16مهر : ٩٨ درصد شهرهاى ايران سيستم جمع آورى فاضلاب ندارد:ورود فاضلاب شهرى به آب هاى سطحى رودخانه ها و آب آشاميدنى مردم
خراسان:رئيس مركز سلامت محيط و كار وزارت بهداشت گفت: ٩٨ درصد شهرهاى كشور سيستم جمع آورى فاضلاب ندارد كه اين امر باعث ورود فاضلاب شهرى به آب هاى سطحى رودخانه ها و آلودگى محيط و آب آشاميدنى مردم مى شود.
احمد جنيدى به فارس گفت: ٩٨ درصد شهرهاى كشور سيستم جمع آورى فاضلاب ندارد و در اغلب شهرها از چاه هاى جذبى براى دفع فاضلاب استفاده مى شود البته ٢ درصد شهرهايى كه سيستم جمع آورى فاضلاب دارد هم اغلب فاقد سيستم تصفيه مناسبى است و با ارفاق مى توان سيستم دفع فاضلاب آنها را پذيرفت.
وى افزود: در چند شهر از جمله تهران سيستم هاى پراكنده تصفيه فاضلاب وجود دارد اما در مجموع مى توان گفت سيستم تصفيه فاضلاب در كشور نداريم و اين نقيصه بزرگ،آلودگى آب هاى سطحى و زيرزمينى را درپى دارد.
يكى از دلايلى كه تاكنون براى آلودگى هاى ميكروبى و شيميايى آب هاى آشاميدنى در كشور از سوى كارشناسان مطرح مى شود، نبود سيستم دفع فاضلاب است. به گفته بسيارى از آنها، به دليل نبود سيستم دفع فاضلاب، فاضلاب هاى خانگى و صنعتى به چاه هاى جذبى مى ريزد كه اين مسئله در نهايت باعث آلودگى سفره هاى آب زيرزمينى و آلودگى آب ها مى شود.
دكتر اصيليان، معاون سازمان محيط زيست، در اين باره به خراسان گفت: گزارش ها نشان مى دهد كه اكثر شهرهاى كشور شبكه فاضلاب ندارد.
وى افزود: در حال حاضر پروژه طرح شبكه فاضلاب (اگو)، در بسيارى از كلان شهرها مثل تهران، مشهد و شيراز درحال اجراست اما روند اجراى آن به كندى پيش مى رود.
دكتر اصيليان تصريح كرد: در ميان تمامى كلان شهرها، تنها در اصفهان شبكه فاضلاب وجود دارد و فاضلاب هاى خانگى و صنعتى توسط اين شبكه جمع آورى مى شود.
وى خاطرنشان كرد: در برخى از شهرها كارهاى اجرايى سيستم فاضلاب در بعضى مناطق انجام شده، اما به دليل اين كه آن شهر به طور كامل تحت پوشش سيستم فاضلاب قرار نگرفته است، امكان استفاده از آن براى دفع فاضلاب وجود ندارد. به همين دليل همانند گذشته فاضلاب هاى خانگى و صنعتى به چاه هاى جذبى مى ريزد كه به تدريج باعث آلودگى سفره هاى زيرزمينى و در نهايت آلودگى آب آشاميدنى برخى مناطق كشور به نيترات در حد بيش از استاندارد مى شود.
وى افزود: براساس گزارش ها، ميزان نيترات در آب هاى آشاميدنى برخى شهرها از جمله جنوب شهر تهران، كرج، مشهد و ... به دليل نفوذ فاضلاب به سفره هاى زيرزمينى بيش از حد استاندارد است كه اين امر در درازمدت مشكلاتى را براى سلامت مردم اين مناطق به وجود مى آورد.
معاون سازمان محيط زيست همچنين گفت: علاوه بر اين به دليل نبود سيستم يكپارچه جمع آورى و دفع، فاضلاب در برخى مناطق كشور وارد زمين هاى كشاورزى مى شود كه اين مسئله باعث آلودگى سبزيجات و محصولات كشاورزى و در نهايت بروز بيمارى هاى مختلف در ميان مصرف كنندگان مى شود.
در همين زمينه دكتر جنيدى رئيس مركز سلامت محيط و كار وزارت بهداشت گفت: مهم ترين آلودگى ناشى از فقدان سيستم دفع بهداشتى فاضلاب در كشور آلودگى زمين هاى كشاورزى به خصوص سبزيكارى ها و صيفى كارى هاست كه هر ساله عوارض آن به صورت بروز بيمارى وبا در كشور مشاهده مى شود.وى اضافه كرد: مسئله فاضلاب هاى شهرى به خصوص در مناطق كوهستانى و جاهايى كه به علت وجود سنگ در زمين امكان ايجاد چاه هاى جذبى وجود ندارد، حادتر مى شود، كه برخى مناطق شمال تهران نمونه آن است. به همين علت فاضلاب ها از مخازن خانگى نشت مى كند و وارد كوچه و خيابان مى شود و متأسفانه شهردارى كه به طور قانونى مسئول و متولى كوچه ها و خيابان هاست، در اين زمينه جدى عمل نكرده است.
جنيدى گفت: براى رفع اين مشكل طى ٢ سال گذشته چندين جلسه با مسئولان وزارت نيرو، شهردارى و سازمان شهردارى ها داشتيم ولى نتوانستيم به تفاهم برسيم.
وى افزود: در يك كوچه به عرض ٤ متر و به طول ١٠٠ يا ٢٠٠ متر نيازى به كانالى به ابعاد ٣٠ در ٤٠ نيست ولى در اكثر محله ها چنين جوى هايى وجود دارد. در اغلب موارد فاضلاب دستشويى و حمام خانه ها وارد اين جوى ها مى شود و همين امر زمينه لازم را براى تجمع جوندگانى مانند موش ها فراهم مى كند.
وى ادامه داد: بى توجهى به اين مسئله باعث شده است فقط در شهر تهران سالانه حدود ١١ تن جونده كش براى نابودى موش ها مصرف شود، درحالى كه در اغلب موارد به چنين جوى هايى نياز نيست و اين امكان وجود دارد كه فاضلاب حمام و دستشويى ها نيز به همان چاه هاى جاذب ريخته شود.رئيس مركز سلامت محيط و كار وزارت بهداشت تأكيد كرد: مسئله ديگر ورود اين فاضلاب ها به مسيل هايى است كه محل عبور رودخانه بوده است كه در برخى شهرها مانند تهران و خرم آباد وجود دارد. نمونه بارز آن آلودگى نهر فيروزآباد در تهران است كه به رودخانه جاجرود و منوچهر متصل است و سازمان حفاظت محيط زيست بايد براى حفاظت از اين آب ها اقدامى كند.
جنيدى گفت: در مورد رودخانه كرج و سد لتيان نيز شاهد ورود فاضلاب هاى شهر هستيم فاضلاب هايى كه علاوه بر آلودگى هاى ميكروبى حاوى نيترات ها، فلزات سنگين و انواع سموم است، البته درمورد آب تهران به علت حجم بالاى آب و بارندگى ها، اين آلودگى ها رقيق مى شود، ميكروب هاى موجود در آب نيز معمولا در همه شهرهاى كشور به علت كلرزنى از بين مى رود، بنابراين حداقل در مورد آب تهران بايد گفت كه وضعيت آب اين شهر فعلا مطلوب است اما هميشه اين هوشيارى بايد وجود داشته باشد.
وى افزود: در مورد آب رودخانه هايى كه از كشورهاى مجاور يا پس از عبور از چند كشور وارد ايران مى شود نيز نگرانى هايى در خصوص وجود اين نوع آلودگى ها علاوه بر آلودگى هاى صنعتى وجود دارد، به خصوص رودخانه هايى كه از كشور تركيه يا آذربايجان وارد خاك ايران مى شود و بعد براى تأمين آب شرب مورد استفاده قرار مى گيرد.
آنچه قابل ذكر است اين كه چند سالى است مقدمات اجراى پروژه شبكه سراسرى دفع فاضلاب در بسيارى از شهرهاى كشور آغاز شده است به طورى كه در بسيارى از محله ها و مناطق شهرى كارهاى لوله گذارى سيستم دفع فاضلاب انجام شده است. اما باتوجه به اهميت موضوع و اين كه اگر اين پروژه زودتر به نتيجه برسد بسيارى از آلودگى ها و عوارض ناشى از آن كاهش مى يابد، اين سوال مطرح مى شود كه چرا انجام اين پروژه تا اين حد به درازا كشيده است و چه مشكلاتى بر سر اجراى اين طرح وجود دارد
دكتر اصيليان، معاون سازمان محيط زيست، در اين باره گفت: در وهله اول ذكر اين نكته ضرورى است كه پروژه از آنجا كه بايد در سراسر كشور اجرا شود، زمان بر است اما بايد گفت مديريت زمان و استفاده از فرصت هايى كه وجود دارد، براى تسريع در روند اين پروژه حائز اهميت است.
وى افزود: نكته دوم، مسئله كمبود تجهيزات لازم براى اجراى اين طرح است. در حال حاضر مراحل عملياتى اجراى اين پروژه نيازبه دستگاه هاى خاص دارد كه توليد اين دستگاه در انحصار چند كشور است و واردات آن به دليل تحريم ها به آسانى ميسر نيست.
دكتر اصيليان همچنين گفت: كمبود بودجه نيز باعث مى شود كه انجام پروژه هاى بزرگ مشمول زمان شود. براى اجراى اين پروژه در برخى شهرها مثل شيراز و اهواز از وام بانك جهانى استفاده مى شود.
دكتر جنيدى رئيس مركز سلامت محيط و كار وزارت بهداشت نيز يكى از دلايل كندى اجراى طرح سيستم فاضلاب را كمبود بودجه ذكر كرد و گفت: باتوجه به اين كه ايجاد سيستم فاضلاب در همه شهرها از سوى شركت هاى آب و فاضلاب شهرى با دريافت حق اشتراك از توليدكنندگان فاضلاب همراه است اين سوال به وجود مى آيد كه چرا تا به اين حد به اعتبارات دولتى براى ايجاد سيستم هاى فاضلاب شهرى متكى هستيم.
وى افزود: وزارت نيرو و شركت هاى آب و فاضلاب شهرى همواره مشكلات مالى را عامل ايجاد نشدن سيستم هاى فاضلاب شهرى عنوان مى كنند، درحالى كه به راحتى مى توان با يك فاينانس و اعتبار اوليه به صورت وام كار را شروع كرد و بعد با دريافت حق اشتراك از مردم هزينه آن را دريافت كرد.
با اين كه مردم همواره اين هزينه ها را پرداخت كرده اند، اما سال هاست كه براى ايجاد سيستم فاضلاب هاى شهري، انتظار كشيده اند.
درست است كه كمبود تجهيزات و بودجه از دلايل اصلى اجراى كند طرح شبكه فاضلاب مى باشد اما باتوجه به اين كه مشكلات بسيارى در اثركندى اجراى اين طرح به وجود مى آيد كه عوارض آن در وهله اول متوجه مردم مى شود، به جاست كه اقدامات موثر و سريع ترى در اين زمينه انجام شود.
دكتر اصيليان معاون سازمان محيط زيست نيز گفت: امسال طرح بررسى ميزان آلودگى سفره هاى آب زيرزمينى را در دست مطالعه و بررسى داريم و پس از جمع بندى نتايج در صورت احراز آلودگى آب شرب برخى مناطق كشور، اجراى سريع طرح شبكه فاضلاب را كه به بهبود كيفيت آب منجر مى شود، پى گيرى مى كنيم.
07:30
نظر شما
