکان را در نظر داشته باشیم آنوقت به نوگرائی این آئین بیشتر پی می بریم . بار دیگر از شما نویسنده عزیز که خودتان گرایشی به این آئین ندارید اما شهدانصاف در شیرنی تمام مقالات تات پیداست - درود می فرستم. دکتر جاوید

نام:   همنشین بهارh

ای-میل:   hamneshine_bahar@yahoo.com

02:46 5 دی 1384

سلام برادر فرهیخته آقای رضا ایرانی بسیار سپاسگزارم که اشتباه مرا یادآوری فرمودید که « واژه خواهش پارسی است و نمیتواند تنوین بگیرد . » من نمی‌دانستم . خواهش می کنم در موارد دیگر هم مرا راهنمائی کنید. با کمال احترام همنشین بهار

نام:   رضا ایرانی

ای-میل:

12:00 4 دی 1384

برادر گرامی جناب آقای همنشین بهار، ار آنجاییکه نوشته های شما را بسیار با ارزش میدانم و میخواهم که همچون تابلویی بسیار زیبا از هر گونه لغزشی بری باشد، امیدوارم گستاخیم را در یادآوری اینکه واژهء خواهش پارسی است و نمیتواند تنوین بگیرد بر من ببخشید. واژه ء خواهشا" در بالای همان پاراگرافی که از کنفوسیوس گفته ایرا نقل کرده اید ، نوشته شده. سپاسگزارم

نام:

ای-میل:

16:06 3 دی 1384

در ميان نخبه گان فراماسونري ايران نسبت بالايي از بهائيان وجود دارند كه افرادي همچون «عليقلي نبيل الدوله»، «ميرزا آقاخان كرماني»، «ابراهيم حكيمي»، «سيد جمال واعظ»، «ذبيح الله قربان»، «احسان يارشاطر»، «اميرعباس هويدا»، «پري اباصلتي» و... از اين دسته اند. به عنوان نمونه اي از همكاري بين فراماسونري و بهائيت مي توان به سفر سالهاي 1911 تا 1913 عباس افندي (عبدالبها) به اروپا و آمريكا اشاره كرد كه به عنوان نقطه عطف در تاريخ اين فرقه از آن ياد مي شود. در طول اين سفر كوشش مي شد تا «اين پيغمبر نو ظهور شرقي» را به عنوان نماد پيدايش مذهب جديد انساني و آرمان فراماسونري معرفي كنند. بررسي جريان اين سفر و مجامعي كه عباس افندي (عبدالبها) در آن حضور مي يافت، ثابت مي كند كه كارگردان اصلي اين نمايش «انجمن جهاني تئوسوفيستي» يكي از محافل عالي فراماسونري غرب بود. او به ويژه در امريكا در مجامع متعدد فراماسونري حضور يافت و سخنراني كرد.

نام:   ژاله افنان،

ای-میل:

16:06 3 دی 1384

سلام به قره العین زن دلاور جنبش بابیه و درود بر « همنشین بهار » که یاد دو شهید بهائی را که بر ما معلوم نبود چگونه به قتل رسیده بودند ـ زنده کردند. هر دینی یا آئینی داری درود. جان و روانت خوش باد/ بسیار گریستیم. زرين تاج معروف به قره العين از سرشناس ترين زنان بابی ، از خانواده اى شيعه بود که حکم اجتهاد خود را از نجف گرفت اما پس از مدتى خانواده اش را رها کرد و به جنبش بابیان پيوست. او حجاب از سر برداشت و عليه بي حقوقى زنان آشکارا اعتراض کرد و سرانجام توسط مرتجعين و حکومت دستگير، زندانى و اعدام شد. در اشعار او مفاهيم عدالت، آزادى و مساوات طرح مى شد و عليه ظلم و جهل و اوهام و خرافات تبليغ مى کرد. دولت ناصرالدين شاه او را به مدت ٤ سال زندانى کرد. آخوندها هم سعى کردند او را به ندامت از اعمال و رفتارش وادارند که موفق نشدند و اعلام کردند: "ارتداد و امتناعش از توبه، محقق و بايد به نام قرآن به قتل برسد". دولت ناصرالدين شاه اين حکم را در سال ١٢٢٩ اجرا کرد و مامورين شاه با فرو بردن دستمالى در دهان زرين تاج او را خفه کردند. سپس جسدش در چاهى افکنده و با آهک و سنگ بى نشان پوشانده شد. دولت ناصرالدين شاه، امير کبير وزير شاه و سران جنبش بابيه را در سالهاى ٢٩-١٢٢٧ (٥٠ - ١٨٤٨) شديدا سرکوب کرد.طاهره قره العین يك شاعر مبارزی هم بود، همانند ژاندارك، او در تاريك ترين عصر عليه نابرابري های اجتماعی و مشكلات زنان قد علم كرد و هر كس كلامش می شنيد عرفان می يافت. نقاب از چهره برداشت و بی حجاب در جمع اصحاب كه همگی از علمای عصر خود بودند حاضر شد كه در توان هيچ بانويی نبود. با تشکر از همنشین بهار .هم گریستیم و هم شاد شدیم از این مقاله . دست حق مدد کارت باد / ژاله افنان، و یاران

نام (اختیاری)


ای-میل (اختیاری)


متن