برای ديدن عکس هايی از ابو غريب که کمتر در رسانه ها منتشر شده به
اينجا مراجعه کنيد.
فرناندو بوترو: بدون اثر پيکاسو چه کسی وحشت گوئرنيکا را به خاطر می آورد؟
نمايش سری تابلوهای فرناندو بوترو
http://www.roshangari.net/
روشنگری. فراموش کردن ابوغريب، فراموش کردن تاريخ ستم بر انسان، و کمک به ستم و ستمگر است. چه ستمگر دولت آمريکا باشد، چه دولت اسلامی ملاهای ايران. حتی جنگ ستم گران با هم به تقويت ستم و عمومی کردن آن در جهان کمک می کند. اين حقيقت هيچ وقت تا به امروز که دولت مردان طرفدار جنگ های خونين و ظالمانه در آمريکا و ملاهای ظالم ايرانی و بنيادگرايان اسلامی در تمام جهان به جان هم و به جان مردم افتاده اند، عيان نبوده است.
يک سال از افشای شکنجه در زندان ابوغريب گذشته است. کوين زيس سخنگوی Democracy Rising به مناسبت سالگرد افشای فجايع ابوغريب نوشته است : "وقتی عکس های ابوغريب يک سال پيش منتشر شد دولت بوش گفت حالا عراقی ها می توانند ببينند در ايالات متحده عدالت وجود دارد و سناتورها و مقامات ديگر مکرر گفتند همه مسوولان اين امر را صرف نظر از اين که در چه مقامی بالايی هستند به پاسخگويی واخواهند داشت.
حالا بعد از يک سال بازرس کل ارتش پايان دادرسی ها را اعلام کرد. تمام افسران ارشد تبرئه شده اند به جز يک نفر که او هم يک انتظار خدمت موقت گرفت . هيچيک از مقامات بالای دولت از جمله وزير دفاع رامسفلد، و جرج تنت رئيس سيا، وزير خارجه رايس و رئيس کل قوه قضائيه آلبرتو گونزالس مورد بازپرسی قرار نگرفتند.از جرج بوش هم البته در مورد اسنادی که امضا کرده بود و عملا شکنجه را تصويب می کرد سوالی نشد. تنها چند سرباز پائين را برای فرار از مسووليت مشمول مجازات هايی قرار دادند."
همين مجازات ها هم همانطور که نوام چامسکی گفته موقتی است و بعد مشمول عفو قرار می گيرد. در حقيقت بسياری از مسوولان سطح بالای شکنجه ابوغريب در برگماری های جديد دولت بوش مورد تشويق قرار گرفتند ويا ترفيع داده شدند. فاجعه بارتر اين که ابوغريب هيچ تاثيری در تصميم مقامات ايالات متحده بر ادامه شکنجه و بد رفتاری در زندان ها نگذاشته است. امسال در سالروز افشای شکنجه های ابوغريب سازمان ديده بان حقوق بشر در خاورميانه گزارش داد بدرفتاری و شکنجه زندانيان در جريان آن چه " جنگ با تروريسم " خوانده می شود با وسعتی بيش از گذشته ادامه دارد. اين سازمان هم چنين اظهار نظر نمود کشف شکنجه و بدرفتاری و تجاوز در ابوغريب تنها نوک کوه يخ است. اعتراف گرفتن به کمک شکنجه در نقاط ديگر مثل افغانستان و گوانتانامو و ساير زندان ها با شدت پی گيری می شود.
گزارشات ديگر مبنی بر ارسال زندانيان به کشورهای " دوست " در خاورميانه از جمله عربستان سعودی و تونس برای بازجويی و زندانی کردن اسيران بدون محاکمه در سالگرد ابوغريب پخش شده است.
اما اگر ستم گران مصرانه مايلند ستم فراموش شود، انسان های آزادی خواه تلاش آن ها برای فراموشی را به چالش می طلبند. آخرين اثر فرناندو بوترو نقاش معروف کلمبيايی که به صورت يک سری عرضه شده از جمله اين چالش گری هاست.
بوترو در اين سری از تابلو ها به موضوع شکنجه زندانيان عراقی توسط نيروهای آمريکائی در زندان ابوغريب پرداخته است. اين آثار ارتشيان آمريکائی را در حال کتک زدن زندانيان و يا مجبورکردن آنها به پوشيدن شورت و کرست زنانه نشان می دهد.
بوترو که با شخصيتهای فربه ی نقاشی هايش شهرتی جهانی دارد و آثارش در اکثر موزه های مهم دنيا به نمايش گذاشته شده اند در مصاحبه ای اعلام نمود که با شنيدن خبر شکنجه ها در زندان ابوغريب چنان از اين همه بربريت توسط کشوری که قرار است به اصطلاح نمونه ی انساندوستی باشد آشفته شد که لازم ديد آنها را به تصوير در آورد. اين سری آثار که شامل پنجاه نقاشی و طراحی می باشد قرار است در ماه ژوئن در رم و سپس در ديگر کشورهای جهان به نمايش گذارده شود. او هدف خود از ارائه اين آثار را تاثير در خودآگاهی جهان دانسته است. او به نقاشی گورنيکا اثر پيکاسو اشاره می کند و می گويد که "اگر اين تابلو نبود هيچ کس دهشت فاجعه ی گرونيکا را به خاطر نمی آورد."
شش سال پيش نيز بوترو در يک سری اثر جنايات و وضعيت فاجعه وار کشورش کلمبيا را به تصوير کشيد.
اصل خبر در رابطه با نقاشی ها را در اينجا بخوانيد:
http://news.yahoo.com/news?tmpl=story&u=/ap/20050411/ap_en_ot/art_abu_ghraib_1
http://www.commondreams.org/headlines05/0412-06.htm
بخش مربوط به فرناندو بوترو و عکس ها توسط ا. گرجی ارسال شده است.
