*"بيجه" زاده حكومت برج سازان، رانت خواران، "زعفرانيه" و "سوهانك" نشين هاست؛ حكومتى كه حياتش محكم ترين تضمين در گسترش فقر و فساد و فحشا و تبهكارى است و دايما فرزندانى چون "بيجه" در آستين خود مى پرورد و دايم اين فرزندان خود را به نام "اجراى عدالت" سر به نيست مى كند تا انگشت ها به سوى خودش نشانه نرود.

http://www.roshangari.net

روشنگرى: سرانجام محمد على بسيجه معروف به "بيجه"، قاتل 20 كودك پاكدشتى را اعدام كردند. برخلاف رويه معمول كه اخبار اعدام ها را در خبرگزارى هاى رسمى سانسور مى كنند و عكس هاى شلاق زنى و حلق آويز كردن ها را به صورت سلسله گزارش هاى تصويرى انتشار نمى دهند، اين بار خبر اعدام "بيجه" را با گزارش هاى مشروح خبرى و عكس هاى مشروح در آستانه نوروز انتشار دادند. ظاهرا يقين داشتند كه "جامعه" در مورد "بيجه" اين نمايش آشكار خشونت را مى پذيرد و بر آن مهر تاييد مى زند. و در گزارش هاى جانبدارانه اى كه از اعدام بيجه انتشار دادند، همين را نوشتند و بر همين نكته تاكيد كردند. اعدام "بيجه" را "اجراى عدالت" ناميدند و هدف از آن را "مرهم نهادن بر داغ دل "پاكدشتي‌ها، قيام‌دشتي‌ها، خاتون‌آبادي‌ها و ايراني‌ها" خواندند. راست اين است كه "بيجه" را بايد به سرعت از بين مى برند؛ او را بايد به سرعت و درست به شيوه اى تبليغاتى و پر آب و تاب نابود مى كردند و نام آن را هم مى گذاشتند "اجراى عدالت" تا هر چه زودتر صورت مساله را پاك كنند.
بيجه را اعدام كردند تا نماد زخمى كه او در جامعه ايران به سطح كشيد را از بين ببرند؛ تا ديگر كسى نپرسد و نگويد كه "بيجه" در كدام جامعه و در دل كدام محيط پرورش يافت و مسووليت اصلى بقاى چنان محيط آلوده اى به عهده چه كسانى است؟ "بيجه" محصول جامعه طبقاتى ظالم و آلوده سازى است كه در آن روحانيون حاكم همه چيز را از تهيدستان و زحمتكشان گرفته اند؛ آينده آنها را به سرقت برده اند؛ آنها را در گرداب فقر و تنگدستى رها كرده اند و بهترين محيط براى پرورش جرم و مجرمانى چون "بيجه" فراهم ساخته اند. "بيجه" زاده حكومت برج سازان، رانت خواران، "زعفرانيه" و "سوهانك" نشين هاست؛ حكومتى كه حياتش محكم ترين تضمين در گسترش فقر و فساد و فحشاست و دايما فرزندانى چون "بيجه" در آستين خود مى پرورد و دايم اين فرزندان خود را به نام "اجراى عدالت" سر به نيست مى كند تا انگشت ها به سوى خودش نشانه نرود. بيجه را كشتند تا ديگر كسى در باره باندهاى قاچاق كودكان ايرانى به خارج از كشور به چند و چو نپردازد. بيجه قاتل 20 كودك بود و به نام "عدالت" او را كشتند تا كسى نگويد اگر به راستى سزاى قتل و تجاوز به حق زندگى 20 كودك توسط يك بيمار روانى عقده اى اعدام است، در اين صورت با حكومتى كه صدها هزار كودك را با كليد پلاستيكى در گردن بر روى ميدان هاى مين به كشتن داده و نام آنها را "شهيد" گذاشته چه بايد كرد؟
دروغ مى گويند! با مرگ بيجه زخمى كه بر پيكر جامعه ايرانى نشست التيام نخواهد پذيرفت. چرا كه ريشه هايش عميق تر از آن است كه با كشتن بيجه حل شود و يا اصلا كشتن بيجه راه حل آن باشد. البته حكومت اسلامى كه خود نماد خشونت و واپس گرايى است با نمايش آشكار اين وحشيگرى مى خواهد توحش خود را نسبت به ملت ايران توجيه كند و بگويد كه اگر اعدام مى كند و شلاق مى زند به خاطر اين است كه بر ملتى حكومت مى كند كه طرفدار اعدام و شلاق است.
اما ايرانى اگر از دام فقرى كه اين حكومت بر گرداگردش تنيده - و فقر قاتل اصلى همه فضايل انسانى و سقوط انسانيت به مغاك خشم آنى و بهيميت است - رها شود، اگر ثروت ملى اش كه روحانيون به غارت برده اند، به او بازگردد و صرف آموزش و رفاه او شود، اگر به تاريخ خود دقت كند كه سرشار از خون ريزى و قساوت و جنايت ظالمان و حاكمان و شاهان و گردنكشان و سرداران و گزمه ها و جانيان است، در اين صورت هرگز مدافع مبارزه وحشيانه با وحشيگرى نخواهد بود؛ چرا كه از اين راه تنها همان وحشيگرى را بازتوليد مى كند. نه آن كه معدوم مى شود، آن كه معدوم مى كند، ماشين اعدام را سازمان خواهد داد، نه آن كه شلاق مى خورد، آن كه شلاق به دست دارد نظام شلاق سازمان خواهد داد و بعد آن شلاق را نه فقط بر گرده "بيجه" ها كه بر گرده همه آنان فرود خواهد آورد كه بخواهند نظام شلاق را به چالش بگيرند. اين راز بازتوليد استبداد و توحش بر بستر جامعه نابرابر طبقاتى است كه در واپس زدن آن ايرانى از هيچ ملت متمدن ديگرى شايستگى كمترى ندارد.
سيلاب زمان ياد صحنه هاى فجيع امروز را خواهد شست. پرده پوشى خاصيت تاريخ است، اما نسلى كه قربانى بى عدالتى و جنايت شده است در درافتادن با ريشه هاى اصلى تباهى زندگى اش است كه به جاده روشنايى و رستگارى پا مى نهد.
مجموعه خبرى در باره اعدام بيجه را در بخش خبر بخوانيد!