15مهر:آمارهاى كودك آزارى در ايران
خبرگزاری مهر : کودکان در سراسر دنيا همچنان مورد آزار و اذيت قرار می گيرند و آنچه در اين ميان موضوع را بغرنج تر می سازد ، عدم حمايت های قانونی از سوی سازمانها و دستگاههای حقوقی و قضايی است .
زينب پنج سال بيشتر ندارد و فقط به خاطر اينکه ، ناخواسته لباسش را خيس کرده ، نامادری چند جای بدن نحيف و لاغرش را داغ گذاشته و حالا در يکی از بيمارستانها بستری است...
محمد ، طاهر، صادق، ليلا و هزاران کودک ديگر همچون زينب و شايد بدتر از او مورد آزار و اذيت جسمی و روحی بزرگترهای خانه و خارج از خانه قرار می گيرند و کسی خبردار نمی شود !!
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر ، کمتر روزی است که مطبوعات را ورق بزنيم و خبری از آزار و اذيت و شکنجه کودکان توسط والدين و غريبه ها را در صحفه حوادث نخوانيم !
متاسفانه به رغم وجود قوانين متقن و قوی برای جلوگيری از تضييع حقوق کودکان اما همچنان با صحنه ها و رخدادهايی در اقصی نقاط دنيا مواجه می شويم که يک روی آن " کودک آزاری " است .
تجاوز جنسی ، فروش اعضای بدن ، به کارگيری در توزيع مواد مخدر ، تکدی گری و صدها رفتار غير اخلاقی و غير قانونی ديگر که همگی متوجه شخصيت پاک کودکان است .
اما ، شايد بيشترين تضييع حقوق کودک در محيط خانه و از سوی بزرگترها اتفاق می افتد ، به گونه ای که ما نمی توانيم برای ادعای آن کاری صورت دهيم ، مگر زمانی که وضعيت به مرحله حاد و بحرانی می رسد و آنگاه قانون وارد عمل می شود که البته آن موقع کار از کار گذشته و کودک با رفتارهای بد خانواده مانوس شده و آرام گرفته است !
به گفته مددکاران اجتماعی ، برخی موانع حقوقی ، حمايت و پيگيری از کودکان آزار ديده را با سختی مواجه کرده و مددکاران در بسياری از موارد به رغم مشاهده موارد کودک آزاری ، نمی توانند مداخله کنند .
يک کارشناس مرکز مداخله در بحران معتقد است : برخی از موانع حقوقی موجود امکان دخالت مستقيم و حمايت از کودک آزار ديده را غير ممکن ساخته و در بسياری موارد مددکاران به رغم مشاهده موارد کودک آزاری در يک خانواده ، عملا هيچ کاری نمی توانند انجام دهند .
از سوی ديگر ، يک روانشناس اظهار می دارد : اغلب والدين کودک آزار، سابقه محروميت و تحت آزار قرار گرفتن در دوران کودکی را داشته اند که تبعات منفی آن در بزرگسالی و در رفتار با فرزندانشان کاملا مشهود است ، لذا برای جلوگيری از بروز چنين رفتارهايی بايد به درمان آثار کودک آزاری دوران کودکی خود بپردازند .
فرار بچه ها از خانه که در مورد فرزندان پسر بيشتر و دختران کمتر اتفاق می افتد، گسترش اختلالات روانی همچون افسردگی ، اضطراب و ضعف اعتماد به نفس و همچنين گرايش به اعتياد و افزايش بزهکاری در جامعه ، از جمله پيامدهای منفی کودک آزاری است که در دراز مدت باعث سلب اعتماد، رشد خشونت و پرخاشگری در جامعه می شود .
به اعتقاد جامعه شناسان ، امروزه بيشتر مردم به دليل قرار گرفتن در شرايط سخت اقتصادی و اجتماعی از خانواده غافل شده اند ، در حاليکه برای ايجاد يک خانواده ايده آل بايد به فکر تحکيم بنيان های آن بود و همچنين تقويت فرهنگ مشارکت جويی در فرزندان و فراهم نمودن يک محيط امن و بدون اضطراب توسط والدين می تواند تا حد زيادی به ريشه کن شدن آسيب های اجتماعی همچون کودک آزاری ، کمک کند.
به گزارش خبرنگار مهر ، پديده کودک آزاری بايد به صورت يک جرم عمومی در جامعه شناخته شود و اين جرم حتی اگر از سوی خانواده نيز اعمال شود بايد مانند ساير جرائم مورد پيگرد قانونی قرار بگيرد .
بيشترين کودک آزاری ها در خانواده هايی رخ می دهد که والدين و به خصوص پدر به افسردگی و بيماريهای حاد روانی مبتلا بوده و يا دارای سوء مصرف مواد هستند ، به طوريکه به دليل عدم دسترسی به مواد در زمان نياز و يا در اثر عوارض ناشی از سوء مصرف مواد ، خشم و عصبانيت حاصل از اين مساله را در قالب آزار دادن کودک ، نشان می دهد.
پدر و مادری که در کودکی مورد سوء استفاده قرار گرفته اند ، بعدها از کودک آزاری به عنوان روش جبرانی استفاده می کنند ، در برخی موارد نيز عقب ماندگی ذهنی و جسمی کودک ، و مشکلات ناشی از اين ضعف بهانه ای ديگر برای بروز کودک آزاری در برخی از والدين است ، همچنين در حلقه های پايين جامعه ، شرايط زندگی استرس آميز ناشی از فقر منابع مادی و زندگی در محله های فقير نشين در بروز اين معضل بی تاثير نيست .
بر اساس آمار سازمان بهزيستی ، 66 درصد کودک آزاری ها از سوی مردان اعمال می شود و دختران بيش از پسران در معرض کودک آزاری قرار می گيرند.
همچنين 25 درصد کودک آزاری ها در خانواده های طلاق اتفاق می افتد و اين در حالی است که آمارها نشان می دهد 50 درصد والدين ايرانی معتقدند تنبيه برای کودک لازم است و 40 درصد والدين نيز به تنبيه بدنی گرايش دارند.
به گفته يک روان شناس ، کودک آزاری از شخصيت بيمار والدين نشات می گيرد . افرادی که کودکانشان را مورد آزار، شکنجه و يا سوء استفاده قرار می دهند و به حقوق کودکانشان احترام نمی گذارند ، خودشان دچار مشکل هستند، به عنوان نمونه در بسياری موارد يا معتادند و يا دچار اختلال شخصيت هستند .
به گزارش خبرنگار مهر ، بررسی ها در خصوص روابط ميان خانواده و فرزندان نشان می دهد ، در مقابل يک مورد کودک آزاری که فاش می شود، حداقل 20 مورد ديگر پنهان می ماند .
اما ، واقعيت اين است که هيچ مرجع و نهادی نمی تواند آمار دقيق و عينی از ميزان کودک آزاری در کشور ارائه دهد و همين امر موجب شده اين معضل به عنوان يک آسيب اجتماعی متولی خاصی در کشور نداشته باشد .
تحقيقات نشان می دهد بيش از 90 درصد کودک آزاری ها در محيط خانه اتفاق می افتد و اين در حالی است که پدران با 5/48 درصد ، بالاترين و پس از آن مادران با 3/28 درصد در رديف بعدی عوامل کودک آزاری جسمانی در خانواده های کودک آزار قرار دارند .
از سوی ديگر ، پژوهشی که بر روی 585 کودک کار خيابانی در گروه سنی 6 تا 18 سال و به منظور اطلاع از وضعيت زندگی اين کودکان صورت گرفته ، بيانگر اين واقعيت تلخ است که بيش از 50 درصد اين کودکان توسط اعضای خانواده و يا صاحبان کار خود ، در محل کار مورد سوء استفاده جنسی قرار می گيرند .
رييس انجمن مددکاری ايران معتقد است : برای تعريف کودک آزاری بايد به فرهنگ هر جامعه نگاه کنيم ، در کشور ما تعريف درستی از کودک آزاری وجود ندارد و در واقع علت های اين آسيب اجتماعی ناديده گرفته شده اند.
به گفته دکتر مصطفی اقليما ، برای اينکه بتوانيم تعريف درستی از کودک آزاری داشته باشيم و در کنار آن بتوانيم قوانين درستی در اين مورد وضع کنيم بايد به فرهنگ کشور خود و عوامل به وجود آورنده اين موضوع بپردازيم.
وی تاکيد دارد : به جای اينکه به وضع قوانين بپردازيم بايد به علت و عوامل کودک آزاری در جامعه پرداخته شود و با ريشه يابی اين عوامل سعی کنيم ضمن از بين بردن علت ها، معلول را نيز کاهش دهيم . زيرا ، تا زمانی که شرايط حاکم بر جامعه عامل به وجود آورنده آسيب های اجتماعی است، ما نمی توانيم از تصويب قوانينی که هيچ ضمانت اجرايی درستی ندارند به نتايج دلخواه خود برسيم .
15 مهر 1384
12:10
نظر شما
