نظر شما

نام:

ای-میل:

16:52 28 شهریور 1385

خدا پدرت را بیامرزد. تو اولین آدمی هستی که در مورد اعراب کم تعصب حرف میرنی. ملت یا دچار پان ایرانیسم حاد شده اند و یا حمله اعراب به ایران را دروازه خوشبختی خلق میدانند. فراموش میکنند که اگر هدف اعراب کشورگشایی بود، این به دینشان ربطی نداشت. محمد (ص) خود ده مرتبه بیشتر از ما از دست این اعراب مینالید و تازه آخر کا هم ما ایرانیها مسلمانتر شدیم تا اعراب (اینرا به روایت و تاریخ و شواهد میگویم). پس اسلام دین عربی ایرانیان است و خیلی هم برای ما خوب است. تازه این خیلی درده که بعد از 1400 سال هنوز یه جای آدم بسوزه! مردم از 20 سال قبل دنیا خبر ندارن فحش خوار مادر حواله عربایی میکنن که تا حالا 7 تا کفن پوسوندن

نام:   علی

ای-میل:

02:16 30 آذر 1384

جناب آقای دکتر ! کوچصفهانی لطفا کمی توضیح بفرمایید با این اسباب چگونه میتوان جنگید. " آخرين سلطان ساسانی برای رفتن به خراسان لوازمی فراهم می‌کند که صورت آن را فردوسی در شاهنامه آورده است. پارچه‌های بريده و نابريده رومی و طايفی، ظروف زرين، چهل هزار گاو، ۱۲۰۰۰ خروار گندم، ارزن و پسته و انار، ۲۰۰۰ بار شتر و ۱۰۰۰ بار گاو نمک، ۱۰۰۰ بار گاو خرما و ۱۰۰۰ بار گاو شکر، ۶۰۰۰ بار شتر گوشت نمک سود،۱۲۰۰۰ بار انگبين معطر، ۳۰۰ بار شتر نفت سياه و ..."و اینکه آیا اعراب مهاجم در خراسان بودند یا در غرب. با تشکر

نام:   دکتر سعید کوچاصفهانی

ای-میل:   ku-ches-fahni@noavar.com

19:26 27 آذر 1384

جناب آقاي همنشین بهار مقالات شما بسیار آموزنده و عمیق است و به سهم خویش قدردانی می کنم . راستش از خیلی جهات به لحاظ دقت ، حرف ندارد اما در داستان عبرت انگیز یزدگرد ساسانی یک جا را ( شاید به عمد ) شما نخواستید اشاره کنید و آن «لیست سور - سات و وسائلی است که پادشاه ساسانی با خودش به خراسان می برد» و از قضا شاهنامه فردوسی ریز به ریز ذکر کرده است. شما به درستی از یک بیت شاهنامه ازهم پاشیدگی حکومت ساسانی را از خسروپرویز به بعد نشان داده اید که دقیق و قابل تحسین است . در مقاله «کجا شاهنامه آخرش خوش است ؟» شما نوشته اید فردوسی پس از مرگ «گراز» صحنه را اینگونه به تصویر می‌کشد: پراکنده گشت آن سپاه بزرگ . چو میشان که یابند ناگاه گرگ...... آقای همنشین بهار به همین دلیل باید روی لیست وسائلی که یزدگرد با خودش به خراسان برد هم دقت نمود. چرا این مسئله اهمیت دارد ؟ براي اینکه عظمت ایران عصر ساسانی را که قبل از اسلام قدرت و شوکت اقتصادی و نظامی افسانه اي داشته نشان میدهد و دیگر این که گویاست یزدگرد فرار نکرده به سمت خراسان بلکه برای نبرد با اعراب آماده میشده است. من به جنابعالی به خاطر انصاف در نوشته هاي زیبايتان و سعه صدر و البته فروتنی احترام زیاد می گذارم . من سال گذشته به شما آن ایمیل توهین‌امیز را زدم و به حمایت ضمنی تان از مجاهدین که من منافقین نوشته بودم، اعتراض کردم و اینکه شما علیه مذهب افشاگری نمی کنید... اما پاسخ شما مرا به فکر فرو برد و شرمنده شدم و بعد از آنهم هیچوقت کلمه منافقین را به کار نبردم و از خودم بدم آمد که به شما فحش و بد و بیراه داده بودم. با این حال سئوالی که در اول این نوشته پرسیدم مرا به فکر واداشت و دوباره روی آن تاکید میکنم . آخرين سلطان ساسانی برای رفتن به خراسان لوازمی فراهم می‌کند که صورت آن را فردوسی در شاهنامه آورده است. پارچه‌های بريده و نابريده رومی و طايفی، ظروف زرين، چهل هزار گاو، ۱۲۰۰۰ خروار گندم، ارزن و پسته و انار، ۲۰۰۰ بار شتر و ۱۰۰۰ بار گاو نمک، ۱۰۰۰ بار گاو خرما و ۱۰۰۰ بار گاو شکر، ۶۰۰۰ بار شتر گوشت نمک سود،۱۲۰۰۰ بار انگبين معطر، ۳۰۰ بار شتر نفت سياه و ... آقای همنشین بهار کمی روی لیست فوق دقت کنید، گویای عظمتی است که گفتم . عظمت عصر ساسانی در دوره یزدگرد. آنچه را نوشتم نه از تعصب ایران پرستی به قول شما - بلکه به لحاظ ظرافت های تاریخی است. با سلام دوباره - دکتر سعید کوچاصفهانی ku-ches-fahni@noavar.com

نام:   همنشین بهار

ای-میل:   hamneshine_bahar@yahoo.com

02:13 25 آذر 1384

سلام بر شما. ادبای عرب بر این باورند که دانش نحو از فارس بوسيله سيبويه ایرانی آغاز گشت. سيبويه کتابی معروف در نحو نگاشته به نام « الکتاب » . (التعريف بطبقات الامم ؛ ص۱۸۳ ) طبق تحقيقات زبانشناس معروف آر.اچ روبينز زبان عربي اولين زباني بود که در اواخر سده هشتم ميلادي از نظر دستورنويسي و گرامر رشد فراوان کرد و براي اولين بار دستور زبان سيبويه متبلور شد که در نوع خود بي نظير بود . سيبويه براي حروف عربي به توصيف آواشناختي تازه اي راه برد . این توصيف آواشناختي به مراتب پيشرفته تر و کمال يافته تر از علم آواشناسي غربي چه در دوره معاصر سيبويه و چه دوره هاي پيشين بود كتاب معروف سيبويه در نحو یعنی « الكتاب» ، از بهترين كتب جهان در فن خود يعنى از قبيل مجسطى بطلميوس در هيئت و منطق ارسطو در منطق صورى تلقى شده است، کتاب سیبوبیه بارها در پاريس و برلين و كلكته و مصر به چاپ رسیده است. جدا از سیبوبیه ، و روزبه (المقفع) ــ تقريبا همه كسانى كه در كتاب هاى تاريخ علم نحو و احوال نحويان به عنوان بنیان‌گذار اين علم شناخته شده‏اند، ايرانى بوده‏اند. « بشكست» نحوى، از نخستين نحويان زبان عرب كه اوائل قرن دوم هجرى در مدينه زندگى مى‏كرد، ايرانى بود. معاذ بن مسلم‏ الهراء، عبدالرحمان بن هرمز، نصربن عاصم، عنبسة الفيل و عبدالله بن ابى‏اسحق و عيسى‏بن عمر كه ظاهرا اولين كتاب ها را به نام هاى الجامع و المكمّل در نحو عربى نوشتند (بر خلاف اسم شان) همگى ايرانى بوده‏اند. در یک کلام نقش «سیبوبیه» ایرانی در زبان عربی انکار کردنی نیست و این واقعیت را همه ادبای عرب نیز صحّه گذاشته اند. با کمال احترام: همنشین بهار

نام:   رضا ایرانی

ای-میل:

16:33 24 آذر 1384

با درود به دوست گرامی همنشین بهار و سپاسگزاری از نوشتهء پربار و آموزنده تان ، پدید آوردن دستور زبان عربی ، چنانچه در تاریخ ادبیات پارسی گفته شده ، کار دانشمند پارسی زردشتی "روزبه " بوده است، گفتنیست که تازیان نام او را به " ابن مقفع " تغییر داده و از وی خواستند که اسلام را نیز بپذیرد !. آیا سیبویه هم در اینمورد سهمی داشته است؟

نام:   ناصر رحماني نژاد

ای-میل:   nasser01234@yahoo.com

21:16 23 آذر 1384

دوست نازنين آقاي حمنشين بهار عزيزم دو مطلب آخر شما را خواندم و بسيار لذت بردم. مطالب مربوط به نامه هاي يزدگرد و عمر را ميگويم. من اين چند كلمه را نوشتم تا هم ارادت خود را دوباره يادآوري كرده باشم و هم از نوشته هاي شما كه بسيار آموزنده، غني، وسواس آميز، دقيق و پركشش هستند تشكر كرده باشم. دوستدار شما، ناصر رحماني نژاد

نام:   سیاوش محسنی

ای-میل:

09:40 23 آذر 1384

همنشین بهار گرامی! مقاله‌ها و نوشته‌های شما در زمینه‌ی روشنگری‌های فرهنگی و تاریخی، کوششی بس ارزنده، مهم و ضروری است. متأسفانه بسیاری از ما ایرانیان درک روشن و درستی از گذشته‌ی فرهنگی و تاریخی خود و اندیشه‌های نیاکانمان نداریم. و تصویر بسیاری از چیزهایی که در ذهن و روان ما بعنوان «حقایق فرهنگی و تاریخی» نقش بسته، بر پایه‌ی روایت‌های غیرواقعی، نادرست و غلوآمیز بوده و موجب گسست‌های فرهنگی میان نسل‌ها شده است. هر ملتی که از گذشته‌ی خود درک درست‌تر، واقعبینانه‌تر و حقیقی‌تر و بیرون از تعصب‌ها داشته باشد، به همان اندازه در درک واقعی مسائل و مشکلات امروز خود و نقد و بررسی موقعیت کنونی‌اش تواناتر بوده و راه به چاره‌جویی‌های منطقی‌تری خواهد برد. امیدوارم که این تلاش‌ها استمرار یابد... این کوشش‌ها و واکاوی‌ها در راستای خودشناسی جمعی و ملی بوده و به نظر من، ارزش آن همسنگ مبارزه‌ی انقلابی است. خسته نباشید!

نام:   مژگان رادمنش

ای-میل:

02:06 23 آذر 1384

در این مقاله ارزشمند از قضا به هجوم اعراب به میهن ما، بارها و بارها اشاره شده و بستر این تهاجم شوم نیز که از جمله فساد و ازهم پاشیدگی دوران ساسانی و بیداد مغان زردتشتی نما و بی صاحب بودن ایران در مقطع حمله اعراب است ــ نشان داده شده . ضمناً روکردن دروغ بی پایه‌ای که زیر پوش ایران دوستی ، با عرب ستیزی کور ــ به خورد ایرانیان داده شده ، جزئی نیست و من شخصاً تا پیش از خواندن این مقاله آن را باور کرده و رنگ شده بودم. مژگان رادمنش

نام:   بابك شبستري

ای-میل:

00:30 21 آذر 1384

اينكه نامه يزدگرد حقيقي است يا قلابي ، تغييري در نفس اين حقيقت بزرگتر نمي دهد كه اعراب مسلمان به ايران حمله كرده اند و يك تمدن بزرگ را نابود كرده اند و در طي يك جنايت بزرگ 200 ساله ، ايدئولوژي خود را حاكم كرده اند و از قِبل اين تفكر، ملت ايران 1400 سال است كه در رنج و بدبختي بسر مي برد. آقاي همنشين بهار نيز ، بهتر است بجاي غرق شدن در جزئيات ، به تامل در نفس تفكر ديني بپردازند تا به ريشه بد بختي هاي ملت ايران پي ببرند!

نام:   دکتر مهرانگیز هاشمیان

ای-میل:

23:52 20 آذر 1384

سلام بر مسئولین محترم سایت روشنگری بسیار ممنون از درج این مقاله زیبا . راستش من تا به حال نمی دانستم که نامه یزدگرد قلابی است و تعجب می کنم که در گذشته سایت خوبی مثل « پیک ایران» هم آنرا درج کرده بود. در هر جمع و مهمانی که ایرانیان دارند، همیشه یکی دو نفر هستند که به اعراب فحش و بد و بیراه می دهند . البته بخشی از آن مربوط به حکومت آخوندی است که دائم دم از آیه و حدیث و روایت و قرآن می زند و اعراب را تداعی می کنند اما به این هم ربط دارد که ما خودمان از تاریخ گذشته خویش اطلاع زیادی نداریم و نمی دانیم که ما هم اشتباهات کمی نداشته ایم. بار دیگر به خاطر این مقاله زیبا از شما سپاسگزارم. دکتر مهرانگیز هاشمیان

نام (اختیاری)


ای-میل (اختیاری)


متن