خاک و خون!
فرزاد جاسمی
تقديم به همه ی زندانيان و قربانيان راه آزادی و دادخواهی ميهن در بندم!
از گئومات تا ...
اين زمين لاله گون از خون من خاک منست
مونسم زنجير و همدم قلب صد چاک منست
در درون ميکده ساقی و پيرند ترش روی
چون به جای می روان خون در رگ تاک منست
می درون ساغرم نيست آنچه می بينی به جام
شيره ياقوت رنگ قلب بی باک منست
روزن صبح چون شود بگشوده بينم صبحگاه
خيره بر من ديده ی جلاد سفاک منست
ديدگانم بسته اند محروم از خورشيد و ماه
قاتلان را آرزو چشمان نمناک منست
پيکرم با تازيانه آشناست نی دست مهر
شادمان از رقص مرگم خصم ناپاک منست
يار رو گيرد ز من ياران شکسته عهد خويش
همرهم با من بجنگ و سخت غضبناک منست
زر بود گوساله و آدمکشانند سامری
آن يد بيضا ز آن خصم ناپاک منست
بردگی را من نخواهم شادم از اين زندگی
چون ز خونم بارور بس لاله در خاک منست
***
هفدهم اسفند ماه هشتاد و
17 اسفند 1388
01:17
مطلب را به بالاترين بفرستيد
نظر شما
