8آبان:تهران در شرف خفه شدن است، خاطره آسمان آبى از ذهنها پاك ميشوند و هر روز صدها هزاران نفر در معرض آسيب اند.
پايگاه اطلاعرسانى شهرسازى و معمارى_ راحله شيراسب:
چربى حيوانى و يك نخ و كمى آتش، روشنايى خانههايى بودند كه سالها مردمانش با سلامتى تا آخر عمر را سپرى ميكردند. مردمانى كه به حيات ادامه ميدادند تا بر اثر كهولت سن از اين دنيا رخت بربندند.
آسايش انسان امروز در بيآسايشى اوست. آلودگى همه جا يافت ميشود در خانه، خيابان، بيمارستان و كيلومترها دور از تهران.
تو هر روز با حقيقتى روبهرويى و آگاهى كامل نسبت به آن داري؛ ديگر نميتوانى هوا را به مهمانى ريههاى سالم و جوانت دعوت كند.
فرزاد گودرز كارشناس و صاحب نظر در حوزه محيط زيست شهرى ، كلان شهر تهران را فاقد مديريت علمى براى كاهش آلودگى هوا مى داند و معتقد است: ,در تهران مكانگزينى صنايع آلوده غير كارشناسى انجام شده و هيچ يك از اين صنايع در محلهاى مناسب استقرار نيافته اند. تهران در موقعيتى است كه بادهاى جنوب به شمال و غرب به شرق در آن غالب است؛ كه بادهاى غرب به شرق، حركت دومين موج بادها يعنى بادهاى جنوب به شمال را بيتاثير ميكند.,
وى ميافزايد: ,در همين شرايط آلودهترين صنايع در جنوب و غرب تهران مكانيابى شده اند كه تمامى بار آلودگى را به مركز تهران منتقل ميكنند.,
آلودگى هوا يعنى ورود هر آلاينده در هوا به صورت مواد جامد، مايع يا گاز كه در مدت زمان معين كيفيت هوا را پايين آورند و به موجودات زنده و تاسيسات انسان ساخت آسيب رسانند. اما منابع آلودگى شامل چه چيزهايى هستند.
گودرز منابع ثابت توليد آلودگى هوا را بر اساس تعاريف و شاخصهاى سازمان حفاظت محيط زيست آمريكا (EPA )به شش شاخص مونوكسيدكربن، اكسيدهاى گوگرد، ازن، ذرات معلق، اسيدهاى نيتروژن و هيدروكربنها تقسيم ميكند و معتقد است كه 189 ماده آلاينده در هوا وجود دارد كه اغلب غلظت همگى آنها به حدى نيست كه بر محيط زيست پيرامون اثرگذار باشد.
وى منابع آلوده كننده هوا را به دو دسته طبيعى و مصنوعى تقسيم و منابع مصنوعى شامل فرسايش لاستيك خودرو، گرد و غبار و سوختهاى فسيلى را مهمترين منابع آلودگى هوا در ايران بر مى شمارد .
آيا فكر ميكنيد محيط داخل منزل از نظر آلودگي هوا امنتر از محيط بيرون است؟مهندس زرين احمدزاده، عضو هيات امنا جمعيت زنان مبارزه با آلودگى محيط زيست به آلايندههاى محيط داخلى منزل اشاره ميكند ومى گويد: ,گاهى غلظت آلايندهها در منزل بيش از محيط خارج است و آلودهكنندههايى مثل دود سيگار، گازهاى ناشى از گرمايش، پخت و پز، تزئينات داخلي، مصرف حشرهكشها، مخمرها، ويروسها و همانند اينها در فضاى بسته بيشترين حجم آلودگى را به همراه دارد. از سوى ديگر روشن بودن پيلوت گاز به غلظت NOX داخل ساختمان اضافه ميكند,. به گفته اين كارشناس,دود سيگار داراى 4500 تركيب است كه 50 تركيب آن سرطانزا شناخته شده و مابقى آن نيز مشكوك و براى زيست سالم خطرناك است.,
گودرز به اين امر اشاره ميكند كه ,چراغهاى علاءالدين و زغالهاى كرسى بيشترين و خطرناكترين آلودگى را توليد ميكنند و مادربزرگها و پدربزرگهاى ما از اين سيستمهاى احتراقى براى گرما استفاده ميكردند اما همچنان بيشتر عمر ميكردند و سالمتر بودند به دليل اين كه انسان امروز به طور مستمر در معرض آلودگى قرار گرفته است.,
اين كارشناس صاحب نظر در حوزه محيط زيست و آلودگى هوا PSI را شاخص اندازهگيرى آلودگى هوا ميداند و مى گويد: ,اگر PSI بين صفر و 50 باشد وضعيت بين خوب و بسيار خوب متغير است. اگر اين رقم بين 50 و 100 قرار گيرد. هوا خوب و در مرحله بعد اگر اعداد بين 100 و 250 در نوسان باشد به مرحله هشدار نزديك ميشود و اين رقم در مرز 350 بسيار خطرناك است. PSI در تهران طى مدت 200 تا 250 روز به بالاتر از مرحله هشدار يعنى 250 ميرسد.,
گودرز در مورد مديريت آلودگى هوا به اين امر اشاره ميكند كه ,اطلاعات پنج ساله سنجش آلودگى هوا به هيچ عنوان براساس برنامهريزى يا مطالعات كارشناسى استوار نيست زيرا دستگاههاى سنجش آلودگى در ايران استاندارد نيستند و رقمها و آمار واقعى ميزان آلودگى هوا را نشان نميدهند كه بر همين اطلاعات اشتباه، بسيارى از بحثها، برنامهها و سياستهاى كارشناسى به مرحله اجرا در مى آيند.,
مهمترين منابع آلاينده تهران وديگر كلان شهرهاى كشور خودروها هستند كه تعداد زياد اين وسايل متحرك و فرسودگى اغلب آنها كه 8 برابر خودروهاى معمولى آلودگى توليد ميكنند، مسبب حجم زياد آلودگى هوا شده است.
گودرز با اشاره به ديگر منابع آلاينده هوا در شهرها ميافزايد: ,طبق محاسبات سال 1376، يك بيستوپنجم آلودگى هواى تهران مربوط به پالايشگاه تهران بوده است كه 900 ميليون مازوت در اين پالايشگاه به عنوان سوخت مصرف ميشده است كه به دليل كنترل شديد و هشدارهاى متعدد احتمالا از ميزان آن كاسته شده است.,
در امريكا در ازاى هر 1000 نفر 780 خودرو، در آلمان در ازاى هر 1000 نفر 470 خودرو و در ايران به ازاى هر 1000 نفر 60 خودرو وجود دارد. مسالهاى كه در اينجا قابل بررسى است پويايى سيستم حمل و نقل عمومى در كشورهاى امريكايى و اروپايى كه سبب كاهش استفاده شخصى از خودروهايشان ميشود و نيز طراحى اتومبيلها به صورتى كه در خودروهاى ساخت خارج در هر km100 ميزان مصرف بنزين 6 ليتر است اما در خودروهاى ساخت داخل به ازاى هر km100 ميزان مصرف بنزين به 16 ليتر ميرسد و نيز استاندارد حمل و نقل عمومى در خارج از مرزهاى ايران 80 درصد است و طبق آخرين آمارها و مطالعات انجام شده اين آمار 61 درصد به خودروهاى شخصى و 39 درصد به حمل و نقل عمومى اختصاص يافته است.
گودرز با اشاره به آمار بالا سخنان خود را چنين ادامه مى دهد: ,افزايش خطوط مترو، معاينه فنى خودروها، ارزان بودن منابع سوخت مثل بنزين، تعداد زياد خودروهاى فرسوده و همانند اينها از مهمترين عواملياند كه هر روز بر ترافيك و آلودگى تهران ميافزايند.,
خيابانهايى كه براى 500 هزار خودرو طراحى شدهاند، پذيراى 2 ميليون خودروى آلودهاند، سلامت ملى در شهر اهميت ندارد و بحث آن نيز در هيچ محفلى مطرح نميشود.
وى براى حل اين معضل به تعبيه بازارچههاى محلي، تغيير نظام بازرگانى و مركزيت تهران براى ورود و خروج كالا به ديگر استانها، اشاره ميكند و ميافزايد: ,راهكارهاى مناسب در اين زمينه به درستى در قانون مشخص نشده است به صورتى كه در قانون ذكر شده است واحدهاى صنعتى جديدالاحداث بايد در فاصله 120 كيلومترى تهران باشند. اين در حالى است كه ساوه در100 كيلومترى تهران قرار دارد و تا قزوين مسافتى حدود 110 كيلو متر است. از سوى ديگر تهران از شرق تا ورامين و استان سمنان و شهرستانهايى مثل ايوانكى و گرمسار كشيده شده است. از شمال نيز كه توسط كوهها محصور شده است؛ بنابر اين رعايت ضابطه شعاع 120 كيلومترى براى استقرار صنايع به منزله تجمع صنايع در ساير شهرهاى پيرامون تهران و تحميل آلودگى به آنهاست. از سوى ديگر حمل و نقل كارگران اين صنايع به تهران و بالعكس خود يكى از عامل آلودگى هوا به شمار ميآيد.,
تهران در شرف خفه شدن است، خاطره آسمان آبى از ذهنها پاك ميشوند و هر روز صدها هزاران نفر در معرض آسيب اند. دستگاههاى سنجش آلودگى هوا به درستى آمار را نشان نميدهند، زنان خانهدار در خطرند و شهر در اين همهمه هنوز خودروهاى فرسوده را نهيبى نميزند.
اينها نمادهاى آسايش بيآسايشى مردم تهرانند.
8 آبان 1384
12:58
نظر شما
